ΤΕΤΑΡΤΑΚΙΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

2011-05-31T20:20:00.002+03:00

Από τη μακρινή Θεσπρωτία, και τα Τεταρτάκια του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ηγουμενίτσας, στέλνουμε πρόσκληση για συνεργασία στα περσινά Τεταρτάκια του 12ου Δημοτικού Σχολείου Καλλιθέας.

Αν δείτε αυτό το μήνυμα, μπείτε στο τσατ...

Σας περιμένουμε επίσης να γραφτείτε στο φόρουμ της τάξης μας, για να τα λέμε ακόμη καλύτερα:

http://faros.fforumfree.com

Μια ανακοίνωση που σας αφορά, ζουζουνάκια...

2010-09-14T23:01:00.004+03:00

Το διάβασα λίγο πριν στο σάιτ της Helmepa Junior. Και με έκπληξη και χαρά είδα πως σας αφορά... Διαβάστε το:

Το εθελοντικό αυτό παιδικό περιβαλλοντικό πρόγραμμα της HELMEPA λειτούργησε για 17η κατά σειρά φορά τη σχολική χρονιά 2009-2010. Πήραν μέρος 4.225 παιδιά, ηλικίας 5-13 ετών και 274 εθελοντές εκπαιδευτικοί σε 113 σχολεία της χώρας και, από τις αναφορές που οι Ομάδες στέλνουν στα γραφεία μας, οι δραστηριότητες τους είναι εντυπωσιακές.

Ειδικότερα η νέα ενότητα δράσεων του Προγράμματος, "Μαθαίνω για τα Πλοία" επιλέχτηκε από 1.100 παιδιά, ποσοστό 26%, που θέλησαν να μάθουν για τα εμπορικά πλοία και το ναυτικό επάγγελμα. Έτσι, με επισκέψεις σε Λιμεναρχεία και Ναυτικά Μουσεία, με απλά πειράματα για το πώς π.χ. τα πλοία επιπλέουν στη θάλασσα, αλλά και με σταυρόλεξα με ναυτικούς όρους, "πλησίασαν" τον κόσμο της ναυτιλίας.

Οι Ομάδες του 7ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών επισκέφτηκαν την Παλαιά Βουλή και ξεναγήθηκαν στην αίθουσα των πλοίων του Αγώνα του 1821, οι Ομάδες του 12ου Δημοτικού Σχολείου Καλλιθέας επισκέφτηκαν το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας στη Ζέα, ενώ οι Ομάδες του 2ου Δημοτικού Σχολείου Χίου επισκέφτηκαν το εκεί Ναυτικό Μουσείο. Κατά τόπους Λιμεναρχεία επισκέφτηκαν παιδιά-μέλη στη Ζάκυνθο, στην Ιθάκη, στη Ροδόπη, στην Αλεξανδρούπολη, στο Νέο Μαρμαρά Χαλκιδικής, στη Χίο, στη Μυτιλήνη και στην Καλαμάτα. Οι Ομάδες του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καλύμνου διεξήγαγαν, με τη βοήθεια του εθελοντή εκπαιδευτικού τους, πειράματα και έδωσαν απαντήσεις στο ερώτημα "Γιατί τα πλοία διαφέρουν μεταξύ τους;". Μέσα από τη διαδικασία αυτή τα παιδιά γνώρισαν τα διαφορετικά είδη πλοίων και το είδος των μεταφορών για τις οποίες χρησιμοποιούνται.

Μια ξεχωριστή εργασία παρουσίασαν οι Ομάδες του 9ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου με το Λεύκωμά τους με τίτλο "Αφιέρωμα στη Ναυτιλία", το οποίο περιγράφει την ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας, τους θαλάσσιους δρόμους του προϊστορικού Αιγαίου, τα είδη των πλοίων και τις εμπορικές συναλλαγές για τις οποίες χρησίμευαν. Τα παιδιά χρησιμοποίησαν τις γνώσεις που απέκτησαν μέσα από την εργασία αυτή για την κατασκευή διαφόρων τύπων πλοίων από πηλό. Οι μαθητές αυτοί προσκάλεσαν, τέλος, στην τάξη τον Νικήτα Μανδαλιό, απόμαχο ναυτικό από τη Σύμη με 36 χρόνια στη θάλασσα, για να τους αφηγηθεί θαλασσινές ιστορίες. Με ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο, όπως δηλώνουν τα ίδια τα παιδιά, εκείνος τους είπε τις εμπειρίες του μεταδίδοντας τους την αγάπη του για τη θάλασσα.

Σημείωση:
Το Πρόγραμμα Παιδική HELMEPA υλοποιείται σε συνεργασία και με τη συνδρομή του Βρετανικού κοινωφελούς ιδρύματος The Lloyd's Register Educational Trust (The LRET) που έχει ως βασικό σκοπό την υποστήριξη εξελίξεων στους τομείς εκπαίδευσης, επιμόρφωσης και έρευνας στις μεταφορές, τις επιστήμες και την τεχνολογία σε παγκόσμιο επίπεδο προς όφελος όλων.

ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΕΙΔΗΣΗΣ

http://www.helmepajunior.gr/dnews2.php?article_id=290

Και με την ευκαιρία διαβάστε και την ανακοίνωση για την ημέρα παγκόσμιου εθελοντικού καθαρισμού των ακτών.

Αγαπητοί φίλοι,
Φέτος η Παγκόσμια Ημέρα Καθαρισμού Ακτών γιορτάζει 25 χρόνια διοργάνωσης!

Η Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος - HELMEPA, ως συντονιστής της διεθνούς αυτής πρωτοβουλίας στην Ελλάδα, προσκαλεί όλους μας να αναλάβουμε δράση και να συμβάλουμε προσωπικά στην προσπάθεια προστασίας των θαλασσών και ακτών.

Μέχρι σήμερα 8 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν συμμετάσχει στην προσπάθεια αυτή συγκεντρώνοντας πάνω από 61.000.000 κιλά απορριμμάτων. Μόνο το 2009, η συνολική συμμετοχή ήταν 500.000 εθελοντές σε 108 χώρες που συγκέντρωσαν 3.356.000 κιλά απορριμμάτων, κυρίως αποτσίγαρα, αναπτήρες, πλαστικά, γυαλί, κουτιά αναψυκτικών, σχοινιά, μπαταρίες, οικιακές συσκευές και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί πως καταλήγει στις παραλίες.

Με τη συμμετοχή όλων μας το 2010, μπορούμε να δείξουμε την ευαισθησία και την ανησυχία μας για την κατάσταση των ακτών μας.

Αν λοιπόν:

* Πιστεύετε σε ένα καλύτερο μέλλον και καθαρότερο περιβάλλον,
* Θεωρείτε ότι συμπεριφορές και συνήθειες μπορούν να αλλάξουν,
* Επιθυμείτε να συμμετέχετε ενεργά στην προσπάθεια για καθαρές θάλασσες και ακτές,

Τότε:

Γίνετε μέρος της λύσης ενός προβλήματος που μας αφορά όλους.

Οργανώστε εθελοντικό καθαρισμό σε μια κοντινή σας ακτή το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο το μήνυμα, ότι οι καθαρές θάλασσες και ακτές είναι ευθύνη όλων μας. Αν δεν μπορείτε τη συγκεκριμένη ημέρα, διαλέξτε μια άλλη ημέρα του Σεπτεμβρίου ή Οκτωβρίου, αρκεί να μας στείλετε τα αποτελέσματα.

Ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθήσετε:

* Επιλέξτε ποια ακτή θα καθαρίσετε εθελοντικά.
* Στείλτε μας συμπληρωμένη τη Δήλωση Καθαρισμού με τα στοιχεία σας (όνομα οργανωτή, τοποθεσία, ημερομηνία καθαρισμού κτλ), για να ενημερώσουμε τις τοπικές αρχές και σε περίπτωση που προγραμματίζονται και άλλοι εθελοντικοί καθαρισμοί στην ίδια περιοχή, να γίνει ο κατάλληλος συντονισμός.
* Πριν ξεκινήσετε, διαβάστε με προσοχή και ακολουθήστε τις οδηγίες που αναφέρονται στα Δελτία Καταγραφής Απορριμμάτων.

Γενικά προσέξτε τα εξής:

* Φορέστε οπωσδήποτε τα γάντια σας και μην πιάνετε απορρίμματα με γυμνά χέρια.
* Προσέχετε τα αιχμηρά αντικείμενα (κομμένα γυαλιά, σύριγγες κλπ).
* Μην σηκώνετε βαριά αντικείμενα.
* Μην περπατάτε στις αμμοθίνες και μην ξεριζώνετε τα φυτά που βοηθούν να συγκρατείται η άμμος στην ακτή.

Στείλτε μας συμπληρωμένα τα Δελτία Καταγραφής, φωτογραφίες καθώς και τα ονόματα του Οργανωτή/Υπεύθυνου και των παιδιών (μέχρι 18 ετών) που τυχόν συμμετείχαν, ώστε να λάβουν Αναμνηστικά Διπλώματα.

Η HELMEPA συγκεντρώνει τα Δελτία Καταγραφής από όλη την Ελλάδα και αφού τα επεξεργαστεί, στέλνει τα τελικά αποτελέσματα στο Ocean Conservancy στις ΗΠΑ ώστε να συμπεριληφθούν στα παγκόσμια δεδομένα.

Η HELMEPA μπορεί, κατόπιν συνεννόησης, να προμηθεύσει τους οργανωτές με έντυπο πληροφοριακό υλικό αλλά και να ενημερώσει σχετικά τα τοπικά ΜΜΕ.

Αν επιθυμείτε να μάθετε που θα γίνουν καθαρισμοί το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με το συντονισμό της HELMEPA, επικοινωνήστε μαζί μας: Τομέας Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης e-mail: environment@helmepa.gr, Τηλ: 210-9343088, Fax: 210-9407327.

ΠΗΓΗ ΕΙΔΗΣΗΣ

http://www.helmepajunior.gr/dnews2.php?article_id=292

_______________________________

Για την επίσκεψη των ομάδων του 12ου σχολείου Καλλιθέας στο Ναυτικό Μουσείο της Ζέας, διαβάστε την παλιότερη ανακοίνωσή μας:

http://tetartaki.blogspot.com/2010/02/blog-post_19.html

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

2010-09-10T09:37:00.002+03:00

Πολυαγαπημένα μου ζουζουνάκια,

περσινά Τεταρτάκια και πλέον μαθητές της Πέμπτης, σας εύχομαι:

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Με υγεία, χαρά και πρόοδο να κυλήσει και αυτό το σχολικό έτος.

Νοερά θα βρίσκομαι κοντά σας και θα είναι μεγάλη ευχαρίστηση για μένα να μου γράφετε τα νέα σας.

Με πολλή αγάπη

η παλιά σας δασκάλα

Μαρία Λ.

Στα Γλαρόπουλα της Helmepa Junior άρθρο από την τάξη μας

2010-06-30T03:11:00.005+03:00

Στα καινούρια Γλαρόπουλα της Helmepa Junior:

http://www.helmepajunior.gr/glaropoula.html

δημοσιεύτηκε άρθρο από τις δραστηριότητες της τάξης μας. Και συγκεκριμένα το "ρεπορτάζ" από την επίσκεψη του Γλάρου της Helmepa στην αυλή του σχολείου μας!!!

http://tetartaki.blogspot.com/2009/10/blog-post_20.html

Παραθέτουμε εικόνες από τη δημοσίευση του άρθρου μας στα Γλαρόπουλα:

Τα Γλαρόπουλα μπορείτε να τα κατεβάσετε σε μορφή pdf στον υπολογιστή σας από τον ιστότοπο της τάξης μας:

https://sites.google.com/site/tetartakia/helmepa-junior/glaropoula

Με την ευκαιρία σημειώνουμε ότι ανάλογο ρεπορτάζ για την επίσκεψη του γλάρου της Helmepa στην αυλή του σχολείου μας έχει δημοσιευτεί και εδώ:

Σωδήρης ο Χελμέθας (της Πολυτίμης Τ. Γ.)

Τα αθλήματα της σφαίρας...

2010-06-13T08:34:00.004+03:00

Χρήσιμες πληροφορίες για την άσκηση:

https://sites.google.com/site/tetartakia/mathematika/geometrika-sterea

ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΙΡΑΣ.ppt

Επισκεφθείτε τους παρακάτω συνδέσμους για να μάθετε χρήσιμες πληροφορίες για κάθε άθλημα αλλά και να ανακαλύψετε τις ελληνικές ονομασίες αθλημάτων που συνήθως τα αποκαλούμε με τον αντίστοιχο αγγλικό όρο.

ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7

ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AD%CE%B6%CE%B9%CE%B1_%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7

ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7

ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7

ΥΔΑΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A5%CE%B4%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7

ΧΕΙΡΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%BF

_______________________________

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα εικονίδια των αθλημάτων είναι από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (2004) και οι φιγούρες φέρουν τα ονόματα Φοίβος και Αθηνά.

ΤΑ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ ΣΤΕΡΕΑ

2010-06-13T07:21:00.005+03:00

ΚΩΝΟΣ

ΣΦΑΙΡΑ

ΠΥΡΑΜΙΔΑ

ΚΥΛΙΝΔΡΟΣ

ΟΡΘΟΓΩΝΙΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΠΙΠΕΔΟ

ΚΥΒΟΣ

Ασκήσεις για τα γεωμετρικά στερεά θα βρεις εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/mathematika/geometrika-sterea

Τα φετινά βραβεία της Helmepa Junior

2010-06-02T18:58:00.005+03:00

Σύμφωνα με το μήνυμα της Helmepa Junior τα φετινά βραβεία του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Ζωγραφικής είναι τα εξής:

Α! Βραβείο στην Ομάδα 1022 (A), με εκπαιδευτικό την κα Συρίγω Καλλέα, στο Δημοτικό Σχολείο Νέου Μαρμαρά

Β! Βραβείο στην Ομάδα 542 (Δ), με εκπαιδευτικό την κα Καλλιόπη Μαγκούλια, στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Καλύμνου

Γ! Βραβείο στην Ομάδα 554 (Δ), με εκπαιδευτικό την κα Αικατερίνη Σιδέρη, στο Δημοτικό Σχολείο Θεσπιών Βοιωτίας.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Helmepa Junior είναι η εξής:

Ολοκληρώθηκε ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ζωγραφικής του προγράμματος “Παιδική HELMEPA” που λειτούργησε και τη σχολική χρονιά 2009-2010. Ο διαγωνισμός είχε θέμα

«‘Πράσινα’, περιβαλλοντικά φιλικά πλοία σε γαλάζιες θάλασσες»

και πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της συνεργασίας HELMEPA και Βρετανικού Κοινωφελούς Ιδρύματος The Lloyd’s Register Educational Trust (The LRET).

Συνολικά στάλθηκαν στη HELMEPΑ 150 έργα ζωγραφικής 144 Ομάδων παιδιών τα οποία βοήθησαν 75 εθελοντές εκπαιδευτικοί. Μπορείτε να δείτε όλα τα έργα του Διαγωνισμού πατώντας στο σύνδεσμο

http://www.helmepa.gr/zip/drawings2010members.pdf

Η Κριτική Επιτροπή του διαγωνισμού, δηλαδή το Προεδρείο του 16ου Συμβουλίου των παιδιών-Αντιπροσώπων του προγράμματος, απένειμε τα βραβεία ως εξής:

 Α! Βραβείο στην Ομάδα 1022 (A), με εκπαιδευτικό την κα Συρίγω Καλλέα, στο Δημοτικό Σχολείο Νέου Μαρμαρά,

 Β! Βραβείο στην Ομάδα 542 (Δ), με εκπαιδευτικό την κα Καλλιόπη Μαγκούλια, στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Καλύμνου, και

 Γ! Βραβείο στην Ομάδα 554 (Δ), με εκπαιδευτικό την κα Αικατερίνη Σιδέρη, στο Δημοτικό Σχολείο Θεσπιών Βοιωτίας.

Το Α! Βραβείο εκτυπώνεται τώρα σε Αφίσα στην οποία αναφέρονται τα ονόματα των μικρών καλλιτεχνών και της εθελόντριας εκπαιδευτικού τους, ελληνικά και αγγλικά. Η HELMEPA θα διανείμει την αφίσα-βραβείο σε Ελλάδα και εξωτερικό καθώς και στα πλοία μέλη της που ταξιδεύουν στα πέρατα της Γης. Έπαινος Συμμετοχής θα δοθεί σε κάθε παιδί-μέλος των Ομάδων που ζωγράφισαν τα Β! και Γ! Βραβεία.

Μας υποβλήθηκαν ακόμη και 77 ζωγραφιές παιδιών που δεν ήταν μέλη στο πρόγραμμα και δυστυχώς δεν μπορούν να πάρουν μέρος στο διαγωνισμό αυτής της σχολικής χρονιάς. Ανταμείβοντας την πρωτοβουλία και προσπάθεια αυτών των παιδιών, αναρτήσαμε τα έργα τους, εκτός ανταγωνισμού, στην ιστοσελίδα μας που μπορείτε να τα δείτε πατώντας τον σύνδεσμο

http://www.helmepa.gr/zip/drawings2010nonmembers.pdf

__________________________

Πολλά συγχαρητήρια στις ομάδες που κέρδισαν!

Είναι πραγματικά υπέροχα τα έργα τους!

Συγχαρητήρια όμως και σε όλες τις ομάδες και όλα τα παιδιά που διαγωνίστηκαν!

Γιατί μέσα από τη συμμετοχή τους διέδωσαν το μήνυμα της Helmepa. Για πλοία φιλικά προς το περιβάλλον και θάλασσες γαλάζιες! Μήνυμα που αφορά όλους μας και ειδικά τώρα το καλοκαίρι!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στο σύνδεσμο που δίνει η Helmepa Junior:

http://www.helmepa.gr/zip/drawings2010members.pdf

δημοσιεύεται και το έργο των δικών μας ομάδων. Στη σελίδα 46. Το αναδημοσιεύουμε κι εδώ:

Δεν πειράζει που δεν κέρδισε. Η συμμετοχή μετράει και η προσπάθεια! Γι' αυτό και αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά που μόχθησαν για την κατασκευή του!

ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥΣ

2010-05-29T10:55:00.002+03:00

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ: http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f22/topic-t73.htm#433

Σήμερα όλοι οι άνθρωποι, τόσο στις διαφορές περιοχές της Ελλάδας όσο και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, ακολουθούν μια κοινή μόδα στο ντύσιμό τους. Μεγάλα εργοστάσια ή βιοτεχνίες ετοιμάζουν τα ενδύματα και οι άνθρωποι τα προμηθεύονται από τα καταστήματα.

Τη μορφή των ενδυμάτων την αποφασίζουν οι λεγόμενοι οίκοι μόδας και οι σχεδιαστές μόδας που εργάζονται σε αυτούς. Αυτοί αποφασίζουν τόσο το σχήμα των ενδυμάτων όσο και το χρώμα που θα φορεθεί την κάθε εποχή, φροντίζοντας να αλλάζουν συχνά το στιλ ώστε η κάθε εποχή να ξεχωρίζει από τις άλλες.

Παλιότερα οι άνθρωποι ετοίμαζαν τα ρούχα που φορούσαν μόνοι τους. Χωρίς μηχανές. Τα ρούχα τότε ράβονταν στο χέρι. Και ράβονταν για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Έτσι δύσκολα συναντούσες ανθρώπους που να φορούν ακριβώς τα ίδια σε αντίθεση με τη δική μας πραγματικότητα που είναι συχνό φαινόμενο οι άνθρωποι να φορούν το ίδιο ακριβώς πουκάμισο ή πανταλόνι κλπ.

Όμως και τότε, στα παλιά τα χρόνια, επικρατούσε σε κάθε τόπο και εποχή κάποια κοινή μόδα που επηρέαζε την εμφάνιση των ενδυμάτων. Και ήταν αυτή η συνήθεια που δημιούργησε τις παραδοσιακές όπως τις λέμε σήμερα ενδυμασίες και που έχουν το όνομα της περιοχής που τις δημιούργησε.

Οι μαθητές των σχολείων της χώρας μας συχνά κάνουν εργασίες για τις παραδοσιακές ενδυμασίες. Διότι οι ενδυμασίες αυτές όπως και κάθε τι άλλο παραδοσιακό αποτελούν τμήμα του λαϊκού μας πολιτισμού. Και ο πολιτισμός ενός λαού είναι ό,τι ωραιότερο δημιουργεί ένας λαός. Γνωρίζοντας λοιπόν το λαϊκό πολιτισμό γνωρίζουμε την ίδια την ψυχή του λαού. Όπως λοιπόν μας ενδιαφέρει να γνωρίζουμε ποιοι ήταν οι παππούδες μας έτσι μας ενδιαφέρει να γνωρίζουμε και τον τρόπο που ζούσαν. Πώς ήταν τα σπίτια τους, ποια επαγγέλματα έκαναν, ποια μουσική άκουγαν, ποια φαγητά έτρωγαν και όλα όσα χαρακτηρίζουν τη ζωή των ανθρώπων. Ανάμεσα σε αυτά είναι και το πώς ντύνονταν.

Αν από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας κρατούμε το ίδιο επώνυμο και πολλές φορές και το μικρό τους όνομα, προσπαθώντας να διατηρήσουμε τη συνέχεια με τους ανθρώπους από τους οποίους προερχόμαστε, ίδια αξία έχει και να διατηρούμε ζωντανούς δεσμούς με τον πολιτισμό που δημιούργησαν. Γιατί η πολιτιστική κληρονομιά είναι σαν τις ρίζες του δέντρου. Αυτή τροφοδοτεί τον πολιτισμό του σήμερα και του δίνει τη δυνατότητα να φτάνει όλο και πιο ψηλά. Όπως ακριβώς οι ρίζες του δέντρου του επιτρέπουν να αναπτύσσεται και να πετάει συνέχεια καινούρια κλαδιά, να βγάζει φύλλα, ανθούς και να καρπίζει.

Κάθε λαός έχει τη δική του Παράδοση. Και κάθε λαός καμαρώνει για την πολιτιστική δημιουργία των προγόνων του. Το ίδιο κι εμείς, οι Έλληνες. Έχουμε μια πλούσια λαϊκή παράδοση και νιώθουμε περήφανοι γι' αυτήν.

Το σχολείο φροντίζει πάντα να φέρνει τους μαθητές σε επαφή με τη λαϊκή παράδοση. Σήμερα μάλιστα που η χώρα μας ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση συχνά αναπτύσσονται συνεργασίες ανάμεσα στα σχολεία των κρατών μελών της Ε.Ε. και οι μαθητές τους ανταλάσσουν πληροφορίες για θέματα σχετικά με τις παραδόσεις του κάθε λαού.

Με τη λαϊκή παράδοση ασχολούνται και άλλοι φορείς. Σας θυμίζω τη φετινή μας επίσκεψη στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων στην Πλάκα. Όμοια υπάρχουν και πολλά άλλα μουσεία που ασχολούνται με τη διάσωση της λαϊκής παράδοσης, την καταγραφή και την έρευνα, την προβολή και τη διατήρησή της.

Υπάρχει μάλιστα και ειδικός επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με όλα αυτά. Λέγεται ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ. Και λαογραφικά ονομάζονται και τα μουσεία εκείνα που ασχολούνται με τη λαϊκή παράδοση.

Όλους αυτούς τους φορείς που ασχολούνται με τη λαϊκή παράδοση τους εποπτεύει και τους βοηθά στο έργο τους το αρμόδιο υπουργείο, το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ:

http://www.culture.gr

Ο πλήρης μάλιστα τίτλος του είναι Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Διότι τα έργα του πολιτισμού αποτελούν το σημαντικότερο πόλο έλξης κάθε επισκέπτη της χώρας μας.

Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού μπορείτε να δείτε και ειδικό κατάλογο με τα λαογραφικά μουσεία της χώρας μας:

http://odysseus.culture.gr/h/1/gh110.jsp?theme_id=23

Μπορείτε μάλιστα να επισκεφθείτε πολλά απ' αυτά χάρη στις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα το διαδίκτυο.

Υπάρχει μάλιστα και ένα μουσείο που αφορά αποκλειστικά το θέμα μας:

http://odysseus.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3380&theme_id=30

Μουσείο Ιστορίας της ελληνικής ενδυμασίας. Αυτός είναι ο τίτλος του. Βρίσκεται στο Κολωνάκι, μόλις επτά λεπτά με τα πόδια από την πλατεία Συντάγματος. Εγκαινιάστηκε το 1988, από την τότε υπουργό Πολιτισμού, τη Μελίνα Μερκούρη. Και όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Λυκείου Ελληνίδων, του φορέα που δημιούργησε αυτό το μουσείο:

http://www.lykeionellinidon.gr

"Στεγάζεται σε διώροφο κτίριο της οδού Δημοκρίτου 7, που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1920. Πρόκειται για ένα κατεξοχήν ενδυματολογικό μουσείο, το οποίο περιλαμβάνει στις συλλογές του περίπου 25.000 αντικείμενα, κυρίως αυθεντικές τοπικές φορεσιές και κοσμήματα του ιστορικού ελληνικού χώρου.

Σκοπός της ύπαρξής του είναι η συλλογή, η διαφύλαξη, η μελέτη και τέλος η προβολή της ιστορίας της ελληνικής ενδυμασίας. Kύρια δραστηριότητά του είναι η διοργάνωση περιοδικών θεματικών εκθέσεων σε ετήσια βάση, που δίνουν την ευκαιρία στο κοινό να γνωρίζει κάθε φορά και ένα τμήμα της πλούσιας συλλογής του. Tο Mουσείο Iστορίας της Eλληνικής Eνδυμασίας είναι από το 1997 τακτικό μέλος του ICOM του Διεθνούς Συμβουλίου Mουσείων.

H συλλογή του ενδυματολογικού υλικού του Mουσείου ξεκινά το 1911, όταν η Kαλλιρρόη Παρρέν, η ιδρύτρια του Λυκείου των Eλληνίδων, θέλοντας να παρουσιάσει τις ελληνικές τοπικές ενδυμασίες στις μεγάλες γιορτές του Παναθηναϊκού Σταδίου ζήτησε και πέτυχε να της δανείσουν φορεσιές από όλη την Eλλάδα. Έτσι δημιουργείται ο πρώτος πυρήνας της Mουσειακής Iματιοθήκης του τμήματος Eθνικών Eνδυμασιών του Λυκείου των Eλληνίδων, που εμπλουτίστηκε αργότερα με αγορές και άλλες πολυάριθμες δωρεές. Εκτός από τις ελληνικές τοπικές ενδυμασίες και τα κοσμήματα, τη συλλογή συμπληρώνουν αντίγραφα μινωικών, αρχαϊκών και βυζαντινών ενδυμάτων.

[...] Σημαντική επίσης είναι η πολύτιμη συλλογή από πορσελάνινες κούκλες, ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές, δωρεά της Βασίλισσας Όλγας, το 1914, στο Λύκειον των Ελληνίδων.

[...]Παράλληλα με τις εκθέσεις, το Μουσείο Ιστορίας της Ελληνικής Ενδυμασίες οργανώνει συμπληρωματικές δραστηριότητες, όπως εκπαιδευτικά προγράμματα και ξεναγήσεις μαθητών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, διαλέξεις, σεμινάρια και συνεργασίες με άλλους φορείς με στόχο τον εμπλουτισμό της εκθετικής του δραστηριότητας και την καλύτερη επικοινωνία με το κοινό. Στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής του πολιτικής διοργανώνονται σεμινάρια και μαθήματα σχετικά με τον τρόπο ένδυσης και συντήρησης των φορεσιών, σε συνεργασία με το Eθνικό Aρχείο Παραδοσιακής Φορεσιάς (ευρωπαϊκό πρόγραμμα συντήρησης υφάσματος «Rafael»). Επιπλέον έχουν οργανωθεί δύο κύκλοι μαθημάτων ενδυματολογίας. Τέλος τα εγκαίνια των εκθέσεων πλαισιώνονται από διαλέξεις με θέματα συναφή με το περιεχόμενο της εκάστοτε έκθεσης."

Εδώ: http://www.lykeionellinidon.gr/portal/menu.aspx θα βρείτε μια ωραία ψηφιακή συλλογή των εκθεμάτων αυτού του μουσείου και θα γνωρίσετε δείγματα λαϊκών ενδυμασιών. Αρκεί να κάνετε κλικ στη φωτογραφία του κάθε εκθέματος για να διαβάσετε πλήθος σχετικές πληροφορίες γι' αυτό. Δείτε για παράδειγμα ένα χαρακτηριστικό φόρεμα από τη συλλογή αυτή:

Κάνοντας κλικ στην εικόνα διαβάζουμε:

http://www.lykeionellinidon.gr/portal/view_object.aspx?lang=gr&id=2949/2

πως το φόρεμα αυτό ονομάζεται "Τλικουστός σαγιάς", προέρχεται από τη Μακεδονία όπου και το φορούσαν ως νυφικό οι γυναίκες στις αρχές του 20ου αιώνα. Στην ετοιμασία του έπαιρναν μέρος τόσο οι ίδιες οι γυναίκες όσο και ειδικοί εκείνης της εποχής (μπογιατζής, ράφτης)

Λαογραφικά μουσεία υπάρχουν και άλλα πέρα από όσα αναφέρει ο κατάλογος του Υπουργείου Πολιτισμού. Αξιοποιήστε τις μηχανές αναζήτησης για να τα εντοπίσετε και ειδικά εκείνα που ασχολούνται με την ενδυμασία.

Επιλέξτε κάποια φορεσιά που σας άρεσε ιδιαίτερα και παρουσιάστε την εδώ, στο φόρουμ.

Μην ξεχνάτε να αναφέρετε από ποια πηγή δανειστήκατε και τις πληροφορίες και τυχόν φωτογραφίες που θα αναρτήσετε. Φροντίστε επίσης να σιγουρευτείτε ότι ο χώρος από τον οποίο θα δανειστείτε σχετικό υλικό, επιτρέπει κάτι τέτοιο.

Δείτε, τέλος, μια ανάλογη εργασία που έχουν δημοσιεύσει στο διαδίκτυο οι μαθητές ενός σχολείου της Νέας Σμύρνης: http://2tee-n-smyrn.att.sch.gr/politistikosite/politistikoK52.htm

καθώς και εδώ:

http://www.cretan-history.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=109&Itemid=100013

ένα αφιέρωμα στην παραδοσιακή φορεσία της Κρήτης, που αποτέλεσε και την αφορμή για το δικό μας διαδικτυακό αφιέρωμα στις τοπικές ενδυμασίες:

Βιβλίο Μαθηματικών της Δ' τάξης του Δημοτικού, σελ. 114, εικόνα από κρητικό καφενείο

και στα πλαίσια της διαθεματικής προσέγγισης της ύλης και της ενότητας που διδασκόμαστε αυτό το διάστημα στο μάθημα της Γλώσσας: Βιβλίο Γλώσσας Δ' τάξης του Δημοτικού, τεύχος Γ', σελ. 73, "Ταξίδια στην Ελλάδα"

___________________________________

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η δημοσίευση των εργασιών των μαθητών θα γίνει στο φόρουμ της Δανειστικής Βιβλιοθήκης του Σχολείου:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f22/topic-t73.htm#433

ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ασκήσεις γλώσσας

2010-05-26T15:03:00.003+03:00

Μικρά τζιτζικάκια,

σας ανέβασα μία από τις ασκήσεις της Γλώσσας σε μορφή hot potatoes. Συγκεκριμένα την άσκηση 4 από τη σελίδα 77 του βιβλίου της Γλώσσας.

Κάντε κλικ εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/glossa/taxidia-sten-ellada

για να δείτε την άσκηση. Πατήστε μετά ΛΗΨΗ.

Η άσκηση είναι σε μορφή σταυρόλεξου. Για κάθε επίθετο που εμφανίζεται στις ερωτήσεις, γράψτε ένα συνώνυμο, στο ίδιο γένος.

Χρησιμοποιήστε κεφαλαία γράμματα.

Αν δυσκολεύεστε να βρείτε τη σωστή λέξη, πατήστε ΒΟΗΘΕΙΑ. Θα εμφανιστεί έτσι το πρώτο γράμμα. Αν και πάλι δεν τα καταφέρνετε, πατήστε ξανά ΒΟΗΘΕΙΑ και θα εμφανιστεί και δεύτερο γράμμα. Κάθε φορά που πατάμε ΒΟΗΘΕΙΑ στα σταυρόλεξα, εμφανίζεται μόνο ένα γράμμα.

Σας παραθέτω εδώ και το κείμενο της άσκησης, με χρωματισμένα τα επίθετα που θα πρέπει να αντικαταστήσετε με τα συνώνυμά τους:

Το μικρό μας τρένο δε βιαζόταν. Νόμιζες πως ήθελε κι αυτό να απολαύσει την όμορφη θέα. Τα νωθρά κοπάδια των προβάτων έβοσκαν κάτω από τις ασημένιες ελιές. Από ψηλά τα γάργαρα νερά του ποταμού έτρεχαν να συναντήσουν την ήρεμη θάλασσα. Τρομερή εντύπωση μου έκαναν τα λευκά γυαλιστερά χαλίκια που φαίνονταν στην κοίτη του ποταμού. Κανείς δεν ήθελε να φύγει από αυτό το θαυμάσιο μέρος.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για μερικά επίθετα φρόντισα να ζητήσω και δεύτερο συνώνυμο.

Ίσως αργότερα να προσθέσω και άλλες ασκήσεις... Κι ελπίζω να τις δείτε αρκετοί από σας, όχι μόνο ένας - δύο.

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

2010-05-23T19:23:00.005+03:00

Με αφορμή την ενότητα της Γλώσσας: "Ταξίδια στην Ελλάδα", ας κάνουμε κι εμείς ένα διαδικτυακό ταξίδι αναζητώντας βιβλία που μιλούν για ταξίδια, δηλαδή βιβλία ταξιδιωτικά.

Πρώτα πρώτα συμβουλευτείτε τη σελίδα 91 του βιβλίου της Γλώσσας και διαβάστε τις προτάσεις της Ραλλούς.

Έπειτα κάντε κλικ εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/bibliotheke

για να δείτε τον Κατάλογο της Δανειστικής Βιβλιοθήκης του σχολείου μας. Πατήστε Λήψη και έπειτα ψάξτε στον κατάλογο για τα βιβλία που προτείνει η Ραλλού. Τα έχουμε στη Δανειστική Βιβλιοθήκη;

Αναζητήστε επίσης στον κατάλογο και άλλα βιβλία που από τον τίτλο τους φανερώνουν πως μιλούν για ταξίδια.

Πατήστε επίσης στον ακόλουθο σύνδεσμο:

http://web.cc.uoa.gr/ptde/epet/Category/c0004.html

για να δείτε έναν κατάλογο με παιδικά ταξιδιωτικά βιβλία. Να πατήσετε στον τίτλο όποιου βιβλίου σας φαίνεται ενδιαφέρον και να μελετήσετε την περίληψή του. Υπάρχει κάποιο από τα βιβλία αυτού του καταλόγου στη Δανειστική μας βιβλιοθήκη;

Επιλέξτε ένα ταξιδιωτικό βιβλίο από τον κατάλογο της Δανειστικής μας βιβλιοθήκης για να το δανειστείτε. Μην ξεχάσετε να σημειώσετε τον αριθμό καταλόγου για να το εντοπίσετε ευκολότερα όταν έρθετε στη Βιβλιοθήκη για δανεισμό.

Μπορείτε επίσης να φέρετε στο σχολείο ένα δικό σας βιβλίο που μιλά για ταξίδια και να το παρουσιάσετε στους συμμαθητές σας.

Τα ταξιδιωτικά βιβλία ασκούν μια ιδιαίτερη γοητεία στον αναγνώστη. Αυτά περισσότερο από κάθε άλλο βιβλίο μας απογειώνουν με τις λέξεις τους και μας ταξιδεύουν νοερά (δηλαδή με το νου). Άλλοτε σε τόπους και μερικές φορές και σε χρόνους. Γιατί υπάρχουν κι αυτά τα ταξίδια, τα ταξίδια με τη μηχανή του χρόνου!

Όπως υπάρχουν επίσης και ταξίδια φανταστικά! Και σ' αυτά υπήρξε αξεπέραστος ο Ιούλιος Βερν. Εκτός από το Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες, που σας προτείνει η Ραλλού στο βιβλίο της Γλώσσας, ο Βερν έχει γράψει και πολλά ακόμη ταξιδιωτικά βιβλία. Ποιο να πρωτοθυμηθώ από τα βιβλία του και να μη συγκινηθώ;

Το 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα; Με το θρυλικό κάπταιν Νέμο...

Το 5 εβδομάδες σε ένα αερόστατο; Με τις απίθανες περιπέτειες στην άγνωση σε μας Αφρική...

Προσωπικά θεωρώ ότι χάρη στα βιβλία του Ιουλίου Βερν, που τα περισσότερα μιλούν για ταξίδια, και που τα διάβαζα κι εγώ στην ηλικία σας, λάτρεψα τόσο πολύ τις ταξιδιωτικές περιπέτειες που όταν μεγάλωσα θέλησα να τις ζήσω αληθινά. Και μπορεί μέχρι τώρα να μην κατάφερα να ταξιδέψω ούτε με αερόστατο ούτε και με υποβρύχιο μα στον Ιούλιο Βερν θαρρώ χρωστάω που σπούδασα πλοίαρχος. Και με την ευκαιρία να σας συστήσω και το βιβλίο του:

Ο δεκαπεντάχρονος πλοίαρχος

[...] Στα 1878, πενήντα χρονών πια και διάσημος σ όλο τον κόσμο, ο Ιούλιος Βερν κυκλοφόρησε το "Δεκαπεντάχρονο πλοίαρχο". Ο αρχικός τίτλος του ήταν "Ένας δεκαπεντάχρονος ήρωας", μα, ίσως με υπόδειξη του Χετζέλ, πήρε καινούργιο τίτλο. Απ την πρώτη στιγμή της έκδοσής του, το μυθιστόρημα αυτό, όπως και όλα τα μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν, γνώρισε τεράστια επιτυχία. Χιλιάδες μάτια βούρκωσαν κι άπειρες καρδιές πόνεσαν με τα φριχτά παθήματα των δύστυχων νέγρων της Αφρικής. Ήδη στην Ευρώπη κυκλοφορούσαν και διαβάζονταν άπληστα οι περιγραφές από τις εξερευνητικές αποστολές του Λίβινγκστον, του Στάνλεϊ και των άλλων θαρραλέων σκαπανέων της μαύρης ηπείρου. Μαζί με τις περιγραφές για τόπους εξωτικούς και παραδεισένιους, το αναγνωστικό κοινό πληροφορούνταν τις απάνθρωπες ενέργειες των δουλεμπόρων σε βάρος του ντόπιου πληθυσμού. Ασφαλώς, γράφοντας το "Δεκαπεντάχρονο πλοίαρχο", ο Ιούλιος Βερν θα είχε υπόψη του το ημερολόγιο του Δαβίδ Λίβινγκστον. Απ αυτό παραθέτουμε μια σελίδα, για να σχηματίσει ο αναγνώστης μια ιδέα του τι έγραφε στο ημερολόγιο του ο διάσημος εξερευνητής. (από την εισαγωγή του βιβλίου)

Και είναι αλήθεια πως όταν κι εγώ ταξίδεψα με καράβι, ως δόκιμος πλοίαρχος, κατάφερα αν όχι να εξερευνήσω την καρδιά της Μαύρης ηπείρου, να κάνω όμως τον περίπλου της (δηλαδή το γύρο της) . Και όχι μόνο μία φορά. Μάλιστα σε ένα από τα ταξίδια μου πιάσαμε και στο νοτιότερο λιμάνι της Αφρικής, το Καίηπ Τάουν. Το όνομά της σημαίνει Πόλη του Ακρωτηρίου και είναι αυτό ακριβώς, η πόλη που βρίσκεται κοντά στο περίφημο ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, το σημείο που ενώνονται τρείς ωκεανοί: Ο Ατλαντικός, ο Ινδικός και ο Νότιος παγωμένος ωκεανός.

Όπως καταλαβαίνετε είναι ένα σημείο συνέχεια φουρτουνιασμένο, καθώς ο ένας ωκεανός παλεύει να νικήσει τον άλλο. Τα κύματα που δημιουργούνται στο σημείο αυτό είναι από τα πιο ψηλά που συναντά κανείς ταξιδεύοντας. Γι' αυτό και οι ναυτικοί ονόμασαν το ακρωτήρι "Καλή Ελπίδα"... όπως παλιότερα οι Έλληνες θαλασσοπόροι ονόμασαν τη Μαύρη Θάλασσα "Εύξεινο Πόντο", δηλαδή φιλόξενη θάλασσα αν και μόνο τέτοια δεν είναι.

Τέτοιες λέξεις, που καλοπιάνουν κάτι κακό, όπως ο Εύξεινος Πόντος και το ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, λέγονται ευφημισμοί. Υπάρχει μάλιστα και φράση "κατ' ευφημισμό" που περιγράφει αυτή τη διαδικασία να αντικαθιστούμε τις λέξεις που μας φοβίζουν με άλλες, αρχαία συνήθεια των ανθρώπων που μαρτυρά την πίστη τους για τη δύναμη της γλώσσας.

Και δεν ξέρω αν οι ευφημισμοί καταφέρνουν το στόχο τους, να αποτρέπουν το κακό, όμως σίγουρα η γλώσσα έχει τεράστια δύναμη. Εξάλλου κι εμένα με τη γλώσσα κατάφερε ο Ιούλιος Βερν να με ξεσηκώσει για ταξίδια μακρινά.

Τι λέτε; Θέλετε κι εσείς να γνωρίσετε καλύτερα τον Ιούλιο Βερν; Τότε δεν έχετε παρά να κάνετε κλικ εδώ:

http://www.protoporia.gr/author_info.php/authors_id/920273

Να διαβάσετε το βιογραφικό του αλλά και να δείτε τα έργα του. Κάντε κλικ σε όποιο σας ενδιαφέρει για να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες.

Βιβλία του Ιουλίου Βερν υπάρχουν και στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας. Κι ελπίζω αρκετοί από σας να τα προτιμήσετε...

Επιτρέψτε μου να κλείσω με το αφιέρωμα στα ταξιδιωτικά βιβλία με ένα απόσπασμα δικού μου διηγήματος που αναφέρεται στο Καίηπ Τάουν:

Ταξίδι στο Καίηπ Τάουν

[...] Ξεκολλημένος ο μπουλμές. Και σπινθήρες... Άσχημα τα μαντάτα για την εταιρεία. Η επισκευή αναπόφευκτη. Πήραμε το οκ. Αλλαγή ρότας και προορισμός το Καίηπ Τάουν. Αργά αργά και κάνοντας το σταυρό μας να προκάμουμε. Για να σας γράφω, καταλαβαίνετε, προφτάσαμε το κακό. Ούτε το καράβι κόπηκε στα δυο σαν καρπουζόφλουδα ούτε και έκανε μπαμ. Φυσιολογικά και τα δύο για τέτοιες καταστάσεις.

Πήγαμε λοιπόν στη γιάρδα του Καίηπ Τάουν, στο ναυπηγείο δηλαδή, και επιτέλους ανασάναμε ανακουφισμένοι. Μια βδομαδούλα οφ από βάρδιες στα κύματα και άλλο τόσο βολτίτσα στην άγνωστη πόλη. Μη φανταστείτε βέβαια ραχάτι από το πρωί ως το βράδυ. Οι βάρδιες είναι βάρδιες ακόμη και στο λιμάνι. Και μη φανταστείτε πως τέτοια καράβια πάνε και δένουν στην κεντρική προβλήτα. Και δουλειά έπρεπε να δουλέψεις και αρκετά χιλιόμετρα από την πόλη ήμασταν. Αλλά και έτσι, τον κρατάς το ναυτικό να μη βγει έξω;

Φυσικά σε τέτοιους τόπους δεν πας μόνος σου. Και μάλιστα εκείνη την εποχή. Μπουλούκι όλο το τσούρμο κινήσαμε για τη βόλτα. Κάποιος ατζέντης ήρθε και μας παρέλαβε και μάλιστα Έλληνας. Πρώτα για ψώνια. Τι ψώνια δηλαδή; Εγώ καινούρια ήμουν ακόμη στο καράβι και δεν είχα να παίρνω και πολλά. Και δοκιμάκι... Από όλη την αγορά του Καίηπ Τάουν μόνο λίγες κάρτες πήρα να θυμάμαι τον τόπο και μια πετσέτα Adidas... Ανάγκη κι αυτή γιατί του καραβιού ήταν τρύπιες και της κακιάς ώρας. Τόσα χρόνια μετά ακόμη την κρατάω κι ας άρχισε να μοιάζει με τις βαπορίσιες. Μα είναι με θαλασσινό ιδρώτα αγορασμένη. Πώς να την πετάξεις;

Και θυμάμαι και μια γκάφα περιωπής... Μπαίνουμε σε ένα φαρμακείο, ένας συνάδελφος ήθελε κάποιο φάρμακο, και βλέπω κάτι σοκολατάκια. Όπα! λέω. Εδώ τα φαρμακεία τους έχουν και γλυκά. Τα αγοράζω όλο χαρά και την άλλη μέρα στο βαπόρι παιδευόμουν να καταλάβω γιατί ήταν τόσο άγλυκα. Ε, ρημάδια αγγλικά... Πού να καταλάβω ότι ήταν για διαβητικούς...

Κι αφού τελειώσαμε με τα ψώνια, γυρνάει ο ατζέντης και μας λέει να πάμε σε μια ταβέρνα ελληνική. Χαράς ευαγγέλια. Επιτέλους να φάμε ανθρώπινο φαΐ. Αχ, τι το θέλαμε...

Πάμε, που λέτε, και όλα καλά και όλα ωραία. Να γλείφεις τα δάχτυλά σου. Και να μας λένε εκεί οι μετανάστες οι ρωμιοί τα δικά τους και να τους λέμε κι εμείς. Πούθε είσαι πατριώτη και μην ξέρεις έναν τάδε κτλ. Και κάποια στιγμή μας βάζουν και τα σχετικά τραγούδια - ελληνικά φυσικά - και αρχίζει ο χορός. Ζεμπεκιά θυμάμαι. Το αφεντικό του μαγαζιού ο χορευτής. Και πάνω στο τσακίρ κέφι κάνει μια και τραβάει το τραπεζομάντιλο με όλα τα συμπράγκαλα. Πιάτα ποτήρια και μπουκάλια όλα θρύψαλα.

Βγαίνει τρέχοντας η κοπέλα, μια μικροκαμωμένη μαυρούλα, από την κουζίνα να μαζέψει τα σπασμένα γυαλικά. Και ξαφνικά βλέπουμε το δικό μας, τον Έλληνα και αφεντικό του μαγαζιού, να της δίνει με όλη του τη δύναμη μια κλοτσιά που άλλο να τη διαβάζεις και άλλο να τη βλέπεις. Δίπλωσε το κορίτσι στη μέση και βόγκηξε που να σου σπαράζει η καρδιά.

- Τι κάνεις ρε; Γιατί την κλότσησες τη φουκαριάρα; Ρώτησε ο πρώτος που κατάφερε να συνέλθει από την τεράστια έκπληξη.

Και η απάντηση η αναπάντεχη:

- Έτσι θέλουν οι αράπηδες. Αν δεν τους χτυπήσεις σηκώνουν κεφάλι!!!

Γεια σου, ελληναρά μου! Εκπρόσωπε εκείνου του λαού που θέλει να λέει πως κρατά από αρχαία Ελλάδα. Και πολιτισμό που έδωσε τα φώτα στην οικουμένη, τρομάρα μας...

Λίγο αργότερα πήγαμε όλοι με τη σειρά στην τουαλέτα και βγάλαμε το φαΐ που είχαμε φάει. Καλύτερα βαπορίσιο φαγητό, ακόμη καλύτερα να ανακατεύεσαι από τα μποφόρια μα όχι αυτό. Όχι αυτό που σε κάνει να ντρέπεσαι που γεννήθηκες άνθρωπος... Καλύτερα ζώο, να βλέπεις και να μην καταλαβαίνεις και να μη σκέφτεσαι.

Όταν μετά από πολλά χρόνια πήραμε στην Ελλάδα το μαύρο μαντάτο για τον αγαπημένο μου ξάδερφο, η ξεχασμένη σκηνή με εκείνη τη μαυρούλα στο Καίηπ Τάουν βρικολάκιασε ξανά τις νύχτες μου. Μαύρος κι εκείνος που σκότωσε το Μανόλη μας. Στο Γιοχάνεσμπουργκ το φονικό. (Το Γιοχάνεσμπουργκ είναι πόλη της ίδιας χώρας με το Καίηπ Τάουν.) Ληστεία ένοπλη...

Έκλαιγα για το Μανόλη... έκλαιγα και για κείνους τους δύστυχους ανθρώπους που όσο και να ήθελα δεν μπορούσα να κάνω πως δεν ήξερα και το δικό τους δίκιο. Δεν τόλμησα όμως ποτέ να το υπερασπιστώ στο θειο μου. Λένε τέτοια πράγματα σε έναν πονεμένο και χαροκαμένο πατέρα;

Πάνε χρόνια που ο θείος μου κοιμάται τον ύπνο τον ανεξύπνητο. Ήσυχος πια από το δράμα του παιδιού του και λίγα χρόνια αργότερα και του εγγονού του. Ληστεία και στη δεύτερη περίπτωση. Ξεφόρτωνε του γάμου του τα δώρα στην πυλωτή του σπιτιού... Μαύρος και πάλι ο ληστής και δολοφόνος...

Μ' αυτόν τον καημό έφυγε ο θείος μου. Από το τελευταίο του ταξίδι στην Αφρική, 14 του Ιούνη του '98, μου έστειλε τούτη την κάρτα:

Το Καίηπ Τάουν. Η πόλη που ζει ο άλλος μου ξάδερφος. Και το βουνό Τραπέζι. The Table Mountain... Ίδιο με εκείνη τη μέρα του '81 που το αντίκρισα από τη γέφυρα του πλοίου. Τουλάχιστον ας έχει αλλάξει πια η ζωή των ανθρώπων. Να μην κλοτσάνε οι λευκοί τους μαύρους... Να μη σκοτώνουν οι μαύροι τους λευκούς. Να ζούνε επιτέλους ανθρώπινα.

Εγώ δεν πρόκειται εκεί να ξαναπάω. Και τότε που πήγα λίγα πράγματα πρόλαβα να δω. Σχεδόν τίποτα. Ή μπορεί και όλα...

Κρατάω αυτή την κάρτα κολλημένη στα πλακάκια της κουζίνας μου. Κάθε φορά που στρώνω το τραπέζι σηκώνω τα μάτια και εκεί στέλνω τη δική μου προσευχή. Να είναι άνθρωποι οι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Και μονιασμένοι να μοιράζονται το ψωμί της κάθε μέρας. Όχι τον άρτον τον επιούσιον αλλά τη χαμένη μας ανθρωπιά, Κύριε... Όπως κι αν σε λένε... Και σε όποιον άνθρωπο. Λευκό ή μαύρο ή κίτρινο. Να, σαν και τα λουλουδάκια αυτής της κάρτας. Χίλια χρώματα και όλα όμορφα. Και όλα χρειαζούμενα για το θαύμα της ζωής.

_____________________

* ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Φέτος στο Καίηπ Τάουν θα διεξαχθεί το παγκόσμιο κύπελο ποδοσφαίρου, το Μουντιάλ όπως το λέμε συνήθως. Στο παρελθόν η χώρα αυτή, η Νότια Αφρική, έτσι είναι το όνομά της, ήταν αποκλεισμένη από τα παγκόσμια αθλητικά γεγονότα. Και ο λόγος ήταν η ρατσιστική της πολιτική απέναντι στους μαύρους. Να σκεφθείτε ότι ακόμη και στα παγκάκια στα πάρκα τους υπήρχε ταμπελάκι που έγραφε: ONLY WHITE ή ONLY BLACK. Δηλαδή δεν επιτρεπόταν οι μαύροι να καθίσουν στα ίδια παγκάκια με τους λευκούς. Και γενικά οι μαύροι εκείνα τα χρόνια δεν είχαν καθόλου δικαιώματα και οι λευκοί τους αντιμετώπιζαν λες και ήταν ζώα.

Τώρα πια όλα αυτά είναι παρελθόν. Οι μαύροι ξεσηκώθηκαν και κατάφεραν να αποκτήσουν ίσα δικαιώματα με τους λευκούς κατοίκους της χώρας. Μάλιστα ένας από τους μαύρους επαναστάτες, ο Νέλσον Μαντέλα, έγινε και πρόεδρος της χώρας.

Και φέτος το καλοκαίρι που στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής θα αγωνιστούν οι καλύτερες ομάδες ποδοσφαίρου της γης, αδερφωμένοι οι άνθρωποι θα χειροκροτούν τους αθλητές και ανάμεσά τους και πολλούς μαύρους αθλητές, γιατί είναι γνωστό ότι οι μαύροι ποδοσφαιριστές ξεχωρίζουν από τους λευκούς γι' αυτό και είναι περιζήτητοι σε όλες τις ομάδες του κόσμου.

Θαρρώ λοιπόν ότι το Μουντιάλ φέτος γίνεται στην πιο κατάλληλη χώρα του κόσμου. Κι εκτός από γιορτή του ποδοσφαίρου θα είναι και γιορτή της νίκης κατά του ρατσισμού. Αχ, πώς θα ήθελα να βρεθώ εκεί. Να απολαύσω και το αγαπημένο μου ποδόσφαιρο μα και να δω επιτέλους τους ανθρώπους αδερφωμένους. Να κάθονται αγκαλιασμένοι στις κερκίδες χωρίς οι ταμπελίτσες της ντροπής να τους χωρίζουν σε μαύρους και σε λευκούς...

Η καλοκαιρινή εκστρατεία της HELMEPA και ο Σωδήρης ο Χελμέθας

2010-05-22T10:48:00.006+03:00

Πάνε αρκετοί μήνες που η τάξη μας έλαβε την απόφαση να συμμετάσχει στις ομάδες της παιδικής HELMEPA. Στο διάστημα αυτό πολλές φορές ασχοληθήκαμε με δραστηριότητες της περιβαλλοντικής αυτής οργάνωσης:

Συμμετέχουμε στην Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού των Ακτών

αναρτήσαμε σχετικό υλικό τόσο στο μπλογκ και στο φόρουμ:

ΕΝΑΣ ΓΛΑΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ - ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ HELMEPA

όσο και στους τοίχους της τάξης μας:

Λάβαμε επίσης μέρος στο διαγωνισμό αφίσας της Helmepa Junior κατασκευάζοντας ομαδοσυνεργατικά το ακόλουθο έργο:

Γράψαμε επίσης και σχετικά κείμενα, όπως και τούτο που ακολουθεί:

Σωδήρης ο Χελμέθας

Πολυτίμη Γ.Τ.

Πριν από λίγους μήνες ο καιρός ήταν βροχερός και μελαγχολικός.

Η δασκάλα μας προσπαθούσε να μας δείξει τους χρόνους των ρημάτων. Την παρακολουθούσα, επειδή όμως καθόμουν δίπλα στο παράθυρο, κατάλαβα πως κάτι κινιόταν στην αυλή του σχολείου. Γύρισα και τότε είδα έναν άσπρο γλάρο να έρχεται με φόρα καταπάνω στο παράθυρό μου.

Μπαμ! ακούστηκε ξαφνικά. Και γύρισαν όλοι να δουν τι έγινε. Ο γλάρος είχε χτυπήσει στο τζάμι...

Ανοίξαμε το παράθυρο για να δούμε τι του συμβαίνει και μείναμε έκπληκτοι γιατί ο γλάρος αυτός μιλούσε! Μιλούσε κάπως παράξενα, σαν να ήταν μεθυσμένος, ή μήπως ήταν από το χτύπημα; Μπέρδευε τα γράμματα:

- Γεια σας, είπε, είμαι ο Σωδήρης ο Χελμέθας.

Σκάσαμε εμείς στα γέλια.

- Ήρπα για να σας τω. Με έσδειλε σε ειτική αποσδολή ο αρχηγός της Χελμέθας, για να θω όδι έχεδε πολλά σκουπίτια στην αυλή σας, και θρέθει να δα μαζέψεδε όλα.

- Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, είπαμε όλοι. Αλλά γιατί;

- Γιατί ρυθαίνεδε το θεριβάλλον, λέει μπαίνοντας στην τάξη. Δα καλοκαίρια σδις θάλασσες πεδάδε πολλά σκουπίδια και πολλοί τεν μπορούν να κάνουν μπάνιο.

- Πα δα μαζέψουμε, απαντήσαμε! προσπαθώντας να μιλήσουμε στη γλώσσα του για να καταλάβει τι λέμε...

- Σας ευχαρισδώ, είπε, και έφυγε.

Όλοι μείναμε να τον κοιτάμε να πετάει ψηλά...

Τώρα που η σχολική χρονιά τελειώνει και όλοι περιμένουμε με ανυπομονησία το καλοκαιράκι για να ξεχυθούμε στις παραλίες, είναι περισσότερο από ποτέ επίκαιρο να θυμηθούμε την υπόσχεσή μας στο Σωδήρη το Χελμέθα και να την κουβαλήσουμε μαζί μας σε όποια ακρογιαλιά και αν βρεθούμε. Και να πάρουμε μέρος στην καλοκαιρινή εκστρατεία που καλεί όλους μας η αγαπημένη μας Helmepa:

Ο Γλάρος της HELMEPA, 27 χρονών φέτος, μαζί με τα "Γλαρόπουλα" στέλνει για άλλη μια χρονιά το μήνυμα

"ΟΧΙ σκουπίδια - ΟΧΙ πλαστικά σε θάλασσες και ακτές"

προτρέποντας όλους μας να διατηρήσουμε καθαρές τις παραλίες και τη θάλασσα που θα απολαύσουμε φέτος το καλοκαίρι.

Τα 4.500 παιδιά εθελοντές - μέλη αυτήν τη χρονιά του Προγράμματος Παιδική HELMEPA, έχουν αναλάβει να αναρτήσουν τις αφίσες σε κατάλληλα σημεία στη γειτονιά, το σχολείο και τις παραλίες των περιοχών τους.

Το μήνυμα της εκστρατείας θα "ταξιδέψει" ακόμη στους ωκεανούς πάνω στα 450 ποντοπόρα πλοία-μέλη της HELMEPA, ενώ αντίτυπα έχουν σταλεί σε 200 εταιρείες και οργανισμούς-μέλη, ΟΤΑ, Λιμεναρχεία καθώς και άλλους φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Από τις αρχές Ιουνίου θα προβάλλεται και το τηλεοπτικό μήνυμα της HELMEPA με πρωταγωνιστή το Γλάρο, από κρατικούς και ιδιωτικούς σταθμούς στην Αθήνα και την περιφέρεια.

Σημείωση: Το Πρόγραμμα Παιδική HELMEPA υλοποιείται σε συνεργασία και με τη συνδρομή του Βρετανικού κοινωφελούς ιδρύματος The Lloyd's Register Educational Trust (The LRET) που έχει ως βασικό σκοπό την υποστήριξη εξελίξεων στους τομείς εκπαίδευσης, επιμόρφωσης και έρευνας στις μεταφορές, τις επιστήμες και την τεχνολογία σε παγκόσμιο επίπεδο προς όφελος όλων.

Στην εκστρατεία αυτή σας καλούμε όλους να λάβετε μέρος. Γιατί η θάλασσα είναι πηγή ζωής για όλους μας και επομένως όλοι έχουμε την υποχρώση να την προστατεύουμε!

ΤΑ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ ΤΟΥ ΙΛΙΣΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΝ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΛΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

2010-05-22T10:44:00.002+03:00

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΔΩΔΕΚΑΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f22/topic-t70.htm#423

Σε άλλες εποχές οι άνθρωποι ταξίδευαν "στης γης την πλάτη" με τα πόδια τους. Αργότερα επινόησαν και κατασκεύασαν μεταφορικά μέσα, τόσο για τη στεριά όσο και για τη θάλασσα ακόμη και εναέρια. Τα τελευταία πενήντα χρόνια ο άνθρωπος ταξιδεύει ως και στο διάστημα.

Σήμερα πια ο καθένας μπορεί να "ταξιδέψει" χωρίς καν να μετακινηθεί, σερφάροντας στο διαδίκτυο!

Ένα τέτοιο ταξίδι θα κάνουμε κι εμείς σ' αυτό το θέμα. Με προορισμό το Βόλο, το επίνειο της Θεσσαλίας.

Ένα ταξίδι γνωριμίας και "συνάντησης" με παιδιά της ηλικίας μας που ζουν και σπουδάζουν στην όμορφη πόλη του Παγασητικού.

Ήδη έχουμε επικοινωνήσει με το δάσκαλό τους, τον κ. Θανάση Ζ., και μας υποσχέθηκε να βρει κι εκείνος τον τρόπο να πραγματοποιηθεί η επαφή των δύο τάξεων.

Στο χώρο αυτό μπορεί ο καθένας μας να αφήνει σχετικά μηνύματα ώστε να ξεκινήσει ο μεταξύ μας διάλογος.

Ας ξεκινήσουμε παρουσιάζοντας το σχολείο μας:

Το σχολείο μας είναι το 12ο Δημοτικό Καλλιθέας και βρίσκεται στη γωνία των οδών Λυκούργου και Αργυροκάστρου, λίγα τετράγωνα από την παραλία και δίπλα ακριβώς στις όχθες του Ιλισού:

από τον οποίο μας χωρίζει μόνο ένας δρόμος! Ο Ιλισός ήταν ο κυριότερος ποταμός της αρχαίας Αθήνας, πήγαζε από τον Υμηττό, διέσχιζε την Αθήνα και χυνόταν στο Φάληρο.

Σήμερα ο Ιλισός μόνο κατ' ευφημισμό είναι ποτάμι:

Αυτό που εμείς βλέπουμε τις περισσότερες μέρες του χρόνου είναι ένα μαυροπράσινο ρυάκι που φιδοσέρνεται μέσα στην τσιμεντένια κοίτη, αποτελώντας εστία μόλυνσης για την περιοχή και όχι πηγή ζωής που σαν ποτάμι θα έπρεπε να είναι. Ακόμη όμως και με τη μορφή αυτή ο Ιλισός έχει τη δική του χλωρίδα και φυσικά και πανίδα.

Ιδιαίτερη σημασία για το σχολείο μας έχει η ορνιθοπανίδα του Ιλισού. Περιστέρια, σπουργίτια, γλάροι και πολλά ακόμη πτηνά βρίσκουν στον Ιλισό νεράκι τρεχούμενο και στις γύρω περιοχές, και στην αυλή του σχολείου μας, τροφή και φωλιές:

Στιγμιότυπο από μια μέρα βροχερή στο προαύλιο του σχολείου μας

"Φροντίζουμε" βέβαια κι εμείς να ταΐζουμε τους φτερωτούς μας φίλους. Είτε με ψιχουλάκια από τα κουλουράκια μας είτε μερικές φορές και με ολόκληρα σάντουιτς που οι απρόσεκτοι πετούν στην αυλή, προς μεγάλη χαρά των πουλιών! Κι αν ξεχάσουμε να τους αφήσουμε φαγάκι, δε διστάζουν τα πουλάκια να τρυπώσουν ακόμη και μέσα στο σχολείο. Συχνά βλέπουμε περιστέρια στους διαδρόμους και στις σκάλες, μια φορά μάλιστα έφτασε ένα περιστέρι και στο γραφείο δασκάλων.

Κι ενώ τα πουλάκια περιμένουν πώς και πώς να τα φιλέψουμε από το κολατσιό μας, εκφράζουν έντονη δυσφορία όταν μαζί με το φαγητό ξεχνάμε τα σακουλάκια, τις χαρτοπετσέτες, τα αλουμινόχαρτα... Σύμμαχός τους στη διαμαρτυρία η κ. Σοφία, η καθαρίστρια του σχολείου μας, αλλά και η τάξη μας που είναι μία από τις ομάδες της Παιδικής Helmepa. H HELMEPA είναι μια περιβαλλοντική οργάνωση που κύριο στόχο της έχει την προστασία της θάλασσας και των ακτών. Στο παιδικό της τμήμα συμμετέχουν παιδιά από πολλά σχολεία της Ελλάδας και ειδικά από περιοχές που γειτονεύουν με τη θάλασσα ή και με ποτάμια, αφού τα περισσότερα ποτάμια καταλήγουν στη θάλασσα. Να γιατί συμμετέχουμε κι εμείς στη Helmepa Junior. Γιατί ζούμε δίπλα στον Ιλισό και μας πονά που σήμερα το ποτάμι αυτό αντί για καθαρό νεράκι κουβαλά στη θάλασσα ένα μαυροζούμι και πολλά πολλά σκουπίδια.

Το σύμβολο της Helmepa είναι ο γλάρος:

διαβάστε περισσότερα για το έργο της Helmepa κάνοντας κλικ εδώ

http://tetartaki.blogspot.com/2009/09/blog-post_8746.html

Εσείς, φίλοι μας από το Βόλο, γνωρίζετε τη Helmepa; Αν όχι, θα χαρούμε πολύ να σας στείλουμε ενημερωτικό υλικό.

Μεγάλη επίσης ευχαρίστηση θα νιώσουμε αν μας ενημερώσετε για τα οικολογικά ζητήματα και της δικής σας περιοχής, τόσο της πόλης σας όσο και του πανέμορφου Πηλίου που έχετε την τύχη να ζείτε στη σκιά του.

Περιμένουμε λοιπόν τόσο πληροφορίες για την περιοχή σας όσο και φωτογραφίες. Για να γνωρίσουμε κι εμείς πώς είναι ο τόπος σας. Το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς για τη δική μας πόλη, την Καλλιθέα, με τις επόμενες αναρτήσεις μας.

__________________________________

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η συνέχεια του διαλόγου, ανάμεσα στα Τζιτζίκια του Ιλισού και τα παιδιά από το Βόλο, θα γίνει στο χώρο του φόρουμ:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f22/topic-t70.htm#423

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ: Ασκήσεις Αναγωγής στη Μονάδα

2010-05-21T20:20:00.003+03:00

Τζιτζικάκια,

ξεκίνησα το ανέβασμα ασκήσεων Αναγωγής στη Μονάδα.

Μπορείτε να τις δείτε αν κάνετε κλικ εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/mathematika/anagoge-ste-monada

Αργότερα θα σας ανεβάσω και άλλες.

Μην ξεχνάτε να λύνετε πρώτα τις ασκήσεις και μετά να αντιστοιχίζετε την απάντηση και όχι στην τύχη να διαλέγετε απαντήσεις.

Σας έχω επίσης και ένα ευχάριστο νέο. Επικοινώνησα με το συνάδελφό μου στο Βόλο και δεν μπορείτε να φανταστείτε τη σύμπτωση... Αφενός έχει κι εκείνος Τετάρτη τάξη και αφετέρου σήμερα έκαναν κι εκείνοι το ίδιο μάθημα στη Γλώσσα, για το Πήλιο!

Μου υποσχέθηκε πως θα προσπαθήσουν να επικοινωνήσουν μαζί μας αν και δεν έχουν και τόσες ευκολίες στο σχολείο τους.

Στο μεταξύ θα σας ετοιμάσω στο φόρουμ το χώρο που θα ανεβάσετε φωτογραφίες από το Πήλιο. Δεκτές και οι πληροφορίες για το παραδεισένιο αυτό βουνό.

Λέω επίσης να φτιάξω και ένα χώρο για την επικοινωνία μας με τους συνομηλίκους σας από το Βόλο και περιμένω από σας να γράψετε σχετικά μηνύματα εκεί.

Γλώσσα: Το ανθρώπινο θαύμα (ασκήσεις)

2010-05-19T19:06:00.002+03:00

Μικρά τζιτζικάκια,

για να μην περάσει η αυριανή σας μέρα ανεκμετάλλευτη, σας ανέβασα μερικές ασκήσεις από το μάθημα της γλώσσας εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/glossa/to-anthropino-thauma

Προς το παρόν θα βρείτε εκεί ασκήσεις που ήδη σας έχω αναθέσει να ετοιμάσετε για την Παρασκευή. Οπότε μπορείτε μέσα από τον υπολογιστή σας να ελέγξετε μόνοι σας κατά πόσο τις απαντήσατε σωστά!

Θα φροντίσω να σας ανεβάσω και άλλες ασκήσεις στον ίδιο χώρο, πάντα από το μάθημα της γλώσσας και υπό τη μορφή επανάληψης της ενότητας: ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΘΑΥΜΑ. Οπότε μην περιοριστείτε σε μία επίσκεψη στο χώρο αυτό...

Προσπαθήστε να κάνετε όσες περισσότερες μπορείτε!

Ετοιμάζουμε γιορτούλα για το Μεγαλέξανδρο

2010-05-19T17:42:00.004+03:00

Στα πλαίσια του διαθεματικού προγράμματος που υλοποίησε πρόσφατα η τάξη μας με τίτλο: "Εκστρατεύοντας με το Μεγαλέξανδρο" (σε εφαρμογή όσων προβλέπονται για πρακτική άσκηση από το σεμινάριο ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ Β' ΕΠΙΠΕΔΟΥ, που παρακολουθεί αυτό τον καιρό η δασκάλα του τμήματος) ετοιμάζουμε ένα μουσικοχορευτικό δρώμενο αφιερωμένο στο μεγάλο στρατηλάτη.

Στην προσπάθειά μας αυτή με μεγάλη προθυμία δέχτηκαν να μας βοηθήσουν αφενός η δασκάλα της μουσικής μας, η κ. Βίκυ, και αφετέρου οι δύο γυμναστές μας, ο κ. Ηλίας και η κ. Λιάνα.

Ήδη έχουμε ξεκινήσει τις πρόβες, τόσο στο τραγούδι όσο και στα χορευτικά:

Στιγμιότυπο από τη σημερινή πρόβα των αγοριών - σε ρυθμούς ζεϊμπέκικου και υπό τη διδασκαλία της κ. Λιάνας

Βασικός κορμός του αφιερώματος είναι τέσσερα τραγούδια που μιλάν για τον Αλέξανδρο και που μπορείτε να τα ακούσετε εδώ:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f19/topic-t58.htm

Στη γιορτούλα θα λάβουν μέρος όλοι ανεξαιρέτως οι μαθητές του τμήματος, ο καθένας με το δικό του ρόλο, που κατόπιν συνεννόησης με τη διεύθυνση του σχολείου, προγραμματίζεται για τις 14 Ιουνίου, ημέρα Δευτέρα, στο αμφιθέατρο του σχολείου.

Καλεσμένοι μας θα είναι οι δάσκαλοι και οι μαθητές του σχολείου μας.

Ιδιαίτερα έξοδα για αμφίεση των μαθητών θεωρούμε ότι δεν πρέπει να γίνουν.

Μόνο τα κορίτσια θα θέλαμε να χρησιμοποιήσουν γαλάζιες, μπλε και άσπρες κορδέλες - σαν εκείνες που χρησιμοποιούμε για το αμπαλάζ των δώρων. Καθώς η γιορτή θα λάβει χώρα στο μικρό χώρο της σκηνής του αμφιθεάτρου, οι κορδέλες αυτές δεν πρέπει να έχουν μεγάλο μήκος. Και κατά πάσα πιθανότητα θα είναι δεμένες στους καρπούς των κοριτσιών, ώστε να μην περιορίζουν τις κινήσεις τους.

Ας μη βιαστεί όμως κανείς να αγοράσει έστω και τις κορδέλες αυτές πριν προχωρήσουμε λίγο ακόμη στις πρόβες μας και καταλήξουμε οριστικά τι θα ταιριάζει στο αφιέρωμά μας.

Το ίδιο ισχύει και για το ντύσιμο των παιδιών. Δε θέλουμε σε καμία περίπτωση να επιβαρύνουμε με έξοδα τις οικογένεις και θα φροντίσουμε η όμορφη παρουσία των παιδιών να εξασφαλιστεί με τον πλέον εύκολο και ανέξοδο τρόπο.

Μια πρώτη σκέψη είναι για τα αγόρια τουλάχιστον να φοράνε ένα παντελόνι μπλου τζιν και ένα λευκό μπλουζάκι, υποθέτοντας πως όλα τα παιδιά διαθέτουν τέτοια ρούχα και δε θα χρειαστεί να τα αγοράσουν ειδικά για τη γιορτή. Καλό όμως είναι να μας ενημερώσετε σχετικά. Και σίγουρα δε θέλουμε κανείς να προβεί σε αγορές, το τονίζουμε αυτό, πριν καν καταλήξουμε σε απόφαση για το ζήτημα.

Με χαρά μάλιστα θα δεχτούμε και τις δικές σας προτάσεις για το ζήτημα αυτό.

Καταθέτουμε τις απόψεις μας για το διαδίκτυο

2010-05-19T16:11:00.003+03:00

Καταθέτουμε στο φόρουμ ΔΩΔΕΚΑΤΟ ΒΙΒΛΙΟ και συγκεκριμένα εδώ:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f15/topic-t68.htm#416

τις απόψεις μας για το διαδίκτυο, με αφορμή το ερώτημα σχετικής άσκησης στο μάθημα της Γλώσσας:

Β' τεύχος εργασιών, "Γλώσσα Δ' Δημοτικού", σελ. 58, άσκηση 1:

Όταν τα παιδιά ζήτησαν από τους γονείς τους να συνδέσουν τον υπολογιστή τους στο διαδίκτυο, έγινε μεγάλη συζήτηση στο σπίτι.

Η μητέρα λέει ότι τα παιδιά δεν πρέπει να επισκέπτονται καθόλου το διαδίκτυο, γιατί υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι γι' αυτά στις διάφορες τοποθεσίες του. Ο πατέρα αντίθετα υποστηρίζει ότι στο διαδίκτυο βρίσκει κανείς πληροφορίες για οτιδήποτε, παίζει ευχάριστα παιχνίδια, ακούει την αγαπημένη του μουσική.

Εσείς τι γνώμη έχετε για το διαδίκτυο; Έχετε ποτέ περιπλανηθεί στις σελίδες του; Αν ναι, για ποιο λόγο; Συμφωνείτε με την άποψη του πατέρα ή της μητέρας;

Πάρτε μέρος και εσείς στη συζήτηση της οικογένειας για το διαδίκτυο. Το παραπάνω κείμενο "Ωφέλιμες πληροφορίες για τα παιδιά" θα σας βοηθήσει να υποστηρίξετε την άποψή σας με επιχειρήματα.

Όταν συζητάτε και θέλετε να υποστηρίξετε την άποψή σας με επιχειρήματα:

Βάζετε σε μια σειρά τις σκέψεις σας δικαιολογώντας κάθε φορά τις απόψεις σας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τους συνδέσμους "γιατί, αφού, επειδή".

Για να συνδέσετε τις απόψεις σας χρησιμοποιείτε φράσεις και λέξεις όπως: επιπλέον, εκτός από αυτά, άρα, διότι, δεν αποκλείεται να...

Διαβάστε με προσοχή τα επιχειρήματα των άλλων μελών του φόρουμ και προσπαθείστε να πείσετε τους συνομιλητές για τη δική σας γνώμη. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις φράσεις: νομίζω ότι, καλά όσα λες (ή γράφεις) αλλά, άμα ... τότε, κ. ά.

Προσοχή:

Μη γράψετε το επώνυμό σας. Μόνο το μικρό σας όνομα και αν χρειάζεται και το πρώτο γράμμα από το επώνυμο. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε κάποιο ψευδώνυμο.

_____________________________

ΟΔΗΓΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f15/topic-t68.htm#416

Αναζητούμε παιδικά λογοτεχνικά βιβλία για το Μεγαλέξανδρο

2010-05-14T16:44:00.006+03:00

Το σχολείο μας, το 12ο δημοτικό Καλλιθέας, διαθέτει μια υπέροχη δανειστική βιβλιοθήκη, τέτοια που θα τη ζήλευαν πολλά άλλα σχολεία:

Με προσπάθειες τόσο των εκπαιδευτικών του σχολείου όσο και του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, η βιβλιοθήκη μας έχει αποκτήσει ένα σημαντικό αριθμό βιβλίων και που ξεπερνούν πλέον τα 600.

Τον πλήρη κατάλογο της δανειστικής μας βιβλιοθήκης μπορεί κανείς να δει αν κάνει κλικ στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://sites.google.com/site/tetartakia/bibliotheke

Επιπλέον έχουμε δημιουργήσει φόρουμ στο διαδίκτυο ώστε να προβάλουμε τη δανειστική μας βιβλιοθήκη αλλά και να καλλιεργήσουμε την αγάπη για το βιβλίο στους μαθητές του σχολείου μας:

http://dwdekato.forumgreek.com/portal.htm

Στο φόρουμ μπορεί κανείς να βρει και φωτογραφικό κατάλογο των βιβλίων της δανειστικής μας βιβλιοθήκης:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f9/?sid=b881c0e39f561c740fe5642c123ca284

Φυσικά υπάρχει και έντυπος κατάλογος των βιβλίων και τον οποίο μπορούν οι μαθητές να συμβουλευτούν ώστε να διαλέξουν το βιβλίο που τους ενδιαφέρει.

Στους καταλόγους αυτούς ανατρέξαμε σήμερα με βασικό ερώτημα να εντοπίσουμε βιβλία για το Μεγαλέξανδρο. Αφορμή το πρόγραμμα που υλοποιήσαμε πρόσφατα για το σπουδαίο αυτό στρατηλάτη.

Δυστυχώς η έρευνα δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Με λύπη μας διαπιστώσαμε ότι η δανειστική μας βιβλιοθήκη δε διαθέτει βιβλία για τον Αλέξανδρο εκτός από ένα που αφορά τους διαδόχους του:

556. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Τι κρίμα... Είμαστε σίγουροι πως αν υπήρχαν στη βιβλιοθήκη βιβλία για το Μεγαλέξανδρο, πολλά παιδιά θα τα προτιμούσαν καθώς ο Αλέξανδρος όπως πιστεύουν πολλοί είναι ο σπουδαιότερος Έλληνας όλων των εποχών. Ένα σύμβολο του ελληνισμού και της λαμπρής ιστορίας του λαού μας.

Για το λόγο αυτό αναλάβαμε να κάνουμε έρευνα αγοράς και να εντοπίσουμε ποια βιβλία κυκλοφορούν για το Μεγαλέξανδρο. Σκοπός μας είναι να προτείνουμε τόσο στους υπευθύνους του σχολείου όσο και στο Σύλλογο γονέων και κηδεμόνων να αγοράσουν εκείνα τα βιβλία που θα κρίνουμε απαραίτητα για τη δανειστική μας βιβλιοθήκη.

Η μορφή της εργασίας μας θα είναι η ομαδοσυνεργατική. Κάθε ομάδα της τάξης θα προτείνει έως 2 βιβλία και θα πρέπει να υποστηρίξει με επιχειρήματα τις προτάσεις της. Να αιτιολογήσει δηλαδή την πρόταση που κάνει.

Αποφασίσαμε επίσης, με βάση και την εμπειρία από το πρόσφατο πρόγραμμα για το Μεγαλέξανδρο, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες του διαδικτύου. Να αναζητήσουμε δηλαδή "βάσεις δεδομένων" με ανάλογο υλικό.

Κατόπιν συζήτησης και με την καθοδήγηση της δασκάλας μας καταλήξαμε πως η έρευνά μας θα πρέπει να συμπεριλάβει τους ακόλουθους χώρους στο διαδίκτυο:

http://www.nlg.gr/opac.htm (Κατάλογοι Εθνικής Βιβλιοθήκης Ελλάδος)

http://web.cc.uoa.gr/ptde/epet/index.html (Βιβλιογραφική βάση δεδομένων ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας της καθηγήτριας κ. Γκίβαλου)

http://www.protoporia.gr/ (Ιστοσελίδα μεγάλου βιβλιοπωλείου με καλή μηχανή αναζήτησης κατά τίτλο και θεματική ενότητα)

http://www.captainbook.gr/ (Ιστοσελίδα ενός ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου)

Βεβαίως εκτός από το διαδίκτυο θα χρησιμοποιήσουμε και τις γνώσεις μας, τόσο τις δικές μας όσο και των γνωστών μας, ώστε να συμπεριλάβουμε στις προτάσεις μας και βιβλία για το Μεγαλέξανδρο που ήδη έχουμε διαβάσει και τα θεωρούμε αξιόλογα.

Σκεφτήκαμε μάλιστα πως η διαδικασία αυτή, της προσωπικής μας γνώμης για τα βιβλία, θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στα άλλα βιβλία της δανειστικής βιβλιοθήκης. Με ποιον τρόπο; Μα με τη γραπτή έκφραση της γνώμης μας για κάθε βιβλίο που διαβάζουμε από τη δανειστική βιβλιοθήκη. Έτσι θα δημιουργήσουμε μια δική μας βάση δεδομένων και θα βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο στην επιλογή βιβλίων.

Τέλος, όσον αφορά την αναζήτηση στο διαδίκτυο, συζητήσαμε ποια κριτήρια θα πρέπει να λάβουμε υπόψη. Ανάμεσα σε αυτά σημειώσαμε τα εξής:

1. Να είναι γραμμένο από Έλληνα συγγραφέα.

2. Να είναι κατάλληλο για την ηλικία των παιδιών του δημοτικού σχολείου.

3. Να διαθέτει ωραία εικονογράφηση.

4. Προτίμηση θα δείξουμε σε εκείνα τα βιβλία που πιθανόν έχουν βραβευτεί ή προέρχονται από συγγραφέα αναγνωρισμένης αξίας.

Στα κριτήρια αυτά θα προσθέσει στην πορεία της έρευνας η κάθε ομάδα και τα δικά της.

Πιστεύουμε ότι μέσα από τη διαδικασία αυτή όχι μόνο θα προσφέρουμε ωφέλιμες υπηρεσίες στο σχολείο μας αλλά κι εμείς θα γίνουμε πιο έξυπνοι αναγνώστες και κατ' επέκταση "καταναλωτές" με νου και γνώση για όλα τα αγαθά που κατά καιρούς αναζητούμε.

Σημειώνουμε ότι η δραστηριότητα αυτή εντάσσεται στα πλαίσια της Ευέλικτης ζώνης και αφορά τόσο το πρόγραμμα "ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ" όσο και τον τομέα της αγωγής καταναλωτή.

________________________________

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ:

1. Πατήστε με το ποντικάκι σας στον ακόλουθο σύνδεσμο:

http://web.cc.uoa.gr/ptde/epet/index.html (βάση δεδομένων της καθηγήτριας κ. Γκίβαλου)

2. Από τη σελίδα που θα εμφανιστεί, επιλέξτε το σύνδεσμο: ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΙΔΩΝ

3. Στη νέα σελίδα που θα ανοίξει, επιλέξτε ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Θα εμφανιστούν έτσι μπροστά σας όλα τα βιβλία αυτής της βάσης δεδομένων που το θέμα τους είναι ιστορικό.

4. Διαβάστε προσεκτικά όλους τους τίτλους και εντοπίστε τα βιβλία που σχετίζονται με το Μεγαλέξαντρο.

Προσέξτε... μπορεί να μην αναφέρεται στον τίτλο ο Αλέξανδρος αλλά κάτι άλλο που έχει άμεση σχέση μαζί του. Πχ. ο τίτλος μπορεί να μιλά για τη Μακεδονία ή για τη Χαιρώνεια κλπ.

5. Ανοίξτε όλους τους τίτλους βιβλίων που εντοπίσατε και μελετήστε τα στοιχεία που αναφέρονται εκεί. Πχ. Αν ανοίξετε το βιβλίο:

Χορτιάτη Θέτη, Στη Βέροια στη Βεργίνα, Κέδρος,

θα βρείτε τα ακόλουθα στοιχεία:

Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Στη Βέροια στη Βεργίνα
Συγγραφέας: Χορτιάτη Θέτη
Εικονογράφηση: Παρμενίδης Τζώρτζης
Έκδοση Κέδρος, Έκδοση δ΄, Αθήνα, 1986, 134 σ., ISBN 960-04-0837-8.
Α' έκδοση: Κέδρος, Αθήνα, 1983.

Θεματολογικά στοιχεία
Λογοτεχνικό είδος: Μυθιστόρημα
Κατηγορία είδους: Ιστορικό
Θέματα: Φιλία, Τέχνη, Αρχαιολογία

Περίληψη

Η Φίλα, ένα δωδεκάχρονο κορίτσι, πάει καλοκαιρινές διακοπές στη Βέροια, στο σπίτι της θείας Ρωξάνης. Εκεί με παρέα της τις δυο ξαδέλφες Κλείτα και Ευρυδίκη τους δύο φίλους Αλκέτα κι Ορέστη κι ένα γειτονόπουλο τον Αμύντα ξεκινούν θεατροπαίχνιδα για την εποχή του Φιλίππου και του Μ.Αλεξάνδρου, που κάνουν τις μέρες τους να κυλούν ευχάριστα και δημιουργικά. Όταν μάλιστα καταφθάνει κι η θεία Μαίρη, η ξεναγός η παρέα ξεκινά τις ξεναγήσεις της, με πρώτο σταθμό την Πέλλα, για να τις ολοκληρώσει λίγες μέρες μετά με τις επισκέψεις, στη Βεργίνα και στο Δίο. Τα παιδιά με πολύ ενδιαφέρον ακούν και διαβάζουν την ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας τους και ειδικά της Μακεδονίας του 4ου αιώνα, ξαναζωντανεύοντας στο μυαλό και στα παιχνίδια τους, τους ήρωες εκείνης της εποχής.

_____________________________________________

6. Αφού μελετήσετε προσεκτικά όλα τα βιβλία που εντοπίσατε, θα πρέπει να αποφασίσετε ποιο απ' όλα και κυρίως ΓΙΑΤΙ θα θέλατε να βρίσκεται στη Δανειστική Βιβλιοθήκη του σχολείου μας.

Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε και άλλους χώρους που δόθηκαν παραπάνω ή και όποιον εσείς νομίζετε ώστε να συμπληρώσετε τις γνώσεις σας για το βιβλίο που σας ενδιαφέρει. Πχ. μπορείτε να αναζητήσετε σε ιστοσελίδες βιβλιοπωλείων την τιμή του βιβλίου.

Ή ακόμη... μπορείτε να επισκεφθείτε αληθινά ένα βιβλιοπωλείο και με τη βοήθεια του βιβλιοπώλη να εντοπίσετε παιδικά λογοτεχνικά βιβλία που μιλούν για το Μεγαλέξανδρο.

Σκεφθείτε, τέλος, και άλλους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να επιλέξουμε το καλύτερο βιβλίο για το Μεγαλέξανδρο...

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Στο φόρουμ της δανειστικής μας βιβλιοθήκης θα βρείτε αναλυτική παρουσίαση όλων των συγγραφέων παιδικών βιβλίων που έχουν βραβευτεί για τα έργα τους:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f7/topic-t7.htm#381

Ασκήσεις για το μάθημα της Γλώσσας

2010-05-08T01:44:00.003+03:00

Στο χώρο του ιστότοπου ΤΕΤΑΡΤΑΚΙΑ θα βρείτε ασκήσεις σε μορφή hot potatoes για το τελευταίο μάθημα της Γλώσσας.

Κάντε κλικ εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/glossa

και αναζητήστε το φάκελο ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ.

Επιλέξτε το αρχείο "Από το τηλεφώνημα στο ηλεκτρονικό μήνυμα.htm" και κάντε ΛΗΨΗ.

Φροντίστε πριν να διαβάσετε το κείμενο "Από το πρώτο τηλεφώνημα στο πρώτο ηλεκτρονικό μήνυμα", στη σελίδα 53 του βιβλίου της γλώσσας.

Έπειτα κάντε κλικ εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/glossa/orthographia-2

και επιλέξτε το αρχείο "Διαλέγω τη σωστή λέξη.htm". Κάντε και πάλι ΛΗΨΗ και ασκηθείτε στην ορθογραφία που έχετε να ετοιμάσετε.

Ώρα για λίγη γραμματική μέσω ίντερνετ!

2010-05-04T02:02:00.003+03:00

Μικρά μου τζιτζικάκια,

παρακαλώ να κάνετε κλικ εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/glossa

για να βρείτε το υλικό που σας ανέβασα με υλικό και ασκήσεις γραμματικής.

Κάνοντας λήψη το κάθε αρχείο μπορείτε να το αποθηκεύσετε στον υπολογιστή σας και στη συνέχεια και να το εκτυπώσετε και να συμπληρώσετε τις ασκήσεις.

Σύντομα θα φροντίσω να σας ανεβάσω και άλλο υλικό αλλά και ασκήσεις σε hot potatoes, που τόσο πολύ σας άρεσαν σήμερα...

Μελετώ Ιστορία με τη βοήθεια του υπολογιστή και του διαδικτύου

2010-05-02T15:39:00.002+03:00

Μικρά μου τζιτζικάκια,

το μάθημα που έχετε να μελετήσετε για αύριο στην Ιστορία είναι "Η Μακεδονία, μια νέα ελληνική δύναμη".

Για να δούμε πώς μπορείτε να το μελετήσετε με τη βοήθεια του υπολογιστή και του διαδικτύου.

Σας έχω ετοιμάσει σχετικό υλικό στο βοηθητικό ιστότοπο που χρησιμοποιούμε και που μπορεί να δέχεται αρχεία, κάτι που δε γίνεται εδώ στο blog.

Επισκεφθείτε αυτόν τον ιστότοπο κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο:

https://sites.google.com/site/tetartakia/home/istoria/makedonia---philippos

1. Ανοίξτε το αρχείο ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ο Β.ppt - κάνοντας κλικ στην Προβολή ή στη Λήψη. Θα βρείτε σ' αυτό μια έγχρωμη χαρτογράφηση του μαθήματος, κατάλληλη για να κάνετε επανάληψη όσων είπαμε στην τάξη και όσων ξαναδιαβάσατε και μόνοι σας στο βιβλίο.

2. Ανοίξτε το αρχείο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.htm - κάνοντας κλικ στη Λήψη. Είναι μια άσκηση συμπλήρωσης, με βάση την περίληψη του μαθήματος. Προσπαθήστε να την απαντήσετε χωρίς να κοιτάζετε το βιβλίο. Έτσι κι αλλιώς η ίδια η άσκηση διαθέτει ΒΟΗΘΕΙΑ για να διευκολύνει όσους δυσκολεύονται.

3. Ανοίξτε το αρχείο ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ.htm - κάνοντας κλικ στη Λήψη. Είναι αυτό ακριβώς που δηλώνει. Ένα σταυρόλεξο που έφτιαξα για σας με λέξεις από το μάθημα που έχετε να μελετήσετε.

Οι δύο τελευταίες ασκήσεις στηρίζονται τα περίφημα Hot potatoes, που κι εγώ μόλις την περασμένη εβδομάδα έμαθα, στο σεμινάριο πληροφορικής που παρακολουθώ. Είναι ένα πραγματικά ενδιαφέρον λογισμικό και εξαιρετικά χρήσιμο σε μαθητές και δασκάλους. Ελπίζω να διασκεδάσετε με τις ασκήσεις αυτές όσο κι εγώ... Και όπως θα δείτε το σύστημα θα βαθμολογεί αυτόματα τις προσπάθειές σας!

Καλή επιτυχία!

με αγάπη

Μαριορή

Στίβεν Χόκινγκ: Μακριά από τους εξωγήινους!

2010-05-01T00:27:00.002+03:00

Στίβεν Χόκινγκ: «Να μείνουμε μακριά από τους εξωγήϊνους»

Εξωγήινοι είναι πιθανόν να υπάρχουν, όμως οι άνθρωποι θα πρέπει να αποφύγουν οποιαδήποτε επαφή μαζί τους εξαιτίας των καταστροφικών συνεπειών που είναι δυνατόν να προκύψουν, προειδοποιεί ο διάσημος Βρετανός αστροφυσικός Steven Hawking, σε εκπομπή που μετέδωσε χθες το τηλεοπτικό δίκτυο Discovery Channel.

«Εάν οι εξωγήινοι μας επισκεφθούν, το αποτέλεσμα θα έχει βαρύτητα μεγαλύτερη από όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάσθηκε στην Αμερική, κάτι που δεν ήταν επιτυχημένο για τους Ινδιάνους της Αμερικής», τόνισε ο επιστήμονας στην εκπομπή.

«Οι εξελιγμένοι εξωγήινοι ενδέχεται να γίνουν νομάδες, αποβλέποντας στην κατάκτηση και τον αποικισμό των πλανητών στους οποίους προσεγγίζουν», περιέγραψε ο 68χρονος Hawking στην εκπομπή με τίτλο «Στο Σύμπαν με τον Steven Hawking».

Στην ερώτηση για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, ο διάσημος αστροφυσικός τόνισε «η μεγάλη πρόκληση είναι να μάθουμε με τι μοιάζουν στην πραγματικότητα οι εξωγήινοι».

Η λογική του Hawking σχετικά με τους εξωγήινους είναι, γι’αυτόν, ασυνήθιστα απλή. Το σύμπαν, εξηγεί, έχει 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες, ο καθένας εκ των οποίων περιέχει εκατοντάδες εκατομμύρια αστέρια. Σε ένα τόσο μεγάλο μέρος, είναι σχεδόν αδύνατο η Γη να είναι ο μοναδικός πλανήτης στον οποίον έχει εξελιχθεί ζωή. «Στο μαθηματικό μου μυαλό, οι αριθμοί και μόνο κάνουν την σκέψη των εξωγήινων εντελώς λογική», λέει. «Η μεγάλη πρόκληση είναι να βρούμε πώς θα δείχνουν οι εξωγήινοι εμφανισιακά».

Η απάντηση σε αυτό, υποστηρίζει, είναι ότι οι περισσότεροι θα δείχνουν ανάλογοι με τα μικρόβια ή με τα απλά ζώα –το είδος της ζωής, δηλαδή, που κυριάρχησε στην Γη κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της.

Μία σκηνή από το ντοκιμαντέρ του για το Discovery Channel δείχνει κοπάδια φυτοφάγων ζώων να «σκαλίζουν» μία εξωγήινη βουνοπλαγιά, όταν ξαφνικά αρπάζονται από ιπτάμενα, κίτρινα ερπετά. Μία άλλη δείχνει διάφανα, φωσφοριζέ θαλάσσια ζώα να δημιουργούν μεγάλα κοπάδια στους ωκεανούς, τα οποία απλώνονται κάτω από τους χοντρούς πάγους της Ευρώπης, ενός εκ των φεγγαριών του Δία. Τέτοιες σκηνές είναι εντελώς αναπόδεικτες, αλλά ο Hawking τις χρησιμοποιεί για να μας οδηγήσει σε ένα άλλο σοβαρό θέμα: ότι κάποιες μορφές ζωής μπορούν να είναι έξυπνες και να αποτελούν απειλή. Ο Hawking πιστεύει ότι η επαφή με αυτά τα είδη μπορεί να αποβεί καταστροφική για την ανθρωπότητα.

Δείτε το trailer του ντοκιμαντέρ Into the Universe with Stephen Hawking

Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι οι εξωγήινοι μπορούν ακόμα και να εισβάλλουν στην Γη για τις φυσικές πηγές της: «Αρκεί να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας για να δούμε πώς η ευφυής ζωή μπορεί να αναπτυχθεί σε κάτι που δεν θα θέλαμε να γνωρίσουμε. Φαντάζομαι ότι μπορεί να επιβιώνουν σε τεράστιες ατράκτους, έχοντας κατασπαταλήσει όλες τις πηγές του πλανήτη τους. Τέτοιοι εξελιγμένοι εξωγήινοι μπορεί να γίνουν νομάδες, επιδιώκοντας να κατακτήσουν και να επεκταθούν σε όποιον πλανήτη μπορούν να προσεγγίσουν».

Καταλήγει, μάλιστα, λέγοντας ότι «το να προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή με εξωγήινες φυλές είναι σχετικά επικίνδυνο» και ότι «αν οι εξωγήινοι ποτέ μας επισκεφθούν, η έκβαση θα είναι όμοια με αυτήν της Αμερικής, όταν την ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, η οποία δεν ήταν και η καλύτερη για τους αυτόχθονες Αμερικάνους».

Η ολοκλήρωση το ντοκιμαντέρ αποτελεί θρίαμβο για τον Hawking, 68 ετών σήμερα, ο οποίος είναι παράλυτος από μία νευροκινητική ασθένεια που τον εμποδίζει σε μεγάλο βαθμό να επικοινωνήσει. Το πρότζεκτ αυτό διήρκησε, για αυτόν και τους παραγωγούς του, τρία χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων επέμεινε να ξαναγράψει μεγάλο μέρος των κειμένων και να ελέγξει τα γυρίσματα. Ο επικεφαλής παραγωγός του Discovery, John Smithson, είπε σχετικά: «Ήθελε να δημιουργήσει ένα πρόγραμμα που θα είναι μεν διασκεδαστικό για το γενικό κοινό, αλλά και επιστημονικό, και αυτό είναι δύσκολη δουλειά, δεδομένης της πολυπλοκότητας της ιδέας».

Όσοι από εσάς ενδιαφέρεστε να μάθετε περισσότερα για την εξωγήινη ζωή, το ντοκιμαντέρ Stephen Hawking’s Universe ξεκίνησε να προβάλλεται χθες (25/4) στην Αμερική, ενώ στο Discovery Channel την Ευρώπης ξεκινά την Κυριακή 9 Μαΐου.

Οι άνθρωποι έχουν προσπαθήσει πλειστάκις να έλθουν σε επαφή με πιθανούς εξωγήινους πολιτισμούς.

Το 2008 η NASA εξέπεμψε στο διάστημα το τραγούδι των Beatles, «Across the Universe» προκειμένου να λάβει κάποιο μήνυμα φιλίας από εξωγήινες μορφές ζωής. Το μήνυμα αυτό αναμένεται να φθάσει στην περιοχή του Πολάρις το 2439.

Πηγή: ΑΠΕ – in2life

_______________________________

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://www.physics4u.gr/blog/?p=2063

Διαβάστε περισσότερα για το μεγάλο επιστήμονα της εποχής μας, τον Στίβεν Χόκινγκ:

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathfiles_100020_03/05/2007_189422 (άρθρο στην εφημερίδα Καθημερινή)

http://en.wikipedia.org/wiki/Stephen_Hawking (wikipedia - αγγλικά)

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

2010-05-01T00:03:00.002+03:00

Σαν σήμερα, το 1989 γεννήθηκε η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Convention on the Rights of the Child).

Η Σύμβαση επικυρώθηκε πριν από 18 χρόνια και η γενιά που κλείνει φέτος τα 18 της χρόνια είναι η πρώτη γενιά που από τη γέννησή της μέχρι και την ενηλικίωσή της βρισκόταν κάτω από την προστασία της Σύμβασης.

Η Σύμβαση είναι μια διεθνής συνθήκη ανθρωπίνων δικαιωμάτων που λέει πως όλα τα παιδιά γεννιούνται με βασικές ελευθερίες και δικαιώματα.

Μια τέτοια συνθήκη αποτελεί μια συμφωνία μεταξύ ανθρώπων ή κρατών όπου όλοι συμφωνούν να υπακούουν στον ίδιο νόμο. Η Σύμβαση καθορίζει το εύρος των δικαιωμάτων τα οποία οφείλουν να απολαμβάνουν τα παιδιά οπουδήποτε. Θέτει τις βασικές προϋποθέσεις για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια της ανάπτυξής τους και είναι ο πρώτος παγκόσμιος, νομικά δεσμευτικός, κώδικας δικαιωμάτων των παιδιών στην ιστορία.

άρθρο 1: “…θεωρείται παιδί κάθε ανθρώπινο ον μικρότερο των δεκαοκτώ ετών,…”

άρθρο 3: “Σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν στα παιδιά… πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού.”

άρθρα 7 & 8: “Το παιδί εγγράφεται στο ληξιαρχείο αμέσως μετά τη γέννησή του… και έχει το δικαίωμα … σε όνομα …εθνικότητα … τη διατήρηση της ταυτότητάς του…”

άρθρο 23: “Τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουν ότι τα πνευματικώς ή σωματικώς ανάπηρα παιδιά πρέπει να διάγουν πλήρη και αξιοπρεπή ζωή, σε συνθήκες οι οποίες εγγυώνται την αξιοπρέπειά τους …και διευκολύνουν την ενεργό συμμετοχή τους στη ζωή…”

πηγή για το post η Ελληνική Εθνική Επιτροπή UNISEF και το Χαμομηλάκι

εδώ όλη η σύμβαση: Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Είστε εκπαιδευτικός, γονιός, επιμορφωτής και θέλετε να μάθετε περισσότερα για τα δικαιώματα των παιδιών;

Δείτε το αντίστοιχο εκπαιδευτικό υλικό και ζητήστε αυτό που χρειάζεστε!

Μάθετε για τα εκπαιδευτικά προγράμματα που υλοποιούνται σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και προωθούν τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού:

Τα Παιδιά Γράφουν & Ζωγραφίζουντα Δικαιώματά τους

Σχολεία Υπερασπιστές των Παιδιών

Μακάρι τα επόμενα χρόνια που θα έρθουν να μπορέσουν όλα τα κράτη να συμβάλλουν για τα παιδιά!!!

___________________

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΘΗΤΙΚΟ BLOG ΜΙΚΡΑ ΤΕΡΑΤΑΚΙΑ

http://mikrateratakia.blogspot.com/2007/11/blog-post_20.html

ημερομηνία αρχικής ανάρτησης 20 Νοεμβρίου 2007

Η αναδημοσίευση γίνεται με αφορμή σχετική ενότητα στο μάθημα της Ελληνικής Γλώσσας

Βίντεο από την επίσκεψη της Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη στο σχολείο μας

2010-04-27T01:14:00.001+03:00

23 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου - ένας σταθμός στην εκστρατεία μας με το Μεγαλέξανδρο

2010-04-23T22:29:00.005+03:00

Τι είναι η στατιστική; Είναι μία από τις επιστήμες. Και ως επιστήμη στόχο έχει να αναζητά τη γνώση και την αλήθεια. Χρησιμοποιεί εμπειρικά δεδομένα και στηρίζεται στη στατιστική θεωρία, κλάδο των εφαρμοσμένων μαθηματικών.

Κι αν είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς σε παιδιά δέκα χρονών τι ακριβώς είναι η στατιστική, υπάρχει όμως και η άποψη ότι τα πάντα μπορείς να διδάξεις σε ένα παιδί αρκεί να χρησιμοποιήσεις τον κατάλληλο τρόπο.

Έτσι κι εμείς, θέλοντας να προετοιμάσουμε το επόμενο βήμα στη μεγάλη μας εκστρατεία με το Μεγαλέξαντρο*, λάβαμε αφορμή από τα βιώματα των παιδιών και τη σχολική μας ζωή και επικαιρότητα για να προσεγγίσουμε τις μεθόδους που εργάζεται η στατιστική.

Και εξηγούμε:

Η Παρασκευή είναι η μέρα που η τάξη μας βοηθά στη λειτουργία της δανειστικής βιβλιοθήκης του σχολείου μας. Αυτή όμως η Παρασκευή ήταν και κάτι περισσότερο. Ήταν η παγκόσμια ημέρα βιβλίου.

Κι αν ο θεσμός των παγκόσμιων ημερών δεν είναι πάντα αποδεκτός για τη χρησιμότητά του να προάγει το αντίστοιχο αντικείμενο στο οποίο είναι η κάθε μέρα αφιερωμένη, καθώς η κατάχρηση του θεσμού παραγέμισε όλες τις μέρες του χρόνου και με κάτι, εμείς επιλέξαμε έναν έμπρακτο τρόπο να τονίσουμε την αγάπη στο βιβλίο.

Έτσι, αφού τελειώσαμε τη δουλειά μας στο χώρο της δανειστικής βιβλιοθήκης, κατεβάσαμε στην αίθουσά μας το κουτί με τις καρτελίτσες δανεισμού βιβλίων και συγκεκριμένα όλες τις καρτελίτσες των βιβλίων που φέτος δανείστηκαν σε μαθητές του σχολείου μας και έχουν ήδη επιστραφεί στη βιβλιοθήκη. Δηλαδή των βιβλίων που έχουν διαβαστεί από τα παιδιά.

Η τάξη μας στη συνέχεια εργάστηκε μεθοδικά και ομαδοσυνεργατικά ταξινομώντας τις καρτελίτσες αυτές κατά τάξη στην αρχή και στη συνέχεια κατά τμήμα.

Όλοι οι μαθητές εργάστηκαν πρόθυμα και με ιδιαίτερη φιλοτιμία.

Στόχος μας να ανακαλύψουμε ποιο τμήμα του σχολείου φέτος αξιοποίησε περισσότερο την ύπαρξη της δανειστικής βιβλιοθήκης. Διότι είναι άλλο να υπάρχει η δανειστική βιβλιοθήκη και θεωρητικά να πιστεύουμε πως οι μαθητές την αξιοποιούν και άλλο έμπρακτα να το αποδεικνύουμε και με στοιχεία να υπολογίζουμε πόσο ακριβώς.

Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι εκμεταλλευτήκαμε και την αντίστοιχη ενότητα των μαθηματικών της ίδιας μέρας. Ενότητα αφιερωμένη στα στατιστικά στοιχεία. Έγινε λοιπόν το μάθημα ερέθισμα και αφορμή για τη δραστηριότητα της καταγραφής των στατιστικών στοιχείων της δανειστικής βιβλιοθήκης και η δραστηριότητα αποτέλεσε με τη σειρά της εξάσκηση και εφαρμογή στα διδαχθέντα των μαθηματικών.

Τα στατιστικά στοιχεία που κατέγραψαν οι μαθητές γράφτηκαν πρώτα στον πίνακα της τάξης και έπειτα τα περάσαμε σε υπολογιστικό φύλλο Excel σε φορητό υπολογιστή μέσα στην τάξη. Εκεί και σχεδιάσαμε και τη γραφική παράσταση που ακολουθεί:

Έκπληξη; Ε, ναι! Κι εμείς έκπληξη νιώσαμε όταν διαπιστώσαμε πως τα Δευτεράκια του Β1 είναι οι πιο τακτικοί επισκέπτες της δανειστικής βιβλιοθήκης! Ένα μεγάλο λοιπόν μπράβο στους μικρούς βιβλιόφιλους του Β1!

Μεγάλη ήταν όμως και η χαρά μας από τη δεύτερη θέση που κατέκτησε το τμήμα μας. Μάλιστα προχωρήσαμε και σε αναλυτικά στοιχεία για κάθε μαθητή της τάξης ώστε να αναδείξουμε και το συμμαθητή μας που πρώτευσε σε ανάγνωση βιβλίων. Όνομα εδώ δε θα πούμε, τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα το απαγορεύουν. Όλοι όμως δώσαμε συγχαρητήρια τόσο στον πρώτο όσο και σε όσους άλλους αποδείχθηκε πως στη διάρκεια της φετινής χρονιάς αγάπησαν το βιβλίο.

Κλείνοντας την αναφορά μας στη σημερινή μας δραστηριότητα θα πρέπει να πούμε πως η Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου έχει καθοριστεί από την UNESCO να εορτάζεται στις 23 Απριλίου γιατί την ημερομηνία αυτή στα 1616 έφυγαν δύο ιερά τέρατα της λογοτεχνίας. Ο Ισπανός Μιχαήλ Θερβάντες, ο δημιουργός του Δον Κιχώτη, και ο Άγγλος δραματουργός Γουίλιαμ Σαίξπηρ.

Κι ακόμη θα εξηγήσουμε πως η δραστηριότητα αυτή εντάσσεται ως σταθμός της "εκστρατείας" μας με το Μεγαλέξαντρο διότι στα πλαίσια του πρότζεκτ που υλοποιούμε θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα και με το παιδικό βιβλίο. Συγκεκριμένα θα ερευνήσουμε αν και κατά πόσο υπάρχουν βιβλία στη δανειστική μας βιβλιοθήκη για το μεγάλο στρατηλάτη και τα κατορθώματά του που θαυμάζει ολόκληρη η ανθρωπότητα.

Αν δεν μείνουμε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα, θα προχωρήσουμε σε έρευνα αγοράς και στη συνέχεια με βάση τα στοιχεία που θα συγκεντρώσουμε θα υποβάλουμε σχετική πρόταση προς τα αρμόδια όργανα του σχολείου. Με λίγα λόγια θα ασκηθούμε στον πολύ σημαντικό τομέα που λέγεται "Αγωγή του Καταναλωτή" και μάλιστα στον ενδιαφέροντα τομέα του παιδικού βιβλίου.

Και ένα τελευταίο στοιχείο. Συνολικά από την αρχή της χρονιάς και έως σήμερα διαβάστηκαν 273 βιβλία. Ευχή μας ως το τέλος της χρονιάς ο αριθμός αυτός να γίνει πολύ μεγαλύτερος!

_____________________________

* Περισσότερα στοιχεία για το διαθεματικό πρόγραμμα "ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΤΡΟΣ" που υλοποιείται στην τάξη μας, μπορείτε να διαβάσετε στο χώρο του φόρουμ της Δανειστικής Βιβλιοθήκης του σχολείου μας, στο ΔΩΔΕΚΑΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

http://dwdekato.forumgreek.com/forum-f13/

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

2010-04-04T22:35:00.004+03:00

Οι ανθοφόρες

Ο στολισμός του Επιταφίου

Τα εγκώμια της Παναγίας

Φως ιλαρόν, σε λαμπάδες και σε πρόσωπα...

Μικρά μου τζιτζικάκια,

εύχομαι σε σας και τους γονείς σας

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!

_________________

Οι φωτογραφίες είναι του Αλέξανδρου Λαμπρίδη, από το οδοιπορικό του στην Κάρπαθο και στις πασχαλινές παραδόσεις του λαού μας.

Ελπίζω κι εσείς τέτοια όμορφα έθιμα να ζήσατε αυτές τις μέρες και όταν με το καλό γυρίσουμε στο σχολειό, θα χαρώ να μας φέρετε πληροφορίες γι' αυτά.

Αφιέρωμα στην 25η Μαρτίου 1821

2010-03-24T21:37:00.008+02:00

Γιορτάσαμε σήμερα στην τάξη μας το μεγάλο ξεσηκωμό του Γένους, την 25η Μαρτίου 1821.

Ο όρκος των Φιλικών

Από μέρες πριν είχαμε μιλήσει για τα κυριότερα γεγονότα εκείνης της ηρωικής εποχής, της πιο υψηλής που έχει γνωρίσει η ιστορία των Ελλήνων.

Αναφερθήκαμε στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, το 1814, από τον Τσακάλωφ, το Σκουφά και τον Ξάνθο.

Στον Αλέξανδρο Υψηλάντη που κήρυξε την Επανάσταση στη Μολδοβλαχία, το Φεβρουάριο του 1821, παρασύροντας εκεί τον τουρκικό στρατό και αφήνοντας ελεύθερο πεδίο δράσης στους επαναστάτες της Πελοποννήσου.

Στο θρυλικό Γέρο του Μωριά, το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, την ψυχή της επανάστασης στην Πελοπόννησο, που με τη στρατηγική του ικανότητα κατάφερε μεγάλες νίκες κατά των Τούρκων. Άλωση της Τριπολιτσάς, Μάχη στα Δερβενάκια, τακτική της καμένης γης κατά του Ιμπραήμ, είναι λίγα μόνο από τα κατορθώματά του.

Στον ήρωα Αθανάσιο Διάκο, που πλήρωσε με τη ζωή του και μαρτυρικό τρόπο την αγάπη του για λευτεριά. Ζωντανό τον σούβλισαν οι Τούρκοι. Κι όμως εκείνος άντεξε με ανδρεία το θάνατο χωρίς να δειλιάσει. Γιατί για την πατρίδα ο θάνατος, θάνατος δεν είναι.

Για το γενναίο πυρπολητή Κωνσταντίνο Κανάρη, το φόβο και τον τρόμο των Τούρκων στο Αιγαίο.

Ο Κανάρης που με τα παλικάρια του πλησίαζε μέσα στο σκοτάδι τα τουρκικά πλοία και τα ανατίναζε με μπουρλότα. Το υγρό πυρ των Βυζαντινών ήταν σαν να αναστήθηκε και πάλι στα δικά του χέρια...

Μιλήσαμε όμως και για τις γυναίκες αγωνίστριες. Γιατί σε εκείνο το μεγαλειώδη αγώνα όλοι πολέμησαν. Άντρες, γυναίκες ακόμη και παιδιά. Ξεχωριστή η μορφή της καπετάνισσας Μπουμπουλίνας αλλά και της Μαντώς Μαυρογένη και της Δόμνας Βισβίζη. Και δίπλα στις κυράδες της θάλασσας, δεν ξεχάσαμε τις άλλες καπετάνισσες, τις Σουλιώτισσες, που ο έρωτας της λευτεριάς τις έστειλε να χορέψουν στο Ζάλογγο τον πιο λεβέντικο χορό, το χορό του Ζαλόγγου. Με το "Έχε γεια καημένε κόσμε" στα χείλη, έπεφταν μία μία στο γκρεμό, προτιμώντας το θάνατο από τη σκλαβιά και την ταπείνωση.

Πόσοι ακόμη αγωνιστές δεν έκαμαν τότε το ίδιο; Κι ας μην προλάβαμε εμείς να μιλήσουμε για εκείνους.

Παπαφλέσσας. Ένας ακόμη ήρωας που έπεσε νεκρός στο πεδίο της μάχης, στο Μανιάκι. Νέος Λεωνίδας, απέναντι στους αμέτρητους στρατιώτες του Ιμπραήμ. Τόση ήταν η γενναιότητά του, που ο εχθρός του ζήτησε μετά το πέρας της μάχης να στήσουν το νεκρό παλικάρι σε ένα δέντρο για να τον φιλήσει σε ένδειξη τιμής.

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Ο αρχιστράτηγος της Στερεάς Ελλάδας. Πλήρωσε και αυτός με τη ζωή του. Ένα μικρό μνημείο θυμίζει ακόμη σήμερα τον τόπο που τον βρήκε το βόλι. Εμείς συνήθως το προσπερνάμε αδιάφοροι, και προσέχουμε περισσότερο το γήπεδο που έχει το όνομά του... Οι δικοί μας ήρωες είναι πια εκείνοι που σουτάρουν στα αντίπαλα δίχτυα τη στρογγυλή θεά. Όμως αν άντρες σαν τον Καραϊσκάκη δεν είχαν δώσει τη ζωή τους, εμείς σήμερα δε θα είχαμε πατρίδα. Και όποιος δεν έχει πατρίδα, δεν έχει τίποτα!

Και αν χιλιάδες είναι οι μορφές των αγωνιστών του '21, και αναρίθμητες οι ηρωικές στιγμές, είναι και μία που ξεχωρίζει και στέκεται πιο ψηλά... Το Μεσολόγγι. Και οι Ελεύθεροι πολιορκημένοι του. Με αποκορύφωμα την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Όλα αυτά τιμήσαμε σήμερα στην τάξη μας με ένα μικρό αφιέρωμα των παιδιών. Με ποιήματα που διδαχθήκαμε στο μάθημα της Γλώσσας και με τραγούδια που δίδαξε η μουσικός της τάξης μας.

Στο ηχητικό ντοκουμέντο που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε ένα μικρό απόσπασμα της γιορτούλας μας:

Το δεινοσαυράκι...

2010-03-11T18:36:00.002+02:00

Ζουζουνάκια,

ένα δώρο για σας. Ένα κινούμενο δεινοσαυράκι.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

2010-03-04T14:21:00.005+02:00

Την Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010, η τάξη μας, παρέα και με το άλλο τμήμα της Τετάρτης του σχολείου μας, επισκέφθηκε το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων (ΜΕΛΜΟΚΕ).

Το μουσείο αυτό βρίσκεται στην περιοχή Αέρηδες της Πλάκας. Μας δόθηκε μάλιστα η ευκαιρία να δούμε και το μνημείο που έδωσε το όνομα στην περιοχή αυτή:

Βεβαίως θαυμάσαμε και την Ακρόπολη των Αθηνών, διακρίνοντας σ' αυτήν και τα μνημεία για τα οποία μιλήσαμε στο τελευταίο μάθημα Ιστορίας: Τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον Παρθενώνα στο βάθος.

Τέτοια ευφορία ένιωσαν τα παιδιά που αυθόρμητα κάποιο παρατήρησε: "Αν εδώ κάναμε μάθημα, θα μαθαίναμε τα μαθήματά μας καλύτερα!"

Λίγο πιο πέρα ένας ζωγράφος με τα πινέλα του αποτύπωνε στον καμβά λίγη από την εμορφιά που θάμπωσε και τα Τεταρτάκια και που περίεργα καθώς είναι να μάθουν τα πάντα, έσπευσαν δίπλα του να παρατηρήσουν πώς εργάζεται ένας αληθινός καλλιτέχνης.

Στις δέκα ακριβώς μπήκαμε στο Μουσείο. Ένα παλιό αρχοντικό που διατηρεί τα στοιχεία αρχιτεκτονικής της Αθήνας του προπερασμένου αιώνα. (Χτίστηκε το 1840 και ανήκε στο στενό συνεργάτη του Αλέξανδρου Υψηλάντη, Γεώργιο Λασσάνη, που διατέλεσε και υπουργός του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Δείτε για το Μουσείο περισσότερα ΕΔΩ)

Το πρόγραμμα άρχισε αμέσως. Τα παιδιά τα παρέλαβε ο κ. Νίκος Γύρας και τα οδήγησε στο κτίριο που διακρίνεται στην πρώτη φωτογραφία. Αντικείμενο του πρώτου μέρους του προγράμματος τα κουδούνια και τα κουδουνίσματα.

Το σφυρήλατο κουδούνι που ο εμψυχωτής του προγράμματος εξήγησε στα παιδιά ότι το φορούν στα πρόβατα

και ο κύπρος που οι βοσκοί κρεμάνε στα κατσίκια.

Προβάλλοντας σχετικές εικόνες και βίντεο και δίνοντας στα παιδιά τα κουδούνια για τα οποία τους μιλούσε, τα βοήθησε να εντοπίσουν τα ιδιαίτερα γνωρίσματά του.

Πώς κατασκευάζεται το ένα και πώς το άλλο. Αλλά και να παρατηρήσουν το διαφορετικό τους ήχο. Τους παρουσίασε επίσης τι φοράνε τα αρνάκια και τα κατσικάκια και τι τα κριάρια και οι τράγοι.

Στη συνέχεια παίξαμε το παιχνίδι του βοσκού και παρακολουθήσαμε βίντεο με τα έθιμα των κουδουνάτων.

Το πρόγραμμα έκλεισε με αναβίωση του εθίμου από τα ίδια τα παιδιά:

Μετά από διάλειμμα λίγων λεπτών, περάσαμε στο κεντρικό κτίριο του μουσείου, εκεί που είναι και ο εκθεσιακός του χώρος. Εμψυχώτρια αυτού του προγράμματος η κ. Χρύσα Κουλουράκη, που οδήγησε τα παιδιά στον επάνω όροφο, στη γειτονιά των εγχόρδων:

Εσείς αλήθεια γνωρίζετε ότι το καύκαλο μιας χελώνας μπορεί να γίνει μουσικό όργανο;

Μεθοδικά και οργανωμένα η εμψυχώτρια βοήθησε τα παιδιά να γνωρίσουν τα ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα και τα ιδιαίτερα γνωρίσματά τους. Φυσικά έμφαση δόθηκε και στη γνωριμία των παιδιών με τους ήχους του κάθε οργάνου. Τι μουσικά όργανα θα ήταν αν μόνο η θωριά τους μας ενδιέφερε;

Στο ηχητικό ντοκουμέντο που παραθέτουμε μπορείτε κι εσείς να απολαύσετε τους μαγευτικούς ήχους που χτες απολαύσαμε στο ΜΕΛΜΟΚΕ:

Αλλά και τα ίδια τα παιδιά που ενθουσιασμένα συμμετείχαν σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, με αποτέλεσμα να αποσπάσουν τα συγχαρητήρια της εμψυχώτριας. Αμοιβαία όμως τα αισθήματα. Διότι η επίσκεψη στο ΜΕΛΜΟΚΕ ήταν πραγματικά η ωραιότερη της φετινής χρονιάς από κάθε άποψη. Πολλά λοιπόν συγχαρητήρια και από μας σε όλους τους υπευθύνους του Μουσείου που τόσο σοφά έχουν σχεδιάσει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Λίγες ακόμη φωτογραφίες από την υπέροχη αυτή επίσκεψη:

Το ΤΕΤΑΡΤΑΚΙ!!! δηλαδή το μικρό μπαγλαμαδάκι που για ευνόητους λόγους ενθουσίασε πολύ τα παιδιά.

Παρατηρήστε εδώ πώς στόλιζαν τις άκρες των οργάνων.

Άλλοτε έφτιαχνα σαλιγκάρια, άλλοτε ολόκληρα κεφάλια ανθρώπων...

Δε σας θυμίζει αυτό τα ακρόπρωρα των πλοίων; Παρόμοια και στις δυο περιπτώσεις η λαϊκή τέχνη αποτύπωσε τις αντιλήψεις του λαού μας, να δίνει "ψυχή" στα άψυχα που πολύ αγαπούσε.

Ως φαίνεται ο λαός μας αγαπά πολύ όχι μόνο τη θάλασσα μα και τη μουσική.

Τεράστια η λαϊκή μουσική μας παράδοση. Και αξιέπαινο το έργο του μουσείου που χτες επισκεφθήκαμε, γιατί αυτήν την παράδοση δεν την έκλεισε μόνο στις προθήκες. Φροντίζει να την κρατά ζωντανή και με τα σεμινάρια εκμάθησης αυτών των οργάνων καθώς και δημοτικού και πολυφωνικού τραγουδιού. Για να τα παρακολουθήσει κανείς πρέπει να είναι 18 χρονών και ένα μικρό οικονομικό αντίτιμο. Είναι επιθυμία αυτή των ανθρώπων του μουσείου. Να υπηρετούν τη λαϊκή παράδοση και όχι να αποσκοπούν στο κέρδος. Κάτι που φάνηκε και στα χρήματα που ζήτησαν από μας για το δίωρο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που μας πρόσφεραν. Μόλις 40 ευρώ για το κάθε τμήμα. Και φρόντισαν μάλιστα να μας χωρίσουν σε δυο ομάδες ώστε να βοηθηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα το πρόγραμμα.

Και για την ενημέρωση των γονέων, όπως συνηθίζουμε πάντα μετά από τις επισκέψεις μας, θα αναφέρουμε ότι από την τάξη μας συμμετείχαν στην επίσκεψη 18 μαθητές. Πλήρωσαν από 5 ευρώ ο καθένας, 3 για το πούλμαν και 2 για το πρόγραμμα. Σύνολο 90 ευρώ. Τα 50 τα δώσαμε στο πούλμαν και τα 40 πήγαν στο μουσείο. Μένουν επομένως στο ταμείο μας τα ίδια χρήματα που είχαν περισσέψει από τις προηγούμενες εκδρομές. Δηλαδή 16.50 ευρώ.

Ευχαριστούμε ΜΕΛΜΟΚΕ! Ευχόμαστε με τον ίδιο ζήλο να συνεχίζετε το θαυμάσιο έργο που προσφέρετε! Έργο ζωής, γιατί ο πολιτισμός ενός λαού είναι καρπός της παράδοσής του. Αν τον αποκόψεις από την παράδοση, μαραίνεται και πεθαίνει...

Ευχαριστούμε επίσης και για τον πλούσιο σε υλικό φάκελο που μας χαρίσατε! Πρώτη φορά το συναντήσαμε και αυτό φέτος. Να φεύγουμε με τα χέρια γεμάτα από μια επίσκεψη και όχι με κάποιο μικρό αναμνηστικό στην καλύτερη περίπτωση.

Μακάρι και οι άλλοι χώροι που υποδέχονται μαθητές να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων σε όλα τα σημεία!

Όταν ο Σωκράτης δίδασκε στις όχθες του Ιλισού...

2010-02-23T23:09:00.004+02:00

Mαρμάρινη προτομή του Σωκράτη

τέλος 1ου - αρχές 2ου αι. μ.X. Pώμη, Mουσείο του Kαπιτωλίου

Αγαπητά ζουζουνάκια,

γνωρίσαμε πρόσφατα (στο μάθημα της Ιστορίας) ποιος ήταν ο Σωκράτης.

Ώρα να γνωρίσουμε και τα Τζιτζίκια του.

Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ

Σωκράτης

Και όσο για καιρό δα έχουμε. Κι έπειτα τα τζιτζίκια που κατά το συνήθιο τους μέσα στην κάψα τραγουδούνε και συνομιλούνε πάνω από το κεφάλι μας μού φαίνεται πως μας βλέπουνε. Αν λοιπόν μας έβλεπαν κι εμάς τους δύο, όπως τον πολύ κόσμο, το μεσημέρι να μη συνομιλούμε αλλά να είμαστε νυσταγμένοι και με το τραγούδι τους αποκαρωμένοι από αργία του νου μας, με το δίκιο τους θα μας περιγελούσαν, παίρνοντάς μας για τίποτα δούλους που ήλθαν σ' αυτούς εδώ, σ' αυτό το κατάλυμμα να κοιμηθούν, ωσάν πρόβατα που κάνουν μεσημέρι γύρω από το νερό. Αν όμως μας έβλεπαν να συνομιλούμε και να πλέωμε από κοντά τους σαν δίπλα από Σειρήνες αγοήτευτοι, το έπαθλο που έχουν από τους θεούς για να το δίνουν στους ανθρώπους, ίσως το έδιναν σε μας από θαυμασμό και εκτίμηση.

Φαίδρος

Και τι είναι λοιπόν αυτό που έχουν; Γιατί δεν έτυχε ως φαίνεται να τ' ακούσω.

Σωκράτης

Αληθινά όμως δε στέκει ένας άνθρωπος που αγαπάει τις Μούσες να μην έχει ακούσει αυτά τα πράγματα.

Να, λένε πως τα τζιτζίκια ήταν άνθρωποι κάποτε, προτού ακόμα να γεννηθούν οι Μούσες. Όταν όμως γεννηθήκανε οι Μούσες και πρωτοφάνηκε το τραγούδι, τόσο πια μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους τα χάσανε από την τέρψη, που τραγουδώντας αμέλησαν να φάνε και να πιουν και, χωρίς να το νιώσουν, πεθάνανε.

Απ' αυτούς γεννήθηκε το γένος των τζιτζικιών παίρνοντας τούτο το βραβείο από τις Μούσες, δηλαδή να μην έχει αφότου γεννηθεί καμιά ανάγκη για τροφή, αλλά, χωρίς να τρώει και να πίνει, ν' αρχίζη ευθύς να τραγουδάει ως που να πεθάνει, κι έπειτα πηγαίνοντας στις Μούσες να τους φέρνει είδηση ποιος από τους ανθρώπους εδώ κάτω ποιαν απ' αυτές τιμάει.

Και να, στην Τερψιχόρη φέρνοντας την είδηση ποιοι την ετίμησαν, κάνουν προς αυτούς την αγάπη της μεγαλύτερη, και στην Ερατώ εκείνους που την ετίμησαν μ' ερωτικά τραγούδια όμοια και στις άλλες κατά το είδος της τιμής που ταιριάζει στην κάθε μια.

Μα στην πρεσβύτατη, την Καλλιόπη, και στην Ουρανία που έρχεται έπειτα από αυτήν, αγγέλουν εκείνους που περνούνε την ζωή τους με φιλοσοφία και που τιμούν εκείνων την τέχνη. Αυτές δα είναι που πιο πολύ απ' όλες τις Μούσες, έχοντας να κάμουν με τον ουρανό και με τους λόγους, και των θεών και των ανθρώπων, αρθρώνουνε την ομορφότερη φωνή.

Για πολλές δα λοιπόν αιτίες πρέπει να μιλούμε για κάτι και δεν πρέπει να κοιμόμαστε το μεσημέρι.

Πλάτωνος Φαίδρος, μετάφραση Ιωάννη Θεοδωρακόπουλου

("Πλάτωνος Φαίδρος", Γ' έκδοση Αθήνα 1971)

Αυτά μας λέει ο Πλάτωνας πως κουβέντιαζε ο Σωκράτης με το μαθητή του, το Φαίδρο, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα. Για να δροσιστούν από την αφόρητη ζέστη, δάσκαλος και μαθητής, είχαν πάει στις όχθες του Ιλισού - ναι, του Ιλισού! του γνωστού μας Ιλισού! - και είχαν ξαπλώσει απλώνοντας τα πόδια τους στο νερό...

Δυστυχώς εμείς, αν και ζούμε στις ίδιες όχθες, είναι αδύνατον να κάνουμε το ίδιο. Γιατί και τα νερά του ποταμού έχουν στερέψει και όσα ελάχιστα του έμειναν έχουν ένα ύποπτο πρασινωπό χρώμα. Ποιος θα τολμούσε σε τέτοια νερά να βάλει τα πόδια του;

Κι αλίμονο. Τι άραγε να έχουν τα σημερινά τζιτζίκια να πουν στις Μούσες για όλους εμάς που έτσι καταντήσαμε τον Ιλισό;

Να λοιπόν γιατί πρέπει εσείς να αναλάβετε δράση. Μήπως και καταφέρετε να κερδίσετε το βραβείο των τζιτζικιών. Αυτό που ο Σωκράτης έλεγε ότι έχουν από τους θεούς για να δίνουν στους ανθρώπους. Όταν βεβαίως οι άνθρωποι καταφέρουν να κερδίσουν το θαυμασμό και την εκτίμηση των τζιτζικιών.

Τι λέτε; Θα μπορέσετε;

Με αγάπη

η δασκάλα σας

Ο Αισχύλος για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας

2010-02-21T11:48:00.003+02:00

Το Σεπτέμβριο του 480 π.Χ. - σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές - οι Έλληνες βρέθηκαν αντιμέτωποι με το στόλο των Περσών στα στενά της Σαλαμίνας.

Ο μεγάλος βασιλιάς των Περσών, ο Ξέρξης, όπως βλέπουμε και στη ζωγραφιά, παρακολουθούσε από τη στεριά τη διεξαγωγή της ναυμαχίας και την απίστευτη νίκη των Ελλήνων σε βάρος του περσικού στόλου.

Η νίκη των Ελλήνων δεν ήταν τυχαία.

Σημαντικό ρόλο έπαιξαν αφενός η στρατηγική ικανότητα του Θεμιστοκλή (να δώσει τη ναυμαχία στα στενά της Σαλαμίνας και όχι στην ανοικτή θάλασσα που ήθελε ο Ευρυβιάδης) και αφετέρου η υπεροχή των ελληνικών πλοίων, δηλαδή οι εκπληκτικές ικανότητες της περίφημης τριήρους.

Πώς όμως εμείς γνωρίζουμε σήμερα τι έγινε στη Σαλαμίνα;

Πώς δηλαδή γράφεται η ιστορία για τόσο μακρινά γεγονότα;

Οι ιστορικοί για να γράψουν την ιστορία αξιοποιούν όσα περισσότερα ντοκουμέντα και ιστορικές πηγές μπορούν. Ιδιαίτερα για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας έχουμε μια πλούσια ιστορική πηγή, την τραγωδία ΠΕΡΣΕΣ που έγραψε ο Αθηναίος τραγικός ποιητής Αισχύλος, η οποία θεωρείται ως το αρχαιότερο σωζόμενο έργο του και χρονολογείται στα 472 π.Χ.

Η τραγωδία αυτή διαδραματίζεται στο παλάτι του Ξέρξη. Τα πρόσωπα που παίρνουν μέρος είναι τα εξής:

ΧΟΡΟΣ (Γέροντες άρχοντες της Περσίας)

ΑΤΟΣΣΑ (Βασίλισσα, γυναίκα του Δαρείου, μητέρα του Ξέρξη)

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

ΦΑΝΤΑΣΜΑ του ΔΑΡΕΙΟΥ

ΞΕΡΞΗΣ

Ο Αισχύλος, όπως βλέπουμε, έβαλε τους ίδιους τους Πέρσες να διηγηθούν την ήττα τους. Αντί να μιλήσουν οι νικητές και να πανηγυρίσουν για το τεράστιο κατόρθωμα, αφήνει τους νικημένους να αποκαλύψουν το μέγεθος της συμφοράς που τους βρήκε αλλά και να παραδεχθούν τα λάθη που έκαναν.

Είναι ένα υπέροχο τέχνασμα αυτό. Ο Αισχύλος απέφυγε έτσι την έπαρση (ύβρη το έλεγαν στην αρχαία Ελλάδα) χωρίς να μειώσει στο ελάχιστο τη σπουδαιότητα του κατορθώματος των Ελλήνων. Ακολουθεί δηλαδή τη βασική φιλοσοφική αρχή του ελληνικού πολιτισμού των κλασικών χρόνων, το μέτρο.

"Μέτρον άριστον", έλεγαν εκείνα τα χρόνια οι παππούδες μας. Και με λίγα λόγια το ερμηνεύουμε ως οδηγία αποφυγής της υπερβολής, της ύβρης. Όσον καιρό τηρούσαν το μέτρο, η Ελλάδα προόδευε. Όταν το παραβίασαν, και μια τέτοια περίπτωση έχουμε με τη μετατροπή της Αθηναϊκής Συμμαχίας σε Ηγεμονία, άρχισε η αντίστροφη μέτρησε που οδήγησε στην υποδούλωση της αρχαίας Ελλάδας από τους Ρωμαίους.

Απόδειξη αυτών των πεποιθήσεων των αρχαίων Ελλήνων μας δίνει η τραγωδία του Αισχύλου, που ερμηνεύει την ήττα του πολυάριθμου στρατού και στόλου του Ξέρξη ως αποτέλεσμα της ύβρης που διέπραξε:

__________________

ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΔΑΡΕΙΟΥ

Αν πιστέψει κανείς στις θείες μαντείες. Αν δει ό,τι έγινε Θα καταλάβει ότι λίγοι θα φτάσουν. Δεν μπορεί άλλες να βγουν και άλλες όχι. Όλα θα γίνουν. Γι αυτό, με κούφιες ελπίδες, ορίζει τώρα, να μείνει στρατός χιλιάδες στις ροές του Ασωπού που τα νερά του καρπίζουν τη γη της Βοιωτίας. Όπου γραφτό τους είναι να πάθουν τα έσχατα.

Να πληρώσουν την Ύβρη τους. Που εκστράτευσαν στην Ελλάδα. Και ανέβησαν. Σύλησαν. Έκαψαν ναούς βωμούς και αγάλματα θεών απ το βάθρο τους τα γκρέμισαν, πέτρες τα έκαναν στο χώμα.

Γι αυτό έπαθαν όσα έπαθαν. Και άλλα θα πάθουν.

Το βάθος της συμφοράς ανεβαίνει. Δε φάνηκε ακόμα. Στο αίμα θα κολυμπήσει η γη των Πλαταιών από λόγχες Δωριέων. Στοίβες νεκρών άφωνες θα δείχνουν στους αιώνες να μη περνά το μέτρο η έπαρση του θνητού.

Όταν ανθίζει η έπαρση καρπίζει στάχυ θυμού. Συμφορά εσοδεύει. Αυτή είναι η πληρωμή. Και να θυμάστε την Αθήνα και την Ελλάδα.

Να μην καταφρονεί κανένας όσα έχει. Να μη ποθεί τα ξένα και σκορπά τους σωρούς των δικών του.

Τη μεγάλη περηφάνεια τσακίζει βαρύς δικαιοκρίτης ο Δίας.

Η σωφροσύνη σας λοιπόν με λόγια γνωστικά να τον πείσουν.

Ότι τυφλώνει το θράσος και καταστρέφει το μυαλό.

Και συ Άτοσσα, καλή, σεβαστή μάνα του Ξέρξη, πήγαινε μέσα, πάρε την καλύτερη φορεσιά να τον προσμένεις, γιατί την κουρέλιασαν τη φορεσιά του οι συμφορές. Τα πολυκέντητα στολίδια πάνω του έρεψαν. Και πράυνέ τον ήρεμα. Θα σ' ακούσει εσένα. Εγώ πάω πάλι στο σκοτάδι μου.

Και σεις να χαίρεστε. Και μέσα στο κακό. Να ζείτε τη χαρά της κάθε μέρας. Όσο ζείτε. Νεκρούς τα πλούτη δεν σας ωφελούν.

__________________

Μακάρι και στη σημερινή εποχή να εφαρμόζαμε τις σοφές οδηγίες που λέει ο Αισχύλος με το στόμα του φαντάσματος του Δαρείου... Όχι μόνο να πηγαίνουμε στα μουσεία και να θαυμάζουμε τον υπέροχο πολιτισμό που δημιούργησαν οι παππούδες μας μα και να διδασκόμαστε από το δικό τους παράδειγμα. Τον τρόπο σκέψης τους και τη φιλοσοφία τους.

Γιατί αυτά ακριβώς τους οδήγησαν να μεγαλουργήσουν. Ούτε τα πλούτη, ούτε το πολυάριθμο της φυλής, ούτε τίποτε άλλο. Γι' αυτό και ξεκινώντας τη ναυμαχία στη Σαλαμίνα παιάνιζαν (όπως αναφέρει ο Αισχύλος) το:

"Παίδες Ελλήνων ίτε!"

Να σταθούν δηλαδή ως Έλληνες, με τις αρχές του πολιτισμού τους, απέναντι στους "βάρβαρους" Πέρσες. Και να συμπληρώσουμε εδώ ότι εκείνα τα χρόνια η λέξη βάρβαρος δεν είχε τη σημερινή σημασία. Δε σήμαινε τον απολίτιστο αλλά εκείνον που δεν ακολουθούσε τον ελληνικό πολιτισμό. Γι' αυτό και έλεγαν: "Πας μη Έλλην βάρβαρος" χωρίς διάθεση υποτίμησης των άλλων παρά μόνο για να τονίσουν τη διαφορά τους.

Αυτό εξάλλου δηλώνει και η επιλογή του Αισχύλου να μιλήσει για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας με ήρωες της τραγωδίας τους ίδιους τους Πέρσες. Δεν τους θεωρεί απολίτιστους, αντίθετα τους παρουσιάζει να έχουν επίγνωση των λαθών τους και να δείχνουν με κάθε τρόπο τη μεταμέλειά τους για τη διάπραξη της ύβρης.

Στην τραγωδία του ο Αισχύλος δεν παραλείπει να αναφερθεί και στο δαιμόνιο χαρακτήρα των Ελλήνων, κληρονομιά από τον ομηρικό ήρωα, τον Οδυσσέα:

_______________________

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Πρώτος άρχισε, δέσποινα, με την οδηγία κάποιου κακού πνεύματος ή κάποιου θεού . Ήρθε απ' το στρατό των Αθηναίων ένας στο γιο σου και είπε:

«Όταν απλώσει η νύχτα το σκοτάδι θα ξεφύγουν οι Έλληνες. Θα πιάσουν τα κουπιά και κρυφά θα σκορπιστούν για να σωθούν. Όπως όπως».

Και μόλις τ' άκουσε ο Ξέρξης, χωρίς να σκεφτεί δόλο του Έλληνα ή φθόνο θεού φώναξε τους ναύαρχους όλους και πρόσταξε:

«Όταν πάψει ο Ήλιος να καίει το χώμα και υψωθεί το σκοτάδι, να παρατάξετε τα καράβια σας να φράξετε το δρόμο σε τρεις σειρές. Πυκνά. Και μ' άλλα να κυκλώσετε γύρω από το νησί του Αίαντα. Και να φυλάτε τα στενά και τα περάσματα. Αν απ' τον κλοιό και το χαμό σωθούν οι Έλληνες βρίσκοντας δρόμο τα καράβια, πήρα απόφαση. Θα πεθάνετε».

Έτσι τους είπε. Βέβαιος και ανύποπτος δεν ήξερε οι θεοί τι μελετούσαν.

Και την ίδια ώρα οι Έλληνες ήρεμα και πειθαρχημένοι ετοίμαζαν να φάνε. Οι ναύτες περνούσαν τα κουπιά στους σκαρμούς και μετά που έδυσε ο ήλιος και η νύχτα έρχονταν πέρασαν όλα τα καράβια σε σχηματισμούς. Παρακινούσαν και κρατούσαν την τάξη όπως ορίστηκε ο καθένας. Προχωρούσε η νύχτα και τελείωνε και αυτοί πουθενά δε δοκίμασαν να φύγουν.

Και όταν ξημέρωσε, όταν ανέβηκε το άρμα της ημέρας τότε απ τα καράβια τους αντήχησε χαρούμενη βοή σαν τραγούδι και τα βράχια γύρω αντιλάλησαν. Φόβος μας έπιασε που γελαστήκαμε. Δεν ήταν το τραγούδι τους ήχος φυγής . Παιάνας ήταν. Να ορμήσουν. Και οι σάλπιγγες τους φλόγιζαν τα κουπιά αμέσως τότε ακούστηκε το σύνθημα.

Και τα καράβια ήρθαν γρήγορα μπροστά μας.

Πρώτη προχώρησε η δεξιά πλευρά. Αλφαδιασμένα. Και όλα τα άλλα πίσω τους. Και αντήχησε τότε μυριόστομο:

«Παιδιά της Ελλάδας προχωράτε, λευτερώστε την Πατρίδα. Λευτερώστε τα παιδιά, τις γυναίκες, τους βωμούς των πατρώων θεών, και των προγόνων τους τάφους. Τώρα ο Αγώνας για όλα»

Τότε και μεις αρχίσαμε να φωνάζουμε δυνατά στα περσικά, απάντηση στην κραυγή τους. Και δεν υπήρχε ώρα για καθυστερήσεις. Οδηγήσαμε τα καράβια μας κοντά στα δικά τους. Το εμβόλισμα το άρχισε ένα Ελληνικό σ ένα Φοινικικό.

Μπερδεύτηκαν κουπαστές και πρύμνες. Τα συνέτριψε. Και τότε έγινε ολοκληρωτική επίθεση. Στην αρχή άντεχαν οι γραμμές μας. Μα όταν πύκνωσαν τα καράβια στο στενό φράκαραν όλα. Έπεφταν το ένα στ' άλλο. Άνοιγαν οι πρώρες σπάζαν τα κουπιά. Μεταξύ μας βυθιζόμασταν. Και τότε τα Ελληνικά έτρεχαν γύρω μας με τέχνη και γρηγοράδα. Μας χτυπούσαν. Άνοιγαν τα καράβια μας και θάλασσα δεν φαίνονταν. Γεμάτη κορμιά πνιγμένων και ναυάγια. Και σαν μυρμήγκια στις παραλίες οι νεκροί. Τότε όσοι μας έμειναν άρχισαν να φεύγουν.

Μα τότε αυτοί σα να καμάκιζαν τρεχόψαρα ή να 'σερναν τρανή ψαριά μας χτυπούσαν με τα κουπιά τους και με κομμάτια άρμενα μας τσάκιζαν τις ραχοκοκαλιές και βογκούσε όλη η θάλασσα από τα κλάματα και τον πόνο. Όλη τη μέρα ώσπου νύχτωσε. Δέκα μέρες να μιλούσα για τα κακά που πάθαμε δε θα τα τέλειωνα όλα. Να το πω έτσι. Τόσοι νεκροί σε μια μέρα μέσα ποτέ δεν ξανάγινε.

ΑΤΟΣΣΑ

Ωι ! Μεγάλο πέλαγος κακού χύθηκε πάνω στους Πέρσες και σε όλο το βαρβαρικό γένος!

___________________________

Τέχνασμα λοιπόν έκαμαν οι Έλληνες. Έστειλαν άνθρωπο στον Ξέρξη και τον ξεγέλασε πως οι αντίπαλοί του έχουν σκοπό να το σκάσουν μόλις νυχτώσει. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ένας από τους δούλους του Θεμιστοκλή, ο Σίκινος, που με διαταγή του αφέντη του παρουσιάστηκε στον Ξέρξη παριστάνοντας δήθεν τον προδότη. Ένας μικρός Δούρειος Ίππος δηλαδή... που παρέσυρε τον Ξέρξη να κάνει το μοιραίο λάθος.

Βλέπουμε ότι η τραγωδία ΠΕΡΣΕΣ του Αισχύλου δεν αποτελεί μόνο πολύτιμη ιστορική πηγή για τα γεγονότα της Σαλαμίνας μα ταυτόχρονα διδάσκει τους ανθρώπους όλων των εποχών να ζουν τη ζωή τους με καλύτερο τρόπο. Κατάφερε δηλαδή ο Αισχύλος να γράψει ένα έργο κλασικό που όσοι αιώνες και αν περάσουν η αξία του παραμένει αθάνατη.

Αυτό το έργο δε θα είχε γραφτεί ποτέ αν οι Πέρσες είχαν νικήσει τους Έλληνες. Γι' αυτό και ο Αισχύλος άφησε εντολή σαν πέθανε να γράψουν στον τάφο του το εξής:

« αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι

και βαθυχετήσεις Μήδος επιστάμενος »

Επαινεί δηλαδή τη συμμετοχή του στο Μαραθώνα, όπου ως γνωστόν έλαβε μέρος και ο αδερφός του Κυναίγειρος που έδειξε απαράμιλλο ηρωισμό, και το κατόρθωμα να εμποδίσουν τους Μήδους (δηλαδή τους Πέρσες) και όχι το συγγραφικό του έργο που από μόνο του είναι λαμπρό στολίδι του παγκόσμιου πολιτισμού.

Αυτή τη στάση του Αισχύλου, να θέτει σε προτεραιότητα το καθήκον προς την πατρίδα, ύμνησε στο βιβλίο του Γκέμμα ο σύγχρονος νεοέλληνας στοχαστής Δημήτρης Λιαντίνης που ανάμεσα στα άλλα αναφέρει και τα εξής για το επιτύμβιο επίγραμμα του Αισχύλου:

"- Στο Μαραθώνα επολέμησα το ζωώδες, το οιηματικόν τέρας, και την Ύβρι των ανόητων ανθρώπων. Υπεράσπισα τη λευτεριά της πόλης μου. Αγωνίστηκα για την εμορφιά και την τιμή της ζωής. Εδίδαξα ότι ο κάθε άνθρωπος, στα φυσικά του μέτρα, είναι σπουδαίος όσο τα δέντρα για το οξυγόνο της ατμόσφαιρας, και τα αστέρια για το φως της νύχτας. Και για όλα αυτά εκοίταξα καταπρόσωπα το θάνατο και δεν εχαμήλωσα τα μάτια. Γνωρίζεις πιο γνήσια ποίηση από μια τέτοια πράξη; Όχι. Γιατί πράττειν και ποιείν γλωσσικά σημαίνουν το ίδιο. Γιατί Μαραθώνας και τραγωδία πρακτικά σημαίνουν το ίδιο."

(Δ. Λιαντίνης, Γκέμμα, σελ. 241)

Συμπέρασμα; Πως ο πολιτισμός που δημιούργησαν οι αρχαίοι Έλληνες και τόσο θαυμάζει σήμερα ολόκληρη η ανθρωπότητα, ήταν όχι μόνο ωραία και σοφά λόγια μα και γενναίες πράξεις. Και πως λόγια και πράξεις λειτουργούσαν όπως τα συγκοινωνούντα δοχεία, έθρεφαν δηλαδή το ένα το άλλο. Η φιλοσοφία οδηγούσε σε ηρωισμούς και οι ηρωισμοί επιβεβαίωναν και πλούτιζαν το φιλοσοφικό στοχασμό. Μια θαυμαστή και αρμονική συνεργασία λόγων και έργων.

Έτσι κατάφεραν να αποτρέψουν τον περσικό κίνδυνο και να διατηρήσουν την ελευθερία τους. Με τον πολιτισμό τους. Κι έτσι σώθηκε και ο πολιτισμός τους και κατάφερε να συνεχιστεί και να μεγαλουργήσει, τόσο με τα έργα του Περικλή και του Φειδία στην Ακρόπολη, όσο και με τα έργα των μεγάλων τραγικών ποιητών, του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη αλλά και όλα τα άλλα μεγάλα έργα των ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης εκείνης της μακρινής εποχής.

Γι' αυτό και η μελέτη της Ιστορίας δεν μπορεί να στέκεται μόνο στα γεγονότα, χρωστά να σκύβει και πάνω στον πολιτισμό του λαού που τα έζησε. Αναγνωρίζοντας πως χωρίς το συγκεκριμένο πολιτισμό και τα γεγονότα θα ήταν διαφορετικά και η διαδρομή της ιστορίας άλλη...

Το εκπληκτικό είναι που οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν επίγνωση του ρόλου του πολιτισμού τους. Έτσι τη νίκη τους κατά των Περσών δεν την πανηγύρισαν όπως εμείς σήμερα τις νίκες μας - έστω και μικρές. Την έκαμαν έργο θεατρικό και την παρακολούθησαν ως θεατές. Διδασκόμενοι δηλαδή, αφού και τη θεατρική παράσταση διδασκαλία τη θεωρούσαν.

Να γιατί τη διδασκαλία για τους Πέρσες, την ομώνυμη δηλαδή θεατρική παράσταση, την αναλαμβάνει ένας πολεμιστής του Μαραθώνα, ο Αισχύλος. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να διδάξει τους συμπατριώτες του για την νίκη κατά των Περσών αν δεν είχα λάβει μέρος και ο ίδιος στις μάχες;

Η ΓΟΡΓΟΝΑ

2010-02-20T17:12:00.004+02:00

Ένα από τα κλασικά βιβλία για τη θάλασσα και τους ναυτικούς είναι ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΛΩΡΗΣ του νεοέλληνα πεζογράφου Ανδρέα Καρκαβίτσα.

Παραθέτουμε από το βιβλίο αυτό το ακόλουθο διήγημα:

Η ΓΟΡΓΟΝΑ

Με το μπρίκι* του καπεταν Φαράση αρμένιζα μισοκάναλα εκείνη τη νύχτα. Σπάνια νύχτα! πρώτη και τελευταία θαρρώ στη ζωή μου. Τι είχαμε φορτωμένο; Τι άλλο από σιτάρι. Πού πηγαίναμε; Πού αλλού από τον Πειραιά. Πράματα και τα δυο που τα έκαμα το λιγότερο είκοσι φορές. Μα εκείνη τη βραδιά ένιωθα τέτοιο πλάκωμα στην ψυχή, που κινδύνευα να λιγοθυμήσω. Δεν ξέρω τι μου έφταιγε· θες η γαληνεμένη θάλασσα, θες ο ξάστερος ουρανός, θες το τσουχτερό λιοπύρι· δεν μπορώ να ειπώ. Μα είχα τόσο βαριά την ψυχή, ήβρεσκα τόσο σαχλοπλημμυρισμένη τη ζωή, που αν με άρπαζε κανείς να με ρίξει στο νερό, «όχι!» δε θα ’λεγα.

Ο ήλιος ήταν ώρα βασιλεμένος. Τα χρυσοπόρφυρα συγνεφάκια, που συντρόφευαν το βασίλεμά του, σκάλωσαν κάπου μαύρα σαν μεγάλες καπνιές. Ο Αποσπερίτης έλαμψε κρυσταλλόχιονο μέσα στα σκούρα. Φάνηκαν ψηλά οι αστερισμοί ένας κι ένας. Τα νερά κάτω πήραν εκείνο το λευκοσκότεινο χρώμα, το κρύο και λαχταριστό του ατσαλιού. Το ναυτόπουλο άναψε τα φανάρια· ο καπετάνιος κατέβηκε να κοιμηθεί· ο Μπούλμπερης έκατσε στο τιμόνι. Ο Μπραχάμης, ο σκύλος μας, κουλουριάστηκε στη ρίζα του αργάτη να ησυχάσει και κείνος.

Εγώ ούτε να ησυχάσω μπορούσα. Ούτε ύπνο ούτε ξύπνο. Δοκίμασα να πιάσω κουβέντα με τον τιμονιέρη· μα είχε τόση ανοστιά, που έσβησε σαν φωτιά αναμμένη με χλωρόξυλα. Πήγα να παίξω με το Μπραχάμη· αλλά και κείνος τρύπωσε ακόμη περισσότερο το μουσούδι στα πόδια του και βαριεστημένος γρίνιασε, σαν να μου έλεγε:

- Άφησέ με και δεν έχω την όρεξή σου!

Τότε βαριεστημένος και γω πήγα και ξαπλώθηκα μπρούμυτα καταμεσής κι έκλεισα στη χούφτα τα μάτια μου. Ήθελα να μη βλέπω τίποτα, να μην αισθάνομαι πως ζω. Και λίγο λίγο σχεδόν το κατόρθωσα. Κάτι ελάχιστο, σαν θαμπό καντηλάκι, ένιωθα να ζει μέσα μου και γύρω το κορμί μου να σμίγει και να χωνεύει μέσα στ’ αναίσθητα σανίδια της κουβέρτας.

Πόσο έμεινα έτσι, δεν ξέρω. Τι μου ήρθε στο νου κι αν μου ήρθε τίποτα, δε θυμούμαι. Άξαφνα όμως άρχισα ν’ ανατριχιάζω· σαν κάποιος μαγνήτης να ερέθιζε τα νεύρα μου, όπως η υγρασία αναγκάζει τα πουλιά στο φλυάρισμα. Κι ευθύς πορφυρό κύμα χύθηκε απάνω μου. Πίστεψα πως κολυμπούσα στα αίματα. Και όπως ο κοιμάμενος σε σκοτεινό δωμάτιο αυτόματα ξυπνά στο λαμπρό φως της ημέρας, και γω άνοιξα τα μάτια μου. Τ’ άνοιξα ή τα ’κλεισα δε θυμούμαι, θυμούμαι μόνο πως έμεινα ακίνητος. Πρώτη μου σκέψη ήταν πως ξύπνησα στο στομάχι κάποιου ψαριού, που ρούφηξε το καράβι μας. Και όμως δεν ήταν στομάχι ψαριού. Ήταν ο ουρανός ψηλά και κάτω η θάλασσα. Μα όλα, ψηλά και χαμηλά, στρωμένα ήταν με ρούχο κατακόκκινο, κυματιστό, που έβαφε με αβρό φεγγοβόλημα ως και το σωτρόπι της σκάφης μας. Κάπου στα πέρατα της γης πυρκαγιά τίναζε τη λαμπάδα της ψηλά κι έριχνε φοβερούς αποκλαμούς πέρα δώθε. Μα πού το κάμα και πού η αθάλη της; Και τα δυο έλειπαν.

Κάτω στα βάθη του βοριά κάποιο μενεξεδένιο σύγνεφο άπλωσε και τύλιξε γαλαζόχρωμα τ’ αστέρια, τα έκρυψε κάτω από το πυκνό μαγνάδι του. Και παραπάνω τόξο απλώθηκε λευκοκίτρινο κι έχυσε μεσούρανα ποτάμια σκοτεινά και ποτάμια πράσινα, χρυσορόδινα και γλαυκά, λες και ήθελε να βάψει το στερέωμα. Και το τόξο, κινητό σαν ανεμόδαρτο παραπέτασμα, κουνούσε τα κρόσσια εμπρός, άπλωνε τις αραχνοΰφαντες δαντέλλες του και πρόβαινε, όπως η πλημμύρα προβαίνει και σκεπάζει με αφρούς και γλώσσες την αμμουδιά. Τ' αέρινα ποτάμια έτρεχαν γοργά και φούσκωναν και κυλούσαν πάντα σκοτεινά ή πράσινα, χρυσορόδινα ή γλαυκά, και σκόρπιζαν αντιφεγγίσματα ολούθε σαν ηλεκτρικού προβολές χοντρές και αδαπάνητες. Η θάλασσα ακίνητη αντανακλούσε τα τόσα χρώματα και φαίνονταν όλα ξαφνισμένα μέσα στην τόση λάμψη. Μα περισσότερο ξαφνισμένος ήμουν εγώ. Δεν ήξερα τι να κάμω και τι να συλλογιστώ. Έφτασε, είπα, του κόσμου η συντέλεια. Τέτοια όμως συντέλεια μπορούσε να ευχαριστήσει τον καθένα. Η Γη βούλεται να πεθάνει μέσα στα ροδοκύματα!...

Άξαφνα ανατρόμαξα. Κάτω βαθιά, μέσ’ από το μενεξεδένιο σύγνεφο, είδα να προβαίνει ίσκιος πελώριος. Η χοντρή κορμοστασιά, το πυργογύριστο κεφάλι του φάνταζαν Αγιονόρος. Τα δυο του μάτια γύριζαν φωτεινούς κύκλους κι έβλεπαν περήφανα τον Κόσμο πριν τον κλωτσήσουν στην καταστροφή. Να τος, είπα, ο θεόσταλτος άγγελος, ο χαλαστής και σωτήρας! Τον έβλεπα κι είχα σύγκρυο στην ψυχή. Από στιγμή σε στιγμή πρόσμενα σφυρί να πέσει το φριχτό χτύπημα. Πάει τώρα η Γη με τους καρπούς πάει κι η θάλασσα με τα ξύλα της! Ούτε τραγούδια πλιο, ούτε ταξίδια, ούτε φιλιά!

Αλλά δεν άκουσα το χτύπημα. Ο ίσκιος πρόβαινε στα νερά με άλματα πύρινα. Κι όσο γρηγορότερα πρόβαινε, τόσο μίκραινε η κορμοστασιά του. Και άξαφνα ο θεότρεμος όγκος χιλιόμορφη κόρη στάθηκε αντίκρυ μου. Διαμαντοστόλιστη κορώνα φορούσε στο κεφάλι και τα πλούσια μαλλιά γαλάζια χήτη άπλωναν στις πλάτες ως κάτω στα κύματα. Το πλατύ μέτωπο, τ’ αμυγδαλωτά μάτια, τα χείλη της τα κοραλλένια έχυναν γύρα κάποια λάμψη αθανασίας και κάποια πηρηφάνια βασιλική. Από τα κρυσταλλένια λαιμοτράχηλα κατέβαινε κι έσφιγγε το κορμί ολόχρυσος θώρακας λεπιδωτός και πρόβαλλε στο αριστερό την ασπίδα κι έπαιζε στο δεξί τη Μακεδόνικη σάρισα.

Δεν είχα συνέρθει από την απορία και φωνή γλυκεία, ήρεμη και μαλακή άκουσα να μου λέει:

- Ναύτη-καλεναύτη· ζει ο Βασιλιάς Αλέξαντρος;

- Ο Βασιλιάς Αλέξαντρος! ψιθύρισα με περισσότερη απορία.

Πώς είναι δυνατό να ζει ο βασιλιάς Αλέξαντρος; Δεν ήξερα τι ρώτημα ήταν εκείνο και τι να της αποκριθώ, όταν η φωνή ξαναδευτέρωσε:

- Ναύτη-καλεναύτη· ζει ο βασιλιάς Αλέξαντρος;

- Τώρα, Κυρά μου! απάντησα χωρίς να σκεφτώ. Τώρα βασιλιάς Αλέξαντρος! Ούτε το χώμα του δε βρίσκεται στη γη.

Ωϊμέ! κακό που το ’παθα! Η χιλιόμορφη κόρη έγινε μεμιάς φοβερό σίχαμα. Κύκλωπας βγήκε από το κύμα κι έδειξε λεπιοντυμένο το μισό κορμί. Ζωντανά φίδια τα μεταξόμαλλα σηκώθηκαν περδώθε, έβγαλαν γλώσσες και κεντριά φαρμακερά κι έχυσαν φοβεριστικό ανεμοφύσημα. Το θωρακωτό στήθος και το παρθενικό πρόσωπο άλλαξαν αμέσως, σα να ήταν η Μονοβύζω του παραμυθιού. Τώρα καλογνώρισα με ποιον είχα να κάμω! Δεν ήταν ο Χάρος της Γης, ο χαλαστής και σωτήρας άγγελος. Ήταν η Γοργόνα, τ’ Αλέξαντρου η αδερφή, που έκλεψε το αθάνατο νερό και γύριζε ζωντανή και παντοδύναμη. Η Δόξα ήταν του μεγάλου κοσμοκράτορα, αγέραστη κι αιώνια σε στεριά και θάλασσα. Και μόνο για Κείνης τον ερχομό έχυσε ο Πόλος το Σέλας του, να στρώσει τον αθέρα με της πορφύρας το χρώμα. Δε ρωτούσε βέβαια για το φθαρτό σώμα, αλλά για τη μνήμη του αφέντη της. Και τώρα στην άκριτη μου απόκριση μανιασμένη έριξε το χέρι, ένα δασοτριχωμένο και βαρύ χέρι στην κουπαστή, έπαιξε ζερβόδεξα την ουρά της κι έδειξε Ωκεανό τον μαλακό Πόντο.

- Όχι, Κυρά, ψέματα!... τρανοφώναξα με λυμένα γόνατα. Εκείνη με κοίταξε αυστηρά και με φωνή τρεμάμενη ξαναρώτησε:

- Ναύτη-καλεναύτη· ζει ο βασιλιάς Αλέξαντρος;

- Ζει και βασιλεύει· απάντησα ευθύς. Ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει.

Άκουσε τα λόγια μου καλά. Σα να χύθηκε αθάνατο νερό η φωνή μου στις φλέβες της, άλλαξε αμέσως το τέρας κι έλαμψε παρθένα πάλι χιλιόμορφη. Σήκωσε το κρινάτο χέρι της από την κουπαστή, χαμογέλασε ροδόφυλλα σκορπώντας από τα χείλη της. Και άξαφνα στον ολοπόρφυρον αέρα χύθηκε τραγούδι πολεμικό, λες και γύριζε τώρα ο Μακεδονικός στρατός από τις χώρες του Γάγγη και του Ευφράτη.

Σήκωσα τα μάτια ψηλά και είδα τ’ αέρινα ποτάμια, τα σκοτεινά και τα πράσινα, τα χρυσορόδινα και τα γλυκά, να σμίγουν στον ουρανό και να κάνουν Στέμμα γιγάντιο. Ήταν κάμωμα του καιρού ή μην ήταν απόκριση στο ρώτημα της αθάνατης; Ποιος ξέρει. Μα σιγά σιγά οι αχτίνες άρχισαν να θαμπώνουν και να σβήνουν μια με την άλλη, λες κι έπαιρνε τα κάλλη μαζί της η Γοργόνα στην άβυσσο.

Τώρα ούτε Στέμμα ούτε Τόξο φαινόταν πουθενά. Κάπου κάπου σκόρπια σύγνεφα έμεναν σταχτιά και κάτωχρα· και μέσα στην ψυχή μου θαμπή και ξέθωρη η πορφύρα της πατρίδας μου.

Με το μπρίκι του καπετάν Φαράση αρμένιζα μισοκάναλα εκείνη τη νύχτα.

_______________________

* μπρίκι = είδος ιστιοφόρου

ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/karkabitsas%20logia%20plwrhs/karkavitsas-logia.htm

(Στη διεύθυνη αυτή μπορείτε να βρείτε και άλλα διηγήματα από τα ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΛΩΡΗΣ του Καρκαβίτσα)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Ο μύθος της Γοργόνας έχει επηρεάσει πολλούς καλλιτέχνες, τόσο στο παρελθόν όσο και στις μέρες μας. Στην προηγούμενη ανάρτησή μας αναφερθήκαμε στις γοργόνες που στολίζουν τα ακρόπρωρα των πλοίων, εδώ, εκτός από το ωραιότατο διήγημα του Καρκαβίτσα, παραθέτουμε και ένα ελαφρολαϊκό τραγούδι που έχει τίτλο Η ΓΟΡΓΟΝΑ:

Θυμίζουμε επίσης ότι υπάρχει και ένα παιδικό βιβλίο, ιδιαίτερα αγαπητό στους λιλιπούτιους βιβλιόφιλους, με τίτλο Η ΜΙΚΡΗ ΓΟΡΓΟΝΑ. Συγγραφέας ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Στην εποχή μας δυστυχώς τα περισσότερα παιδάκια της προσχολικής ηλικίας δεν ακούνε πια παραμύθια από γιαγιάδες... Κι έτσι τη ΜΙΚΡΗ ΓΟΡΓΟΝΑ όπως και όλους τους άλλους ήρωες της παιδικής λογοτεχνίας τους γνωρίζουν από DVD.

Εσείς όμως, που είστε μεγάλα παιδιά, μη χάνετε την ευκαιρία να διαβάζετε καλά λογοτεχνικά βιβλία. Και με την ευκαιρία σημειώνουμε ότι τα ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΛΩΡΗΣ υπάρχουν στη δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου μας και μάλιστα σε τρία αντίτυπα (αρ. βιβλιοθήκης 16, 103, 147)

Βιβλίο για τη Γοργόνα, για τη ΣΠΗΛΙΑ ΤΗΣ ΓΟΡΓΟΝΑΣ, έχει γράψει και η Λίτσα Ψαραύτη. Το θέμα του αφορά την προσφυγιά και τη Μικρασιατική Καταστροφή. Κατάλληλο για ηλικίες από 9 - 12.

Επίσης η Νίτσα Τζώρτζογλου έχει γράψει το ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΓΟΡΓΟΝΑΣ. Ηρωίδα η Μούκη, που ζει στην Κάσο και...

Και για τα πολύ μεγάλα παιδιά, τους γονείς και τους συναδέλφους, προτείνουμε να παρακολουθήσουν μια Γοργόνα θεατρική που μόλις άρχισε τα ταξίδια της στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου: Η ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ του ΙΨΕΝ. (δείτε περισσότερα ΕΔΩ)

Τα μάτια των πλοίων και ο διαγωνισμός της HELMEPA

2010-02-20T11:39:00.006+02:00

Με αφορμή τη χτεσινή μας επίσκεψη στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος (κάντε κλικ ΕΔΩ για να διαβάσετε περισσότερα) και το πρόγραμμα "Ναυπηγώντας μια τριήρη" που παρακολουθήσαμε, βρίσκουμε ευκαιρία να σταθούμε σε μια χαρακτηριστική ιδιότητα των πλοίων, στα μάτια τους.

Μα έχουν μάτια τα πλοία; Φυσικά και έχουν! Και ιδού η απόδειξη:

Βλέπετε; Και μάλιστα μάτι γαλανό, καθρεφτισμός του απέραντου γαλάζιου της θάλασσας.

Φυσικά θα αναγνωρίσατε πως η φωτογραφία αυτή αφορά την πλώρη μιας τριήρους, που πέρα από το χαρακτηριστικό έμβολο στην άκρη της, έφερε και δυο μάτια ζωγραφισμένα έτσι που να δίνει την εντύπωση ότι το πλοίο είναι ζωντανός οργανισμός και όχι ένα άψυχο σκαρί.

Το περίεργο είναι πως εκείνες οι αρχαίες δοξασίες για τα πλοία έχουν επιζήσει και σήμερα... Όχι, δε ζωγραφίζουν πια μάτια στις πλώρες των πλοίων. Όμως στην ίδια ακριβώς θέση που υπήρχαν κάποτε τα μάτια, υπάρχουν σήμερα δυο τρύπες για να περνά η καδένα (αλυσίδα) της άγκυρας. Ε, λοιπόν, ξέρετε πώς αποκαλούν οι Έλληνες ναυτικοί αυτές τις τρύπες;

Όκια! Και σημαίνει μάτια, από την ιταλική λέξη occhio (= μάτι).

Μάλιστα τα μάτια αυτά, τα όκια, συμπεριφέρονται μερικές φορές σαν μάτια ανθρώπινα. Μπορεί δηλαδή να μη βλέπουν αλλά καταφέρνουν και κλαίνε!!! Θα σας δώσουμε απόδειξη με την επόμενη φωτογραφία μας από ένα σύγχρονο πλοίο:

Παρατηρήστε το όκιο αυτού του πλοίου. Του BEBEDOURO. Βρίσκεται ακριβώς κάτω από το όνομά του. Στη μάσκα δηλαδή του πλοίου...

Βλέπετε εκεί την άγκυρα αλλά και τη λαμαρίνα του καραβιού πολύ λερωμένη. Είναι τα σημάδια που άφησαν τα ... δάκρυα. Τα δάκρυα του καραβιού!!!

Για να βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους και να εξηγήσουμε γιατί είναι τόσο λερωμένη στο σημείο αυτό η λαμαρίνα του πλοίου, πρέπει να πούμε ότι κάθε φορά που το καράβι ανεβάζει την άγκυρά του (βιράρει το λένε οι ναυτικοί και αντίστοιχα το ναυτικό παράγγελμα για το ανέβασμα της άγκυρας είναι: "Βίρα τις άγκυρες") ανοίγουν και μια ειδική βρύση για να ξεπλένεται η αλυσίδα της άγκυρας από όσα τη λέρωσαν κάτω στο βυθό.

Τι μπορεί να λερώσει την αλυσίδα και την άγκυρα όταν ποντίζεται (δηλαδή βυθίζεται στη θάλασσα); Φύκια και άλλα είδη της θαλάσσιας χλωρίδας, λάσπες του βυθού αλλά και άλλοι ρύποι όταν υπάρχει θαλάσσια ρύπανση.

Τότε λοιπόν, όταν η άγκυρα συναντήσει ένα βυθό γεμάτο ρύπους, τα όκια του καραβιού όχι μόνο κλαίνε μα κλαίνε με μαύρο δάκρυ!

Μα τι νομίζετε; Μόνο εμείς στενοχωριόμαστε για τη θαλάσσια ρύπανση; Τα καράβια; Που η θάλασσα είναι το σπίτι τους; Είναι δυνατόν να μη στενοχωριούνται όταν βλέπουν βρόμικο το "σπιτάκι" τους;

Νομίζω ότι αυτό σκέφτηκε και η HELMEPA JUNIOR όταν αποφάσισε στο φετινό διαγωνισμό ζωγραφικής να ορίσει ως θέμα (δείτε ΕΔΩ περισσότερα) το:

«‘Πράσινα’, περιβαλλοντικά φιλικά πλοία σε γαλάζιες θάλασσες »

Να, θα το εξηγήσω με μια εικόνα:

Η Γοργόνα και ο κήπος της θάλασσας! Η Γοργόνα, το μυθικό τέρας των θαλασσών που συνοδεύει και προστατεύει όλα τα "καλά" καράβια του κόσμου. Αυτή φυσικά φροντίζει και την άγκυρα. Μην κοιτάτε που μερικοί νομίζουν ότι αρκεί να γυρίσει ο ναυτικός το μεγάλο βαρούλκο της πλώρης (εργάτη της άγκυρας το λένε χαϊδευτικά) για να κατέβει στον πυθμένα η άγκυρα. Εμένα να ρωτάτε, που έχω δουλέψει σε καράβι και έχω ρωτήσει την ίδια την άγκυρα να μου πει τα μυστικά της:

Με το χέρι λοιπόν στην καρδιά σας λέω ότι υπάρχει Γοργόνα! Αν και καμιά φορά, όπως έγραψε ο ποιητής της θάλασσας, ο Νίκος Καββαδίας: "η πλωριά Γοργόνα πηδάει στον πόντο μεθυσμένη"! Είναι που στενοχωριέται με κάποια πράγματα και πίνει κανένα ποτηράκι παραπάνω να πάνε κάτω τα ... φαρμάκια. Τι άραγε να στενοχωρεί τη Γοργόνα; Την πλωριά Γοργόνα;

Ξέρετε ότι ως τον περασμένο μόλις αιώνα τέτοιες γοργόνες στόλιζαν πραγματικά τις πλώρες των πλοίων; Να, δείτε μια τέτοια "γοργόνα":

Ήταν σκαλισμένες σε ξύλο και τις τοποθετούσαν ακριβώς κάτω από το "κοράκι" της πλώρης. Τα ξύλινα αυτά γλυπτά ονομάζονται ακρόπρωρα ή ακροστόλια. Σκοπός τους δεν ήταν μόνο να στολίζουν το πλοίο μα και να φέρνουν καλή τύχη. Όπως ακριβώς πίστευαν και οι αρχαίοι Έλληνες ναυπηγοί όταν ζωγράφιζαν μάτια στην πλώρη της τριήρους.

Τέτοια ακρόπρωρα είδαμε χτες στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος. Και από το δικό του περιοδικό, τον Περίπλου, (σελίδα 32 ) παραθέτω τις εξής πληροφορίες:

"ΤΑ ακροστόλια ή ακρόπρωρα των πλοίων από τα αρχαία χρόνια συνδέονταν με μαγικές ιδιότητες, καλή τύχη και δεισιδαιμονίες. Οι κυκλαδίτικοι κύκνοι, τα μινωικά ψάρια και οι βυζαντινοί δράκοι αποτελούν τους προγόνους των ξυλόγλυπτων έργων που κοσμούσαν την πλώρη των περήφανων ξύλινων ιστιοφόρων, με τη μορφή γυναίκας, γοργόνας, Τρίτωνα ή Ποσειδώνα, σε πραγματικό σχεδόν μέγεθος ανθρώπου ή και μεγαλύτερα.

Κατά τον Εθικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1821, οι μορφές αυτές μετατρέπονται σε σύμβολα της ελληνικής ναυτικής ιστορίας και παράδοσης ενώ άλλοτε παίρνουν μορφές που δηλώνουν την ονομασία ή και την ιδιοκτησία του πλοίου."

Στο ίδιο τεύχος του Περίπλου, (σελίδα 35 ) και στο αφιέρωμά του σε όλα τα ναυτικά μουσεία της πατρίδας μας, (αξίζει και για το λόγο αυτό να επισκεφθείτε τις σελίδες του και να το διαβάσετε) αναφέρονται και τα εξής:

"Στην πλώρη του καραβιού τοποθετούνταν το ακρόπρωρο. Όπως πίστευαν οι ναυτικοί, το ακρόπρωρο ήταν η προσωποποιημένη ψυχή του καραβιού. Έδιωχνε το κακό, έδινε δύναμη και προστασία στο πλήρωμα και έφερνε πλούτο και αφθονία αγαθών."

Ποια άλλη απόδειξη θέλετε πως τα καράβια έχουν μάτια και έχουν μάλιστα και ψυχή; Τουλάχιστον για όσους τα αγαπάνε πολύ. Κι εμείς, οι Έλληνες, λαός ναυτικός από αρχαιοτάτων χρόνων, έτσι τα βλέπουμε και έτσι τα αγαπάμε τα καράβια. Ελπίζουμε πως και τα Ελληνόπουλα θα διατηρήσουν αυτές τις παραδόσεις της φυλής και θα αγωνιστούν με το δικό τους τρόπο για καράβια πράσινα, περιβαλλοντικά και φιλικά σε γαλάζιες θάλασσες. Όπως μας ζητά και ο φετινός διαγωνισμός της HELMEPA JUNIOR να τα δούμε τα πλοία και να τα ζωγραφίσουμε.

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια μερικά ακόμη ακρόπρωρα ελληνικών πλοίων της εποχής του 1821, ώστε να "κλέψουμε" από τα μάτια τους όσα είδαν - και τα καλά και τα άσχημα - σκίζοντας τα κύματα για δεκαετίες:

Ένα κλασικό ακρόπρωρο γοργόνας

Μια άλλη γυναικεία μορφή σε ακρόπρωρο

Η άγρια ματιά αυτού του ακρόπρωρου φανερώνει την πρόθεση του γλύπτη να λειτουργήσει ως αποτρεπτική δύναμη σε κάθε κακό.

Η γυναικεία αυτή μορφή έχει το χέρι υψωμένο και κρατά το κέρας της Αμάλθειας, σύμβολο πλούτου (περιοδικό ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ)

Ένα μαύρο ακρόπωρο. Συμβολίζανε με το χρώμα αυτό το θάνατο του καπετάνιου.

Ο θεός Άρης: Ακρόπρωρο από το πλοίο "Aρης" του Ανδρέα Μιαούλη.

(Από τη συλλογή ακρόπρωρων του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου)

Από την ίδια συλλογή παραθέτουμε και ακόλουθο ακρόπρωρο, που δεν κοσμούσε ιστιοφόρο αλλά το πλοίο ΚΑΡΤΕΡΙΑ,το πρώτο πλοίο του ελληνικού εθνικού στόλου και το πρώτο ατμήλατο πλοίο παγκοσμίως που συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις, με κυβερνήτη τον άγγλο φιλέλληνα Frank Hastings:

___________________

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΡΟΠΡΩΡΑ:

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ

2010-02-19T21:41:00.012+02:00

Σήμερα η τάξη μας πραγματοποίησε επίσκεψη στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, στο λιμάνι της Ζέας στον Πειραιά.

Εκεί και παρακολουθήσαμε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Ναυπηγώντας μια τριήρη".

Το πρόγραμμα παρουσίασε με εξαιρετική ευφράδεια η κ. Κλεοπάτρα, υπάλληλος του μουσείου.

Αρχικά οι μαθητές παρακολούθησαν προβολή ώστε να ενημερωθούν για το πώς ο άνθρωπος ξεκίνησε να ταξιδεύει στο νερό και πώς κατασκεύασε στη συνέχεια τα πρώτα πλωτά μέσα. Πώς δηλαδή από τους κορμούς των δέντρων προχώρησε στην κατασκευή πλοίων. Κι ακόμη με τι υλικά τα κατασκεύασε και με ποιον τρόπο πέτυχε να τα κάνει να κινούνται.

Αλλά και πώς από τα πρώτα πλοία, τη μυθική "ΑΡΓΩ" του Ιάσονα και τα πλοία των Μινωιτών, οδηγήθηκαν οι παππούδες μας να κατασκευάσουν το υπέροχο πλοίο που ονομάστηκε τριήρης:

ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΤΡΙΗΡΗΣ

Το αριστούργημα της αρχαίας ελληνικής ναυπηγικής και το διασημότερο πολεμικό πλοίο της αρχαιότητας. Το ελληνικό ναυτικό εξοπλισμένο με τέτοια πλοία - που τελειοποίησαν οι Αθηναίοι - έσωσε την Ελλάδα και την Ευρώπη από την περσική απειλή καταστρέφοντας τον περσικό στόλο στη Σαλαμίνα (480 π.Χ. ) αλλάζοντας τη ροή της Ιστορίας. Κυριαρχώντας έπειτα στη θάλασσα για πολλούς αιώνες δημιούργησε και εξασφάλισε τις συνθήκες που επέτρεψαν την ανάπτυξη και τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού, τα ιδεώδη του οποίου αποτελούν μέχρι και σήμερα τις βάσεις του ευρωπαϊκού πολιτισμού. (1 )

Μετά την προβολή ξεναγηθήκαμε στο μουσείο και είδαμε ομοιώματα και τριήρεων αλλά και ολκάδων, πλοίων δηλαδή της ίδιας εποχής με τις τριήρεις, που ήταν όμως προορισμένα να μεταφέρουν εμπορεύματα:

Πολλές οι ομοιότητες αλλά και οι διαφορές ανάμεσα στους δύο τύπους πλοίων, τις τριήρεις και τις ολκάδες.

Διαφορές που ξεκίναγαν και από το διαφορετικό προορισμό των τριηρών και των ολκάδων. Ξεκινάνε από το έμβολο που διέθεταν οι τριήρεις για να εμβολίζουν τα εχθρικά πλοία, όπως με μεγάλη επιτυχία έκαναν οι παππούδες μας κατά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, το Σεπτέμβριο του 480 π.Χ.

Ο Ξέρξης παρακολουθεί τη ναυμαχία της Σαλαμίνας (2 )

Τριήρης: η πρώτη ελληνική τριήρης ναυπηγήθηκε στην Κόρινθο μεταξύ 650-610 π.Χ. Είχε δύο ἱστία, αλλά στη μάχη χρησιμοποιούσαν μόνο τα κουπιά, μάλιστα αν το επέτρεπαν οι συνθήκες άφηναν τα ιστία στην ξηρά.

Οι τριήρεις, που δοξάστηκαν στους Περσικούς πολέμους, δεν είχαν κατάστρωμα σε όλο τους το μήκος, όπως οι τριήρεις του 4ου αιώνα. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ήταν: 37 μ μήκος, 5,2 μ πλάτος, 1,5 μ βύθισμα και εκτόπισμα 70 τόνοι.

Σε μία καλοκαιρινή μέρα η τριήρης, όταν ήταν κωπήλατη, κάλυπτε απόσταση περίπου 70.000 οργιών ή 700 σταδίων (περίπου 130 χμ) και τη νύχτα 60.000 οργιών ή 600 σταδίων (περίπου 111 χμ) ή -με άλλη διατύπωση- η ταχύτητά της κυμαινόταν μεταξύ 4,6 και 6 κόμβων με ευνοϊκό άνεμο με μέγιστη ταχύτητα τους 7 ή 8 ή 12 κόμβους ανάλογα με τον μελετητή, ενώ με αντίξοες συνθήκες κυμαινόταν μεταξύ 1,5 και 3,3 κόμβων.

Σύμφωνα με μία αθηναϊκή επιγραφή του 4ου αιώνα π.Χ. η τριήρης διέθετε 170 κωπηλάτες και οι 85 της κάθε πλευράς ήταν κατανεμημένοι σε τρεις σειρές, 31 στην άνω (θρανῖται), 27 στη μεσαία (ζυγῖται) και 27 στην κάτω σειρά (θαλαμῖται). Ελάχιστο πλήρωμα ήταν 1 τριήραρχος, 4 υπαξιωματικοί και οι 170 κωπηλάτες (ἐρέται), ήτοι σύνολο 175 άτομα.

Κύριος οπλισμός της ήταν το έμβολο και ενδεχομένως οι καταπέλτες. Οι μάχιμες τριήρεις ονομάζονταν ταχείες, διότι είχαν επανδρωμένες όλες τις κώπες, κατ’ αντιδιαστολή προς τις άλλες, οι οποίες δεν είχαν ούτε επανδρωμένες όλες τις κώπες, ούτε ως βασική αποστολή την πολεμική εμπλοκή με εχθρικές τριήρεις, και οι οποίες είχαν διαφορετικά ονόματα και αποστολές.

Το 1987 με την επίβλεψη του καθηγητού Μόρισον κατασκευάσθηκε η Ολυμπιάς, ακριβές αντίγραφο τριήρους των κλασσικών χρόνων. (3 )

Ὁλκάς: γενικός χαρακτηρισμός των εμπορικών πλοίων. Μάλλον δεν είχαν κουπιά, διότι το όνομά τους υποδηλώνει ότι ρυμουλκούνταν από άλλα πλοία. Στον κόλπο της Κυρήνειας βρέθηκε βυθισμένη μία ὁλκάς του 4ου π.Χ. αιώνα (περίπου σύγχρονη του Μεγάλου Αλεξάνδρου), που μετέφερε 400 αμφορείς με κρασί και λάδι από τη Χίο, τη Σάμο και τη Ρόδο, 29 μυλόπετρες από τη Νίσυρο και αμύγδαλα. Είχε μήκος 14 μ. και βάρος 14 τόνους. (3 )

Ένα όμορφο βίντεο για το περίφημο πλοίο της Κερύνειας.

Στη συνέχεια οι μαθητές περιηγήθηκαν στα υπόλοιπα εκθέματα του μουσείου. Είδαν ομοιώματα δεκάδων πλοίων, πολεμικών και εμπορικών, ιστιοφόρων και μηχανοκίνητων, παλαιών και σύγχρονων.

Επιβατικό Πλοίο

Είδαν επίσης εξαρτήματα πλοίων, στολές ναυτικών, χάρτες, ναυτιλιακά όργανα (εξάντες, διπαράλληλους, κουμπάσα κλπ) καθώς και αμέτρητους πίνακες με θέματα από τη ναυτική ζωή.

"Συναντήθηκαν" επίσης με τον Κανάρη και τα πυρπολικά του, που συνέχισαν την παράδοση με το υγρό πυρ των Βυζαντινών, συμβάλλοντας αποφασιστικά στον αγώνα της ανεξαρτησίας του 1821. Και στη συνέχεια γνώρισαν ονομαστά πλοία του πολεμικού μας ναυτικού που το καθένα τους κατέκτησε μια ξεχωριστή θέση στη ναυτική μας ιστορία:

Ο θρυλικός μπαρμπα - Γιώργος του ναυτικού μας, το θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ

Ό,τι απόμεινε από την ιταλική τορπίλη που "σκότωσε" τη ναυαρχίδα του στόλου μας, την Έλλη, το Δεκαπενταύγουστο του 1940, στην Τήνο

Αναχωρώντας από το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος βγάλαμε και μία αναμνηστική φωτογραφία (συγνώμη που τη δημοσίουμε θολή, αλλά έτσι πρέπει) με φόντο τον πυργίσκο του δοξασμένου υποβρυχίου ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ:

Φεύγοντας πήραμε μαζί μας ως πολύτιμη ανάμνηση τη φράση - σύμβολο του Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος:

"έχουμε γη και πατρίδα όταν

έχουμε πλοία στη θάλασσα"

_____________________

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

(1 ) Φωτογραφία αθηναϊκούς τριήρους και πληροφορίες από το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος.

(2 ) Πηγή φωτογραφίας http://triiris.blogspot.com/2009/09/28-480.html

(3 ) Πηγή πληροφοριών http://www.alexanderofmacedon.info/greek/ARMY3gr.htm#trireme

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στη σημερινή επίσκεψη έλαβαν μέρος 17 μαθητές. Κόστος συμμετοχής 7 € για κάθε παιδί. Πληρώσαμε 50 € για το πούλμαν και 4 € για κάθε παιδί στο Μουσείο. Μας περίσσεψε 1 €. Και συνολικά έχουμε στο ταμείο της τάξης μας 16,5 € πλεόνασμα από τις επισκέψεις.

Νεόσοικος: Χώρος που "ξεχειμώνιαζαν" οι τριήρεις

ΕΦΑΡΜΟΖΩ ΟΣΑ ΕΜΑΘΑ:

Και τώρα ήρθε η ώρα να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε. Παρακαλώ να κάνετε κλικ εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/home/2

και να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας το αρχείο ΑΚΡΟΣΤΙΧΙΔΑ 1.

Καλή επιτυχία!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ!

2010-02-12T20:26:00.006+02:00

Ζουζουνάκια,

σας εύχομαι να περάσετε καταπληκτικά αυτό το τριήμερο και να ξεφαντώσετε στου καρναβαλιού τους τρελούς ρυθμούς!

Με αγάπη

η δασκάλα σας

ΥΓ Μην ξεχάσετε να αφήσετε εδώ και τα δικά σας σχόλια. Θα μπορέσετε να δείτε το κουτάκι για τα σχόλια αν κάνετε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης, εκεί δηλαδή που γράφει

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ!

Γράψτε μέσα στο κουτάκι το μήνυμά σας, υπογράψτε μόνο με το μικρό σας όνομα και μετά πατήστε ακριβώς κάτω από το κουτάκι των σχολίων το κουμπάκι που γράφει Καταχώριση σχολίου.

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

http://www.carnivalofvenice.com/documento.asp?id=19 (Στα αγγλικά - πληροφορίες για τον Αρλεκίνο και τους άλλους ήρωες της Comedia dell'arte)

http://www.carnivalpatras.gr/?section=1767&language=el_GR (Το καρναβάλι της Πάτρας)

ΑΠΟΚΡΙΕΣ

2010-02-12T14:38:00.002+02:00

Από το βιβλίο του λαογράφου και ακαδημαϊκού Γεωργίου Μέγα:

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ

ΑΠΟΚΡΙΕΣ

Οι Απόκριες, όπως παντού, είναι και στην Ελλάδα περίοδος ευθυμίας και διασκεδάσεων.

Πριν μπει στο πέλαγος της Μεγάλης Σαρακοστής ο χριστιανός, που θα νηστεύσει και θα πενθήσει εφτά ολόκληρες εβδομάδες - ούτε γάμοι ούτε χοροί και πανηγύρια γίνονται, ούτε φορούν κοσμήματα οι γυναίκες στο διάστημα αυτό - αισθάνεται την ανάγκη να διασκεδάσει, για να κάνει κάθε είδους τρέλα. Γι' αυτό άλλοτε η αρχή του Τριωδίου αναγγελλόταν είτε με πυροβολισμούς είτε με δημόσιο τελάλη είτε με τα τύμπανα. Πχ στην Ύδρα,

η αποκριά μπαίνει με τα ταμπούρλα. Την ημέρα του αγίου Αντωνίου (17 Ιανουαρίου) αρχίζουνε και βαράνε τα ταμπούρλα σ' όλες τις γειτονιές και γίνεται μεγάλος αλαλαγμός.

Στη Λάστα της Γορτυνίας ένας φώναζε δυνατά, ότι πλησιάζουν οι απόκριες και

όποιος δεν έχει θρεφτάρι, ν' αγοράσει.

Γιατί αποκριά θα πει φαγοπότι και πρώτη φροντίδα πρέπει να είναι η προμήθεια του σφαχτού. Κάθε σπίτι τώρα πρέπει να ματώσει, δηλαδή κάτι να σφάξει. Σφάζουν κυρίως γουρούνι και σε πολλούς τόπους, όπως στην Πελοπόννησο, εξετάζουν τα σπλάχνα του ζώου (σπλήνα, χολή, καρδιά) και βγάζουν από αυτά μαντεύματα για το μέλλον.

Το Τριώδιο διαρκεί τρεις εβδομάδες.

Η πρώτη εβδομάδα, όταν αρχίζουν και σφάζουν τους χοίρους που έχουν και θρέφουν για το σκοπό αυτό, λέγεται προφωνή ή προφωνέσιμη, επειδή, όπως είπαμε, σε παλιότερα χρόνια κάποιος από ένα μέρος ψηλό προφωνούσε, δηλαδή διαλαλούσε, ότι αρχίζουν οι απόκριες. [...] Η εβδομάδα αυτή λέγεται και αμολητή ή απολυτή, επειδή

τότε απολυούνται οι ψυχές των αποθαμένων και βγαίνουν στον Απάνω κόσμο.

Η δεύτερη εβδομάδα λέγεται κρεατινή ή ολόκριγια, επειδή τότε δεν κρατούν Τετάρτη και Παρασκευή. Λέγεται και άρτσι βούρτσι, γιατί, όπως και οι Αρμένιοι τρώνε ό,τι να 'ναι.

Τέλος η τρίτη εβδομάδα λέγεται τυρινή, επειδή τότε το κύριο καρύκευμα των φαγητών είναι το τυρί. Λέγεται μακαρονού γιατί τότε τρώνε πολύ τα μακαρόνια. Από πού έρχεται η προτίμηση προς τα ζυμαρικά αυτά, θα δούμε πιο κάτω.

Από την ημέρα του αγίου Αντωνίου, όταν περίπου αρχίζει το Τριώδι, αρχίζουν να μαζεύονται οι γειτόνισσες, να κάνουν τις βεγγέρες. Μαζεύοντα τα βράδια σ' ένα σπίτι και παίζουν διάφορα παιγνίδια, όπως την κολοκυθιά, την μπερλίνα, τα τυφλοπάνια, το άλογο, την παπαδιά. Εκεί λένε και αινίγματα και λογοπαίγνια με ελευθεροστομία, που μόνο τότε επιτρέπεται να λένε. "Το καλεί η μέρα", λέγουν. Χορεύουν και τραγουδούν τ' αποκριάτικα τραγούδια, που τα περισσότερα είναι σατυρικά ή άσεμνα. Από εδώ και το κρητικό δίστιχο:

τσι Μεγάλες Αποκρές
κουζουλαίνονται (τρελαίνονται) κ' οι γρες.

Αλλά η αρχή του Τριωδίου γίνεται κυρίως αισθητή την Πέμπτη της Κρεατινής, τη λεγόμενη Τσικνοπέφτη. Είναι η μέρα που καθένας, και ο πιο φτωχός, "θα τσικνώσει τη γωνιά του", όπως λένε. Κάτι θα ψήσει στη φωτιά κι η τσίκνα από το ψημένο κρέας, χοιρινό ή άλλο, θα μοσχοβολήσει τον αέρα. Εκείνο το βράδυ, όπως και το Σάββατο βράδυ και την Κυριακή της Κρεατινής, οι συγγενείς τρώγουν όλοι μαζί. Κάθε οικογένεια μαγειρεύει σπίτι της κι έπειτα πηγαίνουν όλοι οι συγγενείς και τρώγουν μαζί στο ίδιο σπίτι, ή μαγειρεύουν σ' ένα σπίτι όλοι.

Άμα φάγουν και πιουν, γίνονται μασκαράδες, χορεύουν και τραγουδούν. Και σαν μια οικογένεια, μαστόροι και καλφάδες διασκεδάζουν με τον ίδιο τρόπο την Τσικνοπέφτη στην Ήπειρο. Στο τραπέζι μάλιστα, που οι μαστόροι την ημέρα αυτή κάνουν στους μαθητές τους, μαστόροι και μαθητές θεωρούνται ίσοι.

Οι μεταμφιέσεις, τις οποίες γνωρίσαμε ήδη κατά τις γιορτές του Δωδεκαήμερου σε ορισμένα μόνο μέρη της Β. Ελλάδας και του Πόντου - και εκεί σαν έθιμο που σβήνει - τις Αποκριές συναντώνται σε ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ώστε να φαίνονται ως το κύριο γνώρισμά τους. Το όνομα των μεταμφιεσμένων διαφέρει από τόπο σε τόπο:

Κουδουνάτοι, Γιανίτσαροι, κουκούγεροι, καμουζέλες, μούσκαροι, προσώπεια. Αλλά το κοινότερο είναι μασκαράδες και καρνάβαλοι (από το ιταλικό maschera και carnevale - λέξη που κατά το Fehrle προέρχεται από την απαγόρευση της κρεοφαγίας: carne vale = κρέας έχε γεια. [...] [Πρόβλεπε απόκρεως: από την πρόθεση από (με αρνητική σημασία) + κρέας].

Συνήθως ο όμιλος των μεταμφιεσμένων έχει τη μορφή γαμήλιας πομπής, στην οποία, εκτός από το γαμπρό και τη νύφη, συμμετέχουν η γριά προξενήτρα, ο γέρος νουνός και ο Σταχτιάρης, φουστανελοφόρος με πολλά κουδούνια, κρεμασμένα από τη ζώνη του, και μ' ένα σακούλι γεμάτο στάχτη, για να υπερασπίζεται με αυτήν το γαμπρό και τη νύφη. Η πομπή καταλήγει στην πλατεία του χωριού, όπου παρωδείται η τελετή του γάμου. Υπάρχουν και διάφοροι άλλοι τύποι, όπως ο γιατρός και η γιάτρισσα, ο γέρος και η γριά, οι ατσίγγανοι, ο Εβραίος, ο Αρβανίτης, ο Αράπης, ο διάβολος.

Σε μερικούς τόπους, όπως στο Αδραμύττι,

εκάνανε το καραβάνι. Αυτό είχε ρόδες. Το σκαρώνανε πάνω σε αμάξι και περπατούσε. Του είχανε κι ένα φουγάρο και βάζανε μέσα άχερα. Τ' ανάβανε και καπνίζανε, τάχα φουγάρος. Γυρίζανε σιργιάνι κι ένας κήρυκας φώναζε: Για τη Μυτιλήνη! Για τη Σμύρνη!

Πολλές και ποικίλες είναι και οι παραστάσεις των μεταμφιεσμένων, οι σατυρισμοί και οι παρωδίες, τις οποίες ο κόσμος παρακολουθεί σχηματίζοντας κύκλο γύρω από τους αυτοχειροτόνητους αυτούς ηθοποιούς. Τέτοιου είδους παράσταση είναι π.χ. το δικαστήριο: Φυγόδικος συλλαμβάνεται από το απόσπασμα και οδηγείται στο δικαστήριο. Κατηγορία ότι σκότωσε ... το γουρούνι του! Το δικαστήριο ακούει την απολογία του και τον καταδικάζει σε θάνατο. Η κρεμάλα έτοιμη, αλλά ξαφνικά φτάνει η βασιλική χάρη και ο κατάδικος σώζεται.

Παρόμοιες παραστάσεις είναι η κηδεία κάποιου γνωστού φιλάργυρου, του οποίου την ψυχή παίρνουν οι Σατανάδες (Στενήμαχος), το οβραίικο λείψανο (Αδραμύττι), ο γύφτικος γάμος (Αγία Άννα), η λήστευση λόρδων από τους Ζεϊμπέκ (Σύρος), ο μυλωνάς, το πανόραμα (άνθρωπος γυμνός μέσα στο κασόνι), το εργοστάσιο, όπου μπαίνουν γέροι και βγαίνουν ύστερα νέοι (Στενήμαχος) κλπ.

Η αγάπη του λαού για το θέατρο οδήγησε και σε δραματικές παραστάσεις παρμένες από το έπος του Ερωτόκριτου και τα έργα του Κρητικού Θεάτρου, πχ τη Θυσία του Αβραάμ, την Ερωφίλη κλπ. Έτσι στο Καρπενήσι,

τον παλιό τον καιρό γέννουνταν και Χάρος και Πανάρετος βασιλιάς και μαζώνουνταν ούλοι σε μια μεριά και παράσταιναν.

Γνωστές εξάλλου είναι οι "ομιλίες", δηλαδή κωμωδίες, που τις απόκριες παριστάνουν ηθοποιοί από το λαό (όπως "δύο γαμπροί - μια νύφη" κλπ)

Εννοείται ότι από την περίσταση επωφελούνται και επαγγελματίες της αποκριάς για να ζητιανέψουν εύσχημα, περιφέροντας το αλογάκι ή την καμήλα που χορεύει, το γαϊτανάκι, τα ρόπαλα κλπ.

Αλλά ενώ στις πόλεις ο κόσμος διασκεδάζει την Αποκριά είτε στο σπίτι είτε σε δημόσιους χορούς ή απλώς παρακολουθεί από τα πεζοδρόμια την παρέλαση μεταμφιεσμένων, που διοργανώνει συνήθως κάποια επιτροπή, λεγόμενη του Καρνάβαλου, στα χωριά ο αγρότης, ακόμη και μέσα στα γέλια και φαγοπότια της Αποκριάς, έχει την αίσθηση της μεταβολής που συμβαίνει την εποχή αυτή στη φύση και θέλει με πράξεις και ενέργειες, που ανάγονται σε παλαιές μαγικές συνήθειες, να υποβοηθήσει τον ερχομό της άνοιξης, να εξασφαλίσει τη βλάστηση και ευφορία των αγρών.

Ώστε δεν είναι απλά η διάθεση για ευθυμία και διασκέδαση η αιτία που προκάλεσε σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς τη γένεση των τόσο παράδοξων αγροτικών εθίμων της Αποκριάς, αλλά κάποια βαθύτερη τάση της ψυχής, η οποία αισθάνεται την εξάρτηση του φτωχού ανθρώπου από τη φύση.

Έτσι ανάμεσα στις αστείες και κωμικές παραστάσεις που τελούνται εθιμικά την Κυριακή και τη Δευτέρα της Τυρινής στις πλατείες πολλών ελληνικών χωριών, διακρίνουμε και πράξεις με βαθιά λατρευτική ή μαγική σημασία. Αναφέρω όσα γίνονται σε χωριά της Β. Ηπείρου και της Θράκης. Στη Δερβίτσανη το απόγευμα της Τυρινής Κυριακής,

όλη η παρέα των προσώπειων (μασκαράδων) ξεκινάει από την πλατεία του χωριού να πάει να πάρει τη νύφη, που περιμένει το συμπεθεριό σ' ένα κοντινό σπίτι. Εκεί γίνονται όλα τα έθιμα του γάμου. Παίρνουν τη νύφη και βγαίνουν στην πλατεία. Με ψεύτικες ευχές ο ψευτοπαπάς στεφανώνει το αντρόγυνο. Στη στεφάνωση πέφτουν ντουφεκιές και όλοι εύχονται με γέλια και χαρές τους νιόπαντρους. Μετά φέρνουν γύρα το χωριό χορεύοντας και τραγουδώντας όλα τα προσώπεια. Ξανάρχονται στην πλατεία, τυλίγουν έναν άνθρωπο με μια κάπα, τον μοιρολογούν με αστεία λόγια και τέλος κάνουν πως τον θάβουν. Σε μια στιγμή όμως ο νεκρός σηκώνεται και τότε ξεσπούν σε χαχανίσματα.

Τη σοβαρότητα που έχουν οι παραστάσεις της Τυρινής Δευτέρας στα χωριά της Θράκης αποδεικνύει πρώτα πρώτα ο τρόπος με τον οποίο διοργανώνονται. Η διοργάνωσή τους δεν είναι υπόθεση ατομική, αλλά κοινοτική. Οι πρόκριτοι εκλέγουν, για ορισμένη χρονική περίοδο, τα πρόσωπα που είναι κατάλληλα για τις παραστάσεις. Ακόμη στις τελετές αυτές μετέχουν όλοι οι κάτοικοι του χωριού, επειδή όλοι ζουν από τη γη και μόνον από τη γη και πιστεύουν ότι, αν δεν τελεστεί το έθιμο ή αν οι εκλεγμένοι γι' αυτό δεν παίξουν το μέρος τους καλά, η σπορά δεν θα ευδοκιμήσει και η χρονιά δεν θα είναι καλή.

Θα εκθέσω κάπως εκτεταμένα τα όσα γίνονται τη Δευτέρα της Τυροφάγου στη Βιζύη της Θράκης, όπως τα περιέγραψε ο ποιητής Γ. Βιζυηνός στη Θρακική Επετηρίδα του 1897 και τα επιβεβαίωσε αργότερα με επίσκεψη στη Θράκη, ο Άγγλος καθηγητής Richard M. Dawkins.

Τα πρόσωπα του δράματος - γιατί ουσιαστικά για δράμα πρόκειται - είναι: δύο καλόγεροι, η μπάμπω με το εφταμηνίτικο παιδί της, δύο κορίτσια ή νύφες, δύο κατσίβελοι και δύο ζαπτιέδες, δηλαδή χωροφύλακες.

Πρωταγωνιστές είναι οι Καλόγεροι, που εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια από τους προύχοντες του χωριού και είναι οπωσδήποτε παντρεμένοι. Τους ρόλους των κοριτσιών υποδύονται άγαμοι νέοι, που οφείλουν να μην παντρευτούν σ' όλη τη διάρκεια της τετραετίας.

Τα κορίτσια φορούν τη γυναικεία ενδυμασία του τόπου και είναι φκιασιδωμένα, ενώ οι καλόγεροι ντύνονται ολότελα παράδοξα: φορούν περικεφαλαία από δέρμα λύκου ή αλεπούς, η οποία είναι κωνική και έχει στην κορυφή της μια ή δυο ουρές αυτών των ζώων. Στους ώμους και τα στήθη από πάνω έχουν ράψει δέρματα ζαρκαδιών, ενώ οι μηροί καλύπτονται με δέρματα τράγων. Τη στολή αυτή συμπληρώνουν:

1) το προσωπείο, που αποτελείται από δέρμα ζαρκαδιού ή τράγου και έχει τρύπες στο ύψος των ματιών και στο στόμα και

2) θορυβώδη κουδούνια κρεμασμένα σε δερμάτινη ζώνη.

Σαν όπλο και σύμβολο μαζί ο ένας από τους καλόγερους, ο αρχικαλόγερος, έχει ένα "δοξάρι", δηλαδή τόξο από ξύλο κρανιάς, που είναι έτσι κατασκευασμένο ώστε, όταν ο Καλόγερος τοξεύει, να εκσφενδονίζεται, αντί για βέλος στάχτη.

Ο άλλος Καλόγερος, ο δευτεραγωνιστής, κρατά στα χέρια του ένα [... ] ραβδί.

Το τρίτο πρόσωπο, η λεγόμενη Μπάμπω, έχει "κροκιδένια μαλλιά και καμπουρίτσα στη ράχη". Η στολή της αποτελείται από κουρέλια και το πρόσωπό της είναι άσχημο και παραμορφωμένο. Κρατά ένα καλάθι που έχει μέσα του το νεογέννητο εφταμηνίτικο παιδί της, δηλαδή ένα κομμάτι ξύλο, το οποίο "γαλουχεί και περιποιείται και κοιμίζει και ξυλοκοπεί εκ περιτροπής".

Φτωχά ντυμένοι είναι και οι γύφτοι, οι λεγόμενοι Κατσίβελοι, που οφείλουν να είναι αστείοι, πειραχτικοί και μουντζουρωμένοι.

Στο χέρι κρατούν ένα κλαδί μήκους 3 - 4 μέτρων. Τέλος οι ζαπτιέδες, δύο από τα πιο δυνατά παλικάρια του χωριού, που σαν φύλακες ακολουθούν τους καλόγερους, είναι οπλισμένοι και με μια αλυσίδα, για να δένουν όσους αιχμαλωτίζουν.

Το πρωί της Δευτέρας της Τυρινής οι Καλόγεροι, που τους ακολουθούν άλλα μέλη του θιάσου, συγκεντρώνονται υπό τους ήχους τυμπάνου και ασκαύλου (γκάιντας). Μπαίνουν στην αυλή κάθε σπιτιού και εξετάζουν, αν όλα τα γεωργικά εργαλεία βρίσκονται στη θέση τους. Αν βρουν κάτι σε λάθος θέση, έχουν δικαίωμα να το απομακρύνουν και μόνον αφού ο γεωργός τους κεράσει αρκετά λαγήνια κρασί, του το επιστρέφουν.

Αφού χορέψουν και πάρουν δώρα (χρήματα για το σχολειό και την εκκλησιά και κρασί για το συμπόσιό τους) πηγαίνουν σε άλλο σπίτι για να χορέψουν και εκεί "για την καλή χρονιά".

Στο δρόμο οι ζαπτιέδες συλλαμβάνουν με τις αλυσίδες κάθε διαβάτη και μόνον αφού αυτός καταβάλει τα λύτρα που ορίζουν οι Καλόγεροι, τον αφήνουν ελεύθερο.

Αφού ο θίασος γυρίσει όλο το χωριό από αυλή σε αυλή, από σπίτι σε σπίτι, καταλήγει στην πλατεία μπροστά από την εκκλησία, όπου συγκεντρώνεται όλος ο πληθυσμός του χωριού.

Εκεί αρχίζει το δράμα.

Οι Κατσίβελοι φυσούν τη φωτιά και επεξεργάζονται παλιά σίδερα για να κατασκευάσουν δήθεν ένα υνί (η στάση του σώματός τους, όσο δουλεύουν, είναι άπρεπη και τα λόγια που ξεστομίζουν άσεμνα).

Λίγο πιο κει η Μπάμπω, η καψομάνα του εφταμηνίτικου παιδιού της [...] καθισμένη στο χορτάρι προσπαθεί με τα κουρέλια που "εσούφρωσε" από τις αυλές των σπιτιών, στη διάρκεια της περιοδείας της, να σπαργανώσει το παιδί της. Ταυτόχρονα παραπονιέται ότι το "μωρό δεν χωρεί πλέον εις το καλάθι", ότι αφού φάγει εφτά φούρνους καρβέλια και πιει ένα πατητήρι κρασί, της τρώγει και το μυαλό με την κλάψα του "όχι μόνον διότι δεν εχόρτασε, αλλά διότι της γυρεύει και γυναίκα"!

Και να ο Αρχικαλόγερος, που ως τώρα εξακολουθούσε να αστεΐζεται με τον άλλο Καλόγερο, σαν να είναι το εφταμηνίτικο παιδί της Μπάμπως που ανδρώθηκε και "γυρεύει γυναίκα", αρχίζει να κυνηγά τα κορίτσια. Αυτά ζητούν να κρυφτούν ανάμεσα στο πλήθος, αλλά ο Καλόγερος ορμά ακάθεκτος και αρπάζει ένα.

Ακολουθεί η τελετή του γάμου, δηλαδή μια παρωδία της, στην οποία κουμπάρος είναι ο δεύτερος Καλόγερος. Μετά το στεφάνωμα όμως, εντελώς αναίτια, ο κουμπάρος επιτίθεται στο γαμπρό, παίρνει από τα χέρια του το μοναδικό του όπλο, το τόξο, και τοξεύοντας τον χτυπά με τη στάχτη στο "μελιγκάρι" και τον ξαπλώνει ανάσκελα.

Ο φονιάς προσπαθεί τώρα να γδάρει τον σκοτωμένο μ΄ένα ξύλινο μαχαίρι, ενώ η νύφη θρηνεί τον σύζυγό της. Μετά από λίγο ο φονιάς δείχνει να μετανιώνει και προσπαθεί να αναστήσει το νεκρό, αλλά μάταια.

Στη συνέχεια, ενώ ακούγονται θρήνοι και κοπετοί, σηκώνουν τέσσερις τον νεκρό, αλλά "μόλις η πομπή επροχώρησε δύο βήματα και ω του θαύματος, ο Καλόγερος ανέστη εκ νεκρών και ανέζησεν ακμαίος και σκιρτών".

Η τελευταία του δράματος τούτο τελετή, λέγει ο Βιζυηνός, έχει τον επιβλητικό χαρακτήρα αληθώς ιεράς θρησκευτικής πράξεως. Ουδέν σατυρίζεται κατ' αυτήν, ουδέν λέγεται. Ο Κεχαγιάς, δηλαδή ο κοινοτικός του χωρίου κλητήρας, έχει ήδη έτοιμο ένα άροτρο προ της εκκλησίας, οι δε Κατσίβελοι το παρουσιάζουν μετά πομπής εις τον πρωτόγερον του χωρίου ως το νεόκμητον δήθεν υνίον, το οποίον αυτοί εσφυρηλάτησαν. Ζυγός καινουργής, επί τούτω κατασκευαζόμενος κατ' έτος από τα παλληκάρια, στολισμένος με πολύχρωμα άνθη, προσαρμόζεται προ του αρότρου, σοβαροί δε τώρα, ως ήμεροι ταύροι, οι Καλόγεροι προσέρχονται και ζευγνύονται εις το άροτρον αίροντες τον ζυγόν δια των χειρών.

[...]

Όπως ήδη παρατήρησε ο Dawkins, όλα στην τελετή των Καλογέρων θυμίζουν τη διονυσιακή λατρεία, αλλά στην πραγματικότητα όλα είναι αρχαιότερα από τον Διόνυσο! Είναι πράξεις θρησκείας των πρωτόγονων γεωργών, οι οποίοι ζητούσαν με τρόπους της ομοιπαθητικής μαγείας να επενεργήσουν στη βλάστηση των αγρών, να ενισχύσουν τη δύναμη που γονιμοποιεί τη γη, προτού ακόμη η δύναμη αυτή εξατομικευθεί στη φαντασία τους και γίνει θεός [...] Διόνυσος ή κάποιος άλλος θεός της βλάστησης.

Αν τώρα λάβουμε υπόψη ότι η Θράκη, όπου συναντάται στην πληρέστερή της μορφή [...] αυτή η τελετή, υπήρξε η αρχική κοιτίδα του Διονύσου, κι απ' όπου η λατρεία του διαδόθηκε και στην Ελλάδα, μπορούμε από τις μιμικές παραστάσεις των κατοίκων της Βιζύης να διδαχθούμε ποια μπορεί να ήταν η αρχική φάση της λατρείας του Διονύσου, από την οποία, όπως είναι γνωστό, γεννήθηκε το αρχαίο δράμα.

Γιατί τι άλλο παρά βίος και πάθη του θεού, του θεού της βλαστήσεως, είναι τα δρώμενα στην τελετή της Βιζύης;

[...]

Ο βίος και τα πάθη αυτά μυθολογούνται, όπως είναι γνωστό, και για τον Διόνυσο.

[...]

Ως θεός της άνοιξης ο Διόνυσος γιορταζόταν στην Αθήνα την περίοδο των Ανθεστηρίων. Ο γάμος του με τη βασίλισσα, τη γυναίκα του άρχοντος - βασιλέως, στο βουκολείο, ήταν το κύριο μέρος της γιορτής, τη δεύτερη ημέρα. [... ]

Αρχαιότατο τέλος στοιχείο των διονυσιακών μύθων ήταν η καταδίωξη του θεού και ο φόνος. Οι κάτοικοι των Δελφών πίστευαν ότι ο Διόνυσος πεθαίνοντας μεταφερόταν στο ναό του Απόλλωνα. Αλλά ο θάνατός του ήταν απλώς η προϋπόθεση της αναγέννησής του την άνοιξη. Σε όλα αυτά υπόκειται προφανώς η πανάρχαια πίστη στον "ενιαυτόν δαίμονα", δηλαδή στη βλάστηση, που επίσης πεθαίνει και ξαναγεννιέται μια φορά το χρόνο.

[...]

Στην Ελλάδα το έθιμο συνδέθηκε, όπως είδαμε, με μερικές άλλες πράξεις (εικονικός γάμος, φόνος του γαμπρού και ξαφνική ανάστασή του), δηλαδή με δραματικά στοιχεία, που ανάγονται σε αρχέγονες αντιλήψεις: ο δαίμονας της βλάστησης φονεύεται για να μην πεθάνει σε γεροντική αδυναμία, και ανακαλείται αμέσως στη ζωή, για να δράσει και πάλι ακμαίος.

Συνεργασία με γονείς

2010-02-08T20:38:00.004+02:00

Αγαπητοί γονείς,

ένα απρόοπτο εμπόδιο αναγκάζει να αλλάξουμε τον τρόπο συνεργασίας μας που είχε καθοριστεί να γίνεται σχεδόν κάθε Πέμπτη μεσημέρι. Ο λόγος είναι ένα υπηρεσιακό σεμινάριο πληροφορικής που από αύριο και ως το τέλος της χρονιάς θα πρέπει να παρακολουθώ δύο φορές την εβδομάδα και από τις οποίες η μία είναι δυστυχώς τις Πέμπτες.

Αφενός το σεμινάριο αυτό θα έχει άμεση σχέση με την εκπαίδευση των παιδιών, καθώς απευθύνεται αποκλειστικά σε εκπαιδευτικούς που διδάσκουν σε τάξη και έχει ως ιδιαίτερο αντικείμενο την αξιοποίηση του λογισμικού που σήμερα συνοδεύει όλα τα βιβλία του δημοτικού σχολείου (και μάλιστα προβλέπει και άμεση εφαρμογή όσων θα διδαχθούμε στην τάξη μας) αφετέρου η χρονική του διάρκεια (τρεις ώρες το κάθε μάθημα) καθιστά αδύνατο, ιδιαίτερα τις ημέρες που το παρακολουθώ, να παραμείνω και επιπλέον χρόνο στο σχολείο. Και διευκρινίζω ότι το σεμινάριο πραγματοποιείται το απόγευμα χωρίς καμία απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.

Έτσι για το επόμενο διάστημα θα περιοριστούμε στα όσα προβλέπει ο νόμος για τη συνεργασία σχολείου οικογένειας και που θυμίζω ότι είναι μία φορά το μήνα.

Ήδη για το μήνα Φεβρουάριο πραγματοποιήθηκε συνάντηση την περασμένη εβδομάδα ενώ για τον επόμενο μήνα έχει οριστεί από τη διεύθυνση του σχολείου η 19η Μαρτίου (Παρασκευή) ως μέρα συνάντησης και πιθανότατα και παράδοσης της βαθμολογίας του 2ου τριμήνου.

Για το διάστημα μετά το Πάσχα και έως τη λήξη της σχολικής χρονιάς που δεν έχει οριστεί από το σχολείο συνάντηση πέραν εκείνης που θα γίνει κατά τη λήξη (15 Ιουνίου, Τρίτη), πιστεύω ότι μια καλή λύση θα είναι αν ορίσουμε συναντήσεις και πάλι για τις 19 του μήνα.

Όπως βλέπετε στο ημερολόγιο της φετινής χρονιάς, στο οποίο έχουν σημειωθεί με κόκκινο οι επίσημες αργίες, η 19η Απριλίου είναι ημέρα Δευτέρα και η 19η Μαΐου είναι ημέρα Τετάρτη.

Ώρα συνάντησης όπως πάντα αμέσως μετά τη λήξη του διδακτικού ωραρίου.

Επίσης αν κάποιοι γονείς έχουν λόγους και ενδιάμεσα να συναντηθούμε, ισχύουν όσα έχουμε πει ως τώρα. Μπορούν να επικοινωνούν μαζί μου στα τηλέφωνα που γνωρίζετε ή και με απευθείας συνεννόηση και να ορίζουμε κάποια έκτακτη συνάντηση.

Με εκτίμηση

Η δασκάλα της τάξης

Ο Δον Κιχώτης "Κάτω από τη Γέφυρα"

2010-02-04T15:12:00.006+02:00

Θέατρο σήμερα. Όλο το σχολείο προτίμησε αντί να τσικνίσει παϊδάκια να παρακολουθήσει θέατρο, αυτό το μαγικό σχολείο που άλλο δεν είναι από τον καθρέφτη της ίδιας μας της ζωής!

Οι μεγάλες τάξεις του σχολείου, από Τρίτη μέχρι και Έκτη, παρακολουθήσαμε την παράσταση "ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ" στο θέατρο ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ:

Ο Δον Κιχώτης είναι ένα έργο κλασικό που γράφτηκε από τον Μιγκέλ Θερβάντες πριν από αρκετούς αιώνες. Όπως όμως όλα τα κλασικά έργα εξακολουθεί και σήμερα να γοητεύει τους ανθρώπους γιατί μιλάει για όλα εκείνα που αφορούν τους ανθρώπους όλων των τόπων και όλων των εποχών.

Ο Δον Κιχώτης συμβολίζει κάθε ρομαντικό άνθρωπο που προσπαθεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο χωρίς να επιδιώκει άλλη αμοιβή πέρα από το να εντυπωσιάσει την καλή του, τη Δουλτσινέα:

DON KIXOTIS 1.mp3

Η Δουλτσινέα είναι η "δέσποινα των λογισμών" του Δον Κιχώτη. Μια απλή κόρη σιδερά είναι εκείνη στην πραγματικότητα, όμως ο Δον Κιχώτης τη βλέπει για αρχοντοπούλα και αν οι άλλοι δεν τη βλέπουν έτσι είναι - μας λέει - γιατί φταίει ο μάγος Ρευστόν! Αυτόν θα καταδιώξει ο Δον Κιχώτης σε όλο τον κόσμο γιατί αυτός ο φοβερός μάγος έχει καταστρέψει όλους τους ανθρώπους.

Ποιος είναι ο μάγος Ρευστόν; Η εξέλιξη του έργου μας τον αποκαλύπτει. Είναι το χρήμα και η ακόρεστη δίψα των ανθρώπων για την απόκτησή του. Τα πάντα είναι σε θέση να κάνουν για το χρήμα. Εκτός από το Δον Κιχώτη που περιφρονεί τελείως το χρήμα. Όχι όμως και ο ιπποκόμης του ο πασίγνωστος Σάντσο:

DON KIXOTIS 2.mp3

Ο Σάντσο είναι ένας προσγειωμένος άνθρωπος. Όταν ο Δον Κιχώτης του ζητά να γίνει ιπποκόμος του, το θεωρεί τελείως φυσιολογικό πως θα του δώσει μισθό. Έχει και γυναίκα και τέσσερα παιδιά να ταΐσει. Ο Δον Κιχώτης όμως του δηλώνει πως δεν καταλαβαίνει τι του λέει. Μισθό; Πουθενά στα βιβλία για τους ιππότες δεν αναφέρεται μισθός!

Όταν το καθήκον σε καλεί να σώσεις τον κόσμο είναι δυνατόν να ζητάς μισθό!!! Όλα γίνονται για το πάθος της δικαιοσύνης!

Ο Σάντσο όμως επιμένει να σκέφτεται κοτούλες με πατατούλες στο φούρνο και ο Δον Κιχώτης αναγκάζεται να του τάξει πως θα τον κάμει διοικητή σε ένα νησί. Έτσι ο Σάντσο πείθεται να τον ακολουθήσει και οι δυο τους ξεκινούν να σώσουν τον κόσμο με σύνθημα:

ΜΠΡΟΣΤΑ! ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ! ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

Ακολουθούν διάφορα ηρωικά ή και αστεία κατορθώματα του Δον Κιχώτη. Με πρώτο την απελευθέρωση μιας αρχόντισας που μόνο φυλακισμένη δεν είναι:

Ο Δον Κιχώτης όμως φαντάζεται πως κινδυνεύει και κάνει τα πάντα να τη σώσει!

Όταν όμως εκείνη του προτείνει να την ακολουθήσει της δηλώνει πως μόνο τη Δουλτσινέα αγαπά και δε θα την εγκαταλείψει για καμία άλλη.

Λίγο αργότερα ο Δον Κιχώτης θα σώσει και ένα κράνος που κατά τη γνώμη του είναι το κράνος ενός ένδοξου ιππότη, αν και πρόκειτα απλά για τη λεκάνη και μόνο ενός κουρέα:

Κι ενώ αυτά τα αστεία ψευτοκατορθώματα κάνουν στα μάτια μας τον Δον Κιχώτη να φαίνεται εντελώς γελοίος, ειδικά όταν ζητά από το Σάντσο να του φορέσει το κράνος - λεκάνη:

σιγά σιγά και μεθοδικά το έργο μας αποκαλύπτει τη βαθύτερη αλήθεια. Εμφανίζονται οι κακοί που προσπαθούν με κάθε τρόπο να εκμεταλλευτούν τους άλλους και τον Δον Κιχώτη:

Η πρώτη ανατροπή της εικόνας του αστείου ιππότη γίνεται με την απελευθέρωση των τριών φυλακισμένων. Ενώ το επεισόδιο φαίνεται αρχικά να μοιάζει με τα προηγούμενα, οι ατάκες του έργου καταφέρνουν να μας προβληματίσουν για το ποιος τελικά είναι ο γελοίος, ο Δον Κιχώτης ή όλοι οι άλλοι;

DON KIXOTIS 3.mp3

Εκεί και βλέπουμε τον Δον Κιχώτη να καταθέτει και πάλι ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης αλλά ο τρόπος αυτός δεν είναι πια για γέλια. Αντίθετα είναι η φωνή της λογικής και της ανθρωπιάς και της δικαιοσύνης, της αληθινής δικαιοσύνης.

Ζήτω ο Δον Κιχώτης ντε λα Μάντσα! φωνάζουν οι τρεις φυλακισμένοι, πανηγυρίζοντας την απελευθέρωσή τους όταν όμως καταλαβαίνουν κι αυτοί πως ο Δον Κιχώτης δεν είναι τρελός, είναι μόνο ένας ρομαντικός άνθρωπος που θέλει να απελευθερώσει τους ανθρώπους από τον πραγματικό τους δυνάστη, το φοβερή μάγο Ρευστόν, του επιτίθενται...

Την ίδια ώρα και κάποιοι άλλοι προσπαθούν να τη φέρουν του Δον Κιχώτη, θεωρώντας τον κι αυτοί έναν τρελούτσικο που ο καθένας μπορεί να ξεγελάσει.

Ο ένας είναι ο γιατρός που θέλει να παντρευτεί την ανηψιά του Δον Κιχώτη, όχι όμως γιατί την αγαπά αλλά γιατί λιγουρεύεται την προίκα που θα της δώσει ο θείος της.

Λίγο αργότερα και η αρχόντισσα που ο Δον Κιχώτης στις πρώτες σκηνές του έργου προσπάθησε να σώσει, θα θελήσει να τον εκμεταλλευτεί και να τον παρουσιάσει στο βασιλιά μόνο και μόνο για να κάνει το βασιλιά να γελάσει με τα αστεία του καμώματα.

Ο Δον Κιχώτης όμως δεν είναι ένας ακόμη γελωτοποιός. Δεν είναι ούτε χαζός. Το έργο μάλιστα θα καταφέρει να μας δείξει ποιος είναι ο αληθινά χαζός όταν ο βασιλιάς θα αφήσει το Σάντσο να καθίσει στο θρόνο του.

Το γέλιο αρχίζει τώρα να στολίζει τις πράξεις των μεγάλων και τρανών και στα μάτια του θεατή φανερώνεται πόσο γελοίοι είναι οι δυνατοί και ισχυροί της γης, αφού και ένας ιπποκόμος τα καταφέρνει καλύτερα από το βασιλιά. Μόνο ο βασιλιάς δεν καταλαβαίνει και ξεσπά σε γέλια βλέποντας τον Δον Κιχώτη να επανέρχεται στη σκηνή.

Θα προσπαθήσει μάλιστα να τον δωροδοκήσει, για να τον κρατήσει κοντά του και να του προσφέρει το γέλιο... Εκείνος όμως θα του πετάξει τα λεφτά πίσω. Και θα φύγει...

Και τότε θα πάρουν μπροστά οι ανεμόμυλοι.

Κουρασμένος και απογοητευμένος ο Δον Κιχώτης θα πέσει κάτω, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Το κουράγιο του έχει εξανεμιστεί.

Να όμως που ξαφνικά αποκτά συμμάχους. Δεν είναι άλλοι από τους θεατές. Κι ας είναι και παιδιά... Ή και ακριβώς γι' αυτό. Η αγνή καρδιά των παιδιών έχει καταλάβει ποιος αληθινά είναι ο Δον Κιχώτης και τον προτρέπει να σηκωθεί και πάλι και να συνεχίσει τον αγώνα του για δικαιοσύνη και ανθρωπιά.

Ήταν πράγματι μια μαγική στιγμή εκείνη που τα μικρά μας ζουζουνάκια πετάχτηκαν όρθια από τα καθίσματα συμμετέχοντας ολόψυχα στη δραματική εξέλιξη του έργου, τόσο μαγική που τα μάτια βούρκωσαν και η καρδιά μας γέμισε ελπίδα. Ποιος ξέρει; Ίσως αυτά τα παιδιά να καταφέρουν εκείνο που εμείς δεν μπορέσαμε, να νικήσουν τον κακό μάγο Ρευστόν που καταστρέφει τους ανθρώπους.

Έτσι στο φινάλε της παράστασης όλοι, μικροί και μεγάλοι, αποχαιρετήσαμε τον Δον Κιχώτη και τον υπόλοιπο θίασο με ένα ζεστό και παρατεταμένο χειροκρότημα.

Μπράβο σε όλο το θίασο και σε όλους όσους εργάστηκαν για να ανέβει αυτή η εξαιρετική παράσταση στο θέατρο ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ. Αξίζει πραγματικά να δουν αυτό το έργο όχι μόνο όλα τα παιδιά αλλά και οι μεγάλοι. Ίσως μάλιστα περισσότερο οι μεγάλοι...

Οι συντελεστές της παράστασης είναι οι εξής:

Διασκευή: Γιάννης Καλατζόπουλος
Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλατζόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Λέκκας
Σκηνικά & Κοστούμια: Γιώργος Λιντζέρης
Χορογραφία: Κατερίνα Ανδριοπούλου

ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Μανώλης Δεστούνης (στο ρόλο του Δον Κιχώτη)
Γιάννης Τσικής
Κατερίνα Τσεβά
Κώστας Κλάδης
Μαρουσώ Γεωργοπούλου
Στάθης Αναστασίου

Ο Δον Κιχώτης από την Ισπανία και ... τα Πρωτάκια

2010-02-03T17:33:00.005+02:00

Αναδημοσιεύουμε όπως σας υποσχέθηκα, μικρά μου ζουζουνάκια, το υλικό για το Δον Κιχώτη από το μαθητικό blog ΠΡΩΤΑΚΙΑ:

http://protaki.blogspot.com/2008/11/blog-post_27.html

Ελπίζω να βρείτε χρήσιμα στοιχεία για την αυριανή παράσταση στο θέατρο ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ.

Να σημειώσω ότι το βιβλίο του Θερβάντες "ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ" υπάρχει και μάλιστα σε τρία αντίτυπα στη Δανειστική Βιβλιοθήκη του σχολείου μας. (αρ. βιβλιοθήκης: 15, 187 και 215 ) Δείτε σχετικά στον κατάλογο της Δανειστικής Βιβλιοθήκης εδώ:

https://sites.google.com/site/tetartakia/bibliotheke

Μακριά, από πολύ μακριά, από την Ισπανία!

Χτες επισκέφθηκε την τάξη μας η κυρία διευθύντρια. Και μάλιστα μας έφερε και δώρα! Μια όμορφη κάρτα από τη μακρινή Ισπανία. Το "ευχαριστώ" της για τα Πρωτάκια και το όμορφο τραγουδάκι που της χάρισαν για τους φίλους μας τους Ισπανούς.

Όπως μας ενημέρωσε μάλιστα, το βιντεάκι με τα Πρωτάκια "έκαψε καρδιές" όταν προβλήθηκε και πολλά επαινετικά σχόλια ακούστηκαν από όσους το παρακολούθησαν.

Θυμίζουμε ότι την περασμένη εβδομάδα μια τριμελής αντιπροσωπεία του σχολείου μας μετέβη στη Μαδρίτη της Ισπανίας, στο σχολείο Villaviciosa de Odón, στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος Κομένιους που υλοποιούμε αυτή τη διετία. Εκεί πραγματοποιήθηκε συνάντηση με όλες τις χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα αυτό: Ισπανία, Πορτογαλία, Ην. Βασίλειο, Ιταλία, Πολωνία, Σλοβενία, Ρουμανία και φυσικά Ελλάδα.

Με αφορμή αυτό το ταξίδι τα Πρωτάκια ετοίμασαν ένα τραγουδάκι ως μελωδικό χαιρετισμό στους φίλους μας σ' αυτή τη μακρινή χώρα. Ένα τραγουδάκι με τον τίτλο ΜΑΚΡΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ και το οποίο έχουμε ήδη παρουσιάσει στο blog μας τόσο στα ελληνικά όσο και στα ισπανικά. Στη συνέχεια το τραγουδάκι βιντεοσκοπήθηκε και προστέθηκε στο dvd που η αντιπροσωπεία του σχολείου μας πήρε μαζί της για να το προβάλει στη συνάντηση με τις υπόλοιπες αντιπροσωπείες.

Καθώς μάλιστα η προβολή του τραγουδιού μας προκάλεσε ενθουσιασμό στους φίλους μας, η κυρία διευθύντρια σκέφτηκε να φέρει ένα μικρό συμβολικό δώρο στα παιδιά της Πρώτης που να τους θυμίζει αυτές τις όμορφες στιγμές που τα σύνορα ανοίγουν και οι καρδιές των ανθρώπων έρχονται πιο κοντά.

Συμβολικό και το θέμα της κάρτας: Ο ιππότης Δον Κιχώτης με τον ιπποκόμο του τον Σάντσο Πάντσα και στο βάθος οι ανεμόμυλοι. Όπως όλοι γνωρίζουν ο Δον Κιχώτης είναι ήρωας του ομώνυμου κλασικού μυθιστορήματος του μεγάλου Ισπανού συγγραφέα, του Μιγκέλ Θερβάντες. Μπορείτε εδώ να διαβάσετε περισσότερες πληροφορίες για τον Δον Κιχώτη και τις περιπέτειές του, τον άνθρωπο που περιφρόνησε την ήσυχη ρουτίνα της καθημερινότητας και αφοσιώθηκε στα έργα της αρετής και της καταπολέμησης κάθε αδικίας.

Τα παιδιά ευχαρίστησαν την κυρία διευθύντρια για τη λεπτή της χειρονομία και πρόθυμα δέχτηκαν την πρόταση της δασκάλας τους να τοποθετήσουν τις καρτούλες στο τετράδιό τους, στο πρώτο τους τετράδιο, ώστε να την κρατήσουν για πάντα μαζί με τις υπόλοιπες αναμνήσεις από την πρώτη τους χρονιά στο Δημοτικό.

Μάλιστα με την ευκαιρία της διδασκαλίας του γράμματος Μ, μ, αποφασίσαμε στη διπλανή σελίδα να γράψουμε και τον τίτλο του τραγουδιού που στάθηκε αφορμή να λάβουμε αυτή την όμορφη κάρτα:

Μακριά στην Ισπανία

_____________________

Σημείωση: Με λύπη μου διαπίστωσα ότι ο σύνδεσμος που είχαμε δώσει πέρυσι για περισσότερες πληροφορίες για το Δον Κιχώτη δεν ισχύει πια... Αν βρω κάτι άλλο σχετικό, θα το προσθέσω...

Συνάντηση με τους γονείς

2010-01-31T18:42:00.003+02:00

Αγαπητοί γονείς,

σας υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με την ανακοίνωση που σας έχουμε στείλει από την αρχή της χρονιάς,

http://tetartaki.blogspot.com/2009/10/blog-post_25.html

την Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010, θα πραγματοποιηθεί συνάντηση των εκπαιδευτικών του σχολείου μας μαζί σας.

Ειδικά για τη δική μας τάξη, το Δ2, η συνάντηση θα αρχίσει στις 12.40 ακριβώς και στην αίθουσα του νηπιαγωγείου που βρίσκεται απέναντι από τη δική μας αίθουσα. Όταν οι μαθητές του τμήματός μας τελειώσουν το μάθημα της τελευταίας ώρας (την τελευταία ώρα της Τετάρτης τα παιδιά έχουν Μελέτη Περιβάλλοντος με την κ. Διευθύντρια) θα μεταφερθούμε στη δική μας αίθουσα.

Θα αρχίσουμε με ατομική συνεργασία διότι ο χώρος του νηπιαγωγείου μάς παραχωρήθηκε ευγενικά από τη συνάδελφο νηπιαγωγό μα δε είναι σωστό να καταχραστούμε τη φιλοξενία και να μπούμε πολλά άτομα ταυτόχρονα στο χώρο των νηπίων.

Στις 13.15 που λήγει το διδακτικό ωράριο, μπορείτε να συναντήσετε και τους άλλους διδάσκοντες του τμήματος και να ενημερωθείτε για την πρόοδο του παιδιού σας και στα μαθήματα που εκείνοι διδάσκουν.

Με εκτίμηση

η δασκάλα της τάξης

Ο Αϊ - Δημήτρης

2010-01-30T15:15:00.009+02:00

Ο ΑΪ- ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Στο χωριό μας που δεν είναι κι ομορφότερο στην πλάση,
μας αφήκαν οι γονείς μας μια γερόντισσα εκκλησιά.

Δεν της έχομε φτιαγμένο μαρμαρένιο εικονοστάσι,
τα καντήλια της δεν είναι κρυσταλλένια και χρυσά .

Φτωχικά ντυμένους έχει και τους γέρους της παπάδες,
ταπεινοί κι οι δυο της ψάλτες είναι πάντα εργατικοί.

Στα μανάλια της μεγάλες δεν ανάβουμε λαμπάδες,
στον αφέντη Αϊ - Δημήτρη το μικρό κεράκι αρκεί.

Κι όμως στο μικρό της χώρο, που όλους κι όλους δε μας πιάνει,
του Θεού το μεγαλείο το αισθανόμαστε τρανό!

Πουθενά πιο μυρωμένο δεν καπνίζει το λιβάνι,
πουθενά το καντηλάκι δεν σπιθάει πιο φωτεινό.

Στην καλή μας εκκλησούλα όλοι μας εκεί στη μέση
χριστιανοί στην κολυμπήθρα γίναμε κλαψαριστά.

Θα γελάσωμε μια μέρα και γαμπροί στην ίδια θέση,
θα σωπάσωμε μιαν άλλη με τα μάτια μας κλειστά...

Γεώργιος Αθάνας

_______________________

Το ποίημα είναι από το αναγνωστικό της Στ' Δημοτικού

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ - ΑΘΗΝΑ 1952

http://www.scribd.com/doc/24902217/Αναγνωστικό-ΣΤ΄-Δημοτικού-1952

Το χωριό είναι το Πολύδροσο Θεσπρωτίας και η εκκλησιά του, χτισμένη όπως δείχνει η κεραμοπλαστική επιγραφή στο ιερό το ζπε - δηλαδή στα 1577, είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο όπως και το ωραιότατο ποίημα του Γεωργίου Αθάνα.

http://www.polydroso.gr/index.php/topolydroso/history

Τέτοιες εκκλησίες, εκκλησίες χωριών και γερόντισσες, όπως εύστοχα περιγράφει ο ποιητής Αθάνας, εκφράζουν με τον καλύτερο τρόπο την έννοια της εκκλησίας όπως τη διδαχθήκαμε στο φετινό μάθημα των Θρησκευτικών.

Γίνεται στην περίπτωση αυτή η εκκλησία το κέντρο αναφοράς της κοινότητας και εκεί συμβαίνουν όλα τα σπουδαία γεγονότα που σημαδεύουν τη ζωή του καθενός μας. Γι' αυτό και οι εκκλησίες αυτές δημιουργούν μια ιδιαίτερη κατάνυξη σε όποιον τις επισκέπτεται.

Να προσθέσουμε ότι στο χαγιάτι της συγκεκριμένης εκκλησίας λειτουργούσε σε χρόνους παλιούς και το σχολειό του χωριού. Σώζονταν μάλιστα μέχρι πρόσφατα και τα σημάδια από τη φωτιά που άναβε εκεί ο δάσκαλος για να μην παγώσουν τα καημένα τα παιδάκια... Και να πούμε ότι τα παιδιά εκείνης της εποχής δεν είχαν καν το προνόμιο να φοράνε παπούτσια στα ποδαράκια τους. Όμως ο άγιος Δημήτριος τους έδινε τη δύναμη να ξεπερνούν τις κακουχίες και να προσπαθούν να μάθουν τα λιγοστά γραμματάκια για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.

Αξίζει μάλιστα να πούμε και αυτό. Στο χωριό σωζόταν μέχρι και τα μέσα περίπου του προηγούμενου αιώνα μια χειρόγραφη επιστολή του άγιου Κοσμά του Αιτωλού. Την είχε φέρει μαζί της κάποια οικογένεια που μετοίκησε στο Πολύδροσο από το γειτονικό χωριό Ζάλογγο και οι χωριανοί την χρησιμοποιούσαν ως ... "γιατρικό"! πιστεύοντας πως η χάρη του αγίου μπορούσε σε μια δύσκολη περίπτωση αρρώστιας να μεταδοθεί από το χαρτί στον ασθενή. Όμως η ουσία δεν είναι στο τι πίστευαν τότε οι άνθρωποι μα στο κείμενο αυτής της επιστολής που το παραθέτουμε αυτούσιο και που είχε πράγματι μαγική επίδραση στους ανθρώπους του χωριού. Διαβάστε το για να καταλάβετε...

_______________________

«Ευγενέστατοι αγαπητοί αδελφοί και τέκνα μου πνευματικά οι κατοικούντες την χώραν Ζάλογκον ασπαζόμενος σας, εύχομαι και παρακαλώ τον άγιον Θεόν δια την ψυχικήν και σωματικήν σας υγείαν.

Εγώ, αδελφοί μου, ως δούλος ανάξιος του Θεού ημών περιερχόμενος και διδάσκων, το κατά δύναμιν, τους χριστιανούς, ήλθα και εδώ εις την χώραν σας. Και βλέποντας ότι δεν έχετε σχολείον επαρακίνησα τους χριστιανούς και έδωσαν δια το σχολείον το κατά δύναμιν και προαίρεσιν, πρέπει δε και η ευγενία σας να βοηθήτε πάντοτε το σχολείον σας, εξ ιδίων πόνων, ή από την χώραν κοινώς, ή και από βακούφια, δια να λάβητε και παρά Θεού τον μισθόν σας, και τιμήν παρά των ανθρώπων, είμαι δε και εγώ χρεώστης να παρακαλώ τον κύριον να ευλογήση την χώραν σας και να αξιώση να ζήσητε εδώ καλά και θεάρεστα και να σας βάλη και εις τον παράδεισον, να χαίρησθε και να ευφραίνησθε και να δοξάζητε την Αγίαν Τριάδα.

Ταύτα και υγιαίνετε εν Κυρίω.
1779 αψοθ΄ Ιανουάριος
Κοσμάς ιερομόναχος
και ανάξιος ευχέτης σας

Έβαλα δε και επίτροπον, με την γνώμην πάντων, τον ευγενέστατον Ιωάννην του Νικολάου και επιστάτας και βοηθούς αυτούς, τον κυρ Νικόλαον του Δημητρίου και τον κυρ Νικόλαον του παπά Αναστασίου, και τον κυρ Κύριον του Αθανασίου, να κυβερνήσουν το σχολείον, καθώς ο κύριος τους φωτίσει. Έβαλα δε ακόμη επιστάτην και τον Γεώργιον του Αθανασίου.»

___________________

Ποια ήταν η μαγική επίδραση της επιστολής αυτής;

Μα η μεγάλη σημασία που έδιναν οι φτωχοί χωρικοί αυτού του μικρού χωριού στη μόρφωση των παιδιών τους, τηρώντας όσα ο πάτερ Κοσμάς συμβούλευε... Παρά τις στερήσεις, θεωρούσαν αδιανόητο να μην πάει το παιδί στο σχολείο. Χωρίς φαγητό μπορεί να έμεναν. Χωρίς παπούτσια μπορεί να μεγάλωναν. Όχι όμως χωρίς γράμματα. Γιατί έτσι τους είχε "δασκαλέψει" ο πάτερ Κοσμάς πως θα λάβουν από το Θεό το μισθό τους!

Μέρα που είναι σήμερα, εορτή των τριών Ιεραρχών, το μικρό μας αφιέρωμα αποδεικνύει ότι η εκκλησία και οι πατέρες της εκκλησίας κατέβαλαν πολλές προσπάθειες για να υποστηρίξουν τη μόρφωση των παιδιών. Όχι μόνο οι άγιοι Βασίλειος, Γρηγόριος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος, οι τρεις Ιεράρχες δηλαδή, μα και πολλοί άλλοι κληρικοί αργότερα ακολούθησαν το ίδιο παράδειγμα. Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ήταν μια ξεχωριστή περίπτωση ανάμεσά τους, γι' αυτό και η ιστορία τού χάρισε τον τίτλο "Δάσκαλος του γένους".

Αργότερα οι άνθρωποι προσπαθώντας να μελετήσουν την ιστορία εκείνων των χρόνων, των χρόνων δηλαδή που η πατρίδα μας ήταν σκλαβωμένη στους Τούρκους, θεώρησαν πως την περίοδο αυτή δεν υπήρχαν φανερά σχολεία των υπόδουλων Ελλήνων και δημιούργησαν τη θεωρία του Κρυφού Σχολειού. Όμως η δράση και μόνο του πάτερ Κοσμά του Αιτωλού αποδεικνύει πως δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Κι ευτυχώς δηλαδή γιατί έτσι λειτούργησαν πολλά σχολειά που μέρα τη μέρα και χρόνο το χρόνο φρόντιζαν να κρατούν ζωντανή την εθνική συνείδηση και τη λαχτάρα για λευτεριά. Η συμβολή της εκκλησίας σε όλη αυτή την προσπάθεια για μόρφωση είναι αναμφισβήτητη και ο ρόλος της τεράστιος.

Αυτή τη συμβολή και αυτό το ρόλο τιμούμε συνολικά σήμερα με τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, που θεωρούνται εκτός από άγιοι της εκκλησίας μας και προστάτες των γραμμάτων.

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ - ΥΜΝΟΙ - ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ

2010-01-29T14:20:00.004+02:00

Οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, συχνά αισθάνονται την ανάγκη να επικοινωνήσουν με το Θεό. Άλλοτε για να τον ευχαριστήσουν, άλλοτε για να νιώσουν τη χαρά της επικοινωνίας μαζί του και πιο συχνά όταν κάποιος κίνδυνος τους απειλεί:

Ο λόγος που απευθύνουμε στο Θεό, η συνομιλία μας δηλαδή μαζί του, μπορεί να γίνεται και με δικά μας λόγια ή ακόμη και με τις σκέψεις μας μόνο, μπορούμε όμως να χρησιμοποιούμε και τις καθιερωμένες προσευχές της θρησκείας μας.

Παραθέτουμε τις πιο γνωστές απ' αυτές και μαζί θεωρήσαμε σκόπιμο να αναφέρουμε και μερικούς ύμνους και απολυτίκια. Μερικά από αυτά δεν απευθύνονται στον ίδιο το Θεό αλλά σε σημαντικά πρόσωπα της εκκλησίας μας: Στην Παναγία ή σε αγίους.

«Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς,
αγιασθήτω το όνομά Σου,
ελθέτω η Βασιλεία σου,
γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί [της] γης.

Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον,
και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών,
ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών.

Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν,
αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού».

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

«Πατέρα μας, που βρίσκεσαι στους ουρανούς, κάνε να σε δοξάσουν όλοι ως Θεό, να έρθει η βασιλεία σου· να γίνει το θέλημά σου και από τους ανθρώπους, όπως γίνεται από τις ουράνιες δυνάμεις.

Δώσε μας σήμερα τον απαραίτητο για τη ζωή μας άρτο.

Και χάρισέ μας τα χρέη των αμαρτιών μας, όπως κι εμείς τα χαρίζουμε στους δικούς μας οφειλέτες.

Και μη μας αφήσεις να πέσουμε σε πειρασμό, αλλά γλίτωσέ μας από τον πονηρό».

Η προσευχή αυτή ονομάζεται Κυριακή Προσευχή και έχει παραδοθεί από τον Ιησού Χριστό στους μαθητές του. Περιλαμβάνεται μάλιστα στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο (στο κεφάλαιο 6.9-13)

Η Κυριακή Προσευχή έχει μεταφραστεί σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου. Την παραθέτουμε στα Αγγλικά:

Our Father, who are in Heaven,
Hallowed be thy Name.
Thy Kingdom come.
Thy will be done,
on earth as it is in Heaven.

Give us this day our daily bread.
And forgive us our trespasses,
As we forgive them that trespass against us.

And lead us not into temptation;
But deliver us from evil.
Amen.

Την προσευχή αυτή συνηθίζουμε να λέμε καθημερινά και στο σχολείο. Προσθέτουμε μάλιστα και τα εξής:

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ: Το τρισάγιον:

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν.

(Μέ τίς εὐχές τῶν ἁγίων Πατέρων μας, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, πού εἶσαι Θεός μας, ἐλέησέ μας. Ἀμήν.)

Παλιότερα στα σχολεία συνήθιζαν να λένε και άλλες προσευχές, όπως για παράδειγμα την επόμενη:

Βασιλεύ Ουράνιε,
Παράκλητε, το Πνεύμα της Αληθείας,
ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών,
ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός,
ελθέ και σκήνωσον εν ημίν,
και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος,
και σώσον, Αγαθέ, τας ψυχάς ημών.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ:

Σύ πού εἶσαι ὁ Βασιλιάς τ’ οὐρανοῦ, πού δίνεις παρηγοριά, πού εἶσαι πηγή καί δάσκαλος τῆς ἀλήθειας, πού εἶσαι παντοῦ παρών καί ὅλα τά γεμίζεις μέ τήν παρουσία Σου, πού γιά τούς καλούς εἶσαι θησαυρός καί δίνεις ζωή, ἔλα, κάθισε στή καρδιά μας, καθάρισέ μας ἀπό κάθε ἁμαρτία καί σῶσε τίς ψυχές μας. Ἀμήν.

Μια ακόμη ωραία προσευχή που είναι γραμμένη σε γλώσσα κατανοητή για τα παιδιά και μπορεί επιπλέον να ειπωθεί και μελωδικά είναι η ακόλουθη:

Συ που κόσμους κυβερνάς,
και ζωή παντού σκορπάς,
άκου τούτη τη στιγμή,
των παιδιών σου τη φωνή.

Φώτιζε μας τη ψυχή,
στο καλό, την αρετή.
Δίνε μας από ψηλά,
Θάρρος, δύναμη, χαρά.

Για να ζούμε εδώ στη γη,
με γαλήνη, με τιμή,
Και να υμνούμ' αιώνια Σε,
Πάνσοφε, Δημιουργέ!

Με την ευκαιρία ας θυμηθούμε και το Σύμβολο της Πίστεως που κάθε χριστιανός οφείλει να γνωρίζει:

Το σύμβολον της πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα,
ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων.

Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν,
τον Υιόν του Θεού τον μονογενή,
τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων.

Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα,
ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο.

Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν
κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου,
και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα.

Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου,
και παθόντα, και ταφέντα.
Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς.

Και ανελθόνται εις τους ουρανούς,
και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός.

Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς,
Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος.

Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν,
το εκ του Πατρός εκπορευόμενον,
το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον,
το λαλήσαν διά των Προφητών.

Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν.

Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών.

Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος.
Αμήν.

Σε ειδικές επίσης περιπτώσεις λέμε και τους ακόλουθους ύμνους ή απολυτίκια:

ΕΥΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια,
ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια,
αναγράφω σοι η Πόλις σου Θεοτόκε.

Αλλ' ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,
εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον,
ίνα κράζω σοι, Χαιρε Νύμφη ανύμφευτε.

ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

Εν Ιορδάνη βαφτιζομένου σου Κύριε,
η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις.
Του γαρ Γεννήτορος, η φωνή προ σε μαρτύρει σοι,
αγαπητόν σε Υιόν ονομάζουσα.
Και το πνεύμα εν είδει περιστεράς
εβεβαίου του λόγου το ασφαλές.
Ο επιφανής Χριστέ ο Θεός,
και τον κόσμο φωτίσας δόξα σοι.

ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Η Γέννησίς Σου Χριστέ ο Θεός ημών,
ανέτειλε τω κόσμω, το φως το της γνώσεως.
Εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες,
υπό αστέρος εδιδάσκοντο,
Σε προσκυνείν τον Ήλιον της δικαιοσύνης
και Σε γιγνώσκειν εξ ύψους Ανατολήν, Κύριε δόξα Σοι.

ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Η Παρθένος σήμερον τον Υπερούσιον τίκτει
και η γη το Σπήλαιον τω απρόσιτω προσάγει.
Άγγελοι, μετά Ποιμένων δοξολογούσι.
Μάγοι δε, μετά αστέρος οδοιπορούσι.
Δι' ημάς γαρ εγεννήθη Παιδίον νέον,
ο προ αιώνιων Θεός.

Τριών Ιεραρχών

Τους τρεις μεγίστους φωστήρας της Τρισηλίου θεότητος,
τους την οίκουμένην ακτίσι, δογμάτων θείων πυρσεύσαντας·
τους μελιρρύτους ποταμούς της σοφίας,
τους την κτίσιν πάσαν θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας.
Βασίλειον τον μέγαν και τον θεολόγον Γρηγόριον
συν τω κλεινώ Ιωάννη, τω την γλώτταν χρυσορρήμονι
πάντες οι των λόγων αυτών ερασταί,
συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν.
αυτοί γαρ τη Τριάδι υπέρ υμών αεί πρεσβεύουσιν.

Κλείνουμε το αφιέρωμά μας στις προσευχές με την προσευχή εκείνη που λέμε μετά την Ανάσταση. Αρχίζουμε κάνοντας το σταυρό μας και λέγοντας:

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωὴν χαρισάμενος.

(Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἀναστήθηκε ἀφοῦ κατέβηκε καὶ δίδαξε στοὺς νεκρούς,
καταπατώντας μὲ τὸν θάνατό του τὸν φυσικὸν καὶ τὸν πνευματικὸν θάνατον
καὶ σὲ ὅσους βρίσκονταν σὲ τάφους, εἴτε φυσικοὺς εἴτε πνευματικούς,
χάρισε ἔτσι τὴν ἀληθινὴ ζωή.)

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι,
προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον,
Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον.

Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν
καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν
ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν·
σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν,
ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν,
τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.

Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί,
προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν·
ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ
χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.

Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον,
ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ·
Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι᾿ ἡμᾶς,
θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.

(Ἀφοῦ εἴδαμε τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ,
ἂς προσκυνήσουμε τὸν ἅγιο καὶ Κύριο,
τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ ποὺ εἶναι ὁ μόνος ἀναμάρτητος.
Τὴν Σταυρική Σου θυσία Χριστὲ προσκυνοῦμε
καὶ τὴν ἁγία σου Ἀνάσταση
ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε·
διότι Ἐσὺ εἶσαι ὁ Θεός μας,
καὶ Θεὸ ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ Ἐσένα δὲν ἀναγνωρίζουμε κανένα,
καὶ μόνο τὸ ὄνομά Σου σημαίνει Θεὸς γιὰ ἑμᾶς.
Ἐλᾶτε ὅλοι οἱ πιστοί,
ἂς προσκυνήσουμε τὴν ἁγία ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ·
ἀφοῦ ἡ ἀνάστασή Του ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν Σταυρική Του Θυσία,
ἔφερε μεγάλη χαρὰ ποὺ ἀπλώθηκε σὲ ὅλον τὸν κόσμο.
Παντοτινὰ θὰ εὐλογοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου,
καὶ παντοτινὰ θὰ ὑμνοῦμε τὴν ἀνάστασή Του.
Διότι, ἐπειδὴ ὑπέμεινε Πάθη καὶ Σταυρό ἀπὸ ἑμᾶς γιὰ ἑμᾶς,
κατανίκησε κι ἔδιωξε τὸν θάνατο. )

Η προσευχή τελειώνει κάνοντας και πάλι το σταυρό μας και λέγοντας:

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου
καθὼς προεῖπεν,
ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν
καὶ μέγα ἔλεος.

(Μὲ τὴν ἀνάσταση Του ἀπὸ τὸν τάφον ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς
ὄπως εἶχε πεῖ πρὶν τὰ ἅγια πάθη Του,
μᾶς χάρισε τὴν ἀληθινὴ αἰώνια ζωή
καὶ τὸ μέγα ἔλεος τοῦ Θεοῦ στὶς ταπεινές μας ὑπάρξεις.)

Η προσευχή στον κήπο.

Έργο του Sebastiano RICCI

_____________________

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για τις προσευχές και τους ύμνους αξιοποιήσαμε το υλικό που δημοσιεύεται σε σχετικούς χώρους του ίντερνετ, όπως για παράδειγμα εδώ:

http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/explanatory/prayers_interpretation.htm

Αποτέλεσμα είναι σε κάποια κείμενα να υπάρχει πολυτονικό σύστημα ή σε κάποια άλλα να παρατηρούνται κάποιες ανορθογραφίες... πχ απουσιάζουν τόνοι κλπ

ΚΑΝΤΙΝΣΚΥ, ο πατέρας της αφηρημένης τέχνης

2010-01-26T15:04:00.003+02:00

Kandinsky Wassily (1866-1944)

"...Τα χρώματα είναι τα πλήκτρα, τα μάτια είν' η αρμονία κι η ψυχή είναι το πιάνο με τις χορδές του. Ο καλλιτέχνης είναι το χέρι που παίζει τ' όργανο κι αγγίζοντας το 'να ή τ' άλλο πλήκτρο, δονεί τη ψυχή."...

Wassily Kandinsky "Για Το Πνευματικό Στη Τέχνη"

Θεωρείται πατέρας της Αφηρημένης Τέχνης. Πολλοί άλλοι ζωγράφοι κείνη τη περίοδο, ακολουθήσανε το στυλ, αλλά κανείς δε κατάφερε να διερευνήσει τις αντικειμενικές φόρμες, με τη συγκεκριμένη λογική που την εξήγησεν ο ίδιος, σε πολλά βιβλία και δοκίμια και κυρίως στη πραγματεία του "Για Το Πνευματικό Στη Τέχνη". Ήταν επίσης εξαίρετος μουσικός κι ισχυριζότανε πως έβλεπε τα χρώματα της μουσικής.

Γεννήθηκε στη Μόσχα, από πλούσια οικογένεια εμπόρων. Το 1871 μετακομίζουνε στην Οδησσό, όπου σύντομα οι γονείς του χωρίζουν και το 6χρονο αγόρι κρατά μια θεία του. Τελείωνει το γυμνάσιο εκεί καθώς και ιδιαίτερα μαθήματα, μουσικής, ζωγραφικής και σχεδίου.

Το 1886 επιστρέφει στη Μόσχα κι αρχίζει να παρακολουθεί μαθήματα Νομικής στο Πανεπιστήμιο. Τελειώνει το 1892. 3 χρόνια μετά εντυπωσιάζεται από τη σειρά "Θημωνιές" του Κλωντ Μονέ και μετακομίζει στο Μόναχο, αρχίζοντας να μελετά ζωγραφική στο ατελιέ του 'Αντον 'Αζμπε. 5 χρόνια μετά, μαθητεύει στον Φραντς Φον Στουκ.

Το 1908 επιστρέφει στο Μόναχο έπειτα από σύντομα ταξίδια ανά τον κόσμο και γνωρίζει τους, Πωλ Κλέε, Φραντς Μαρκ κι Αουγκούστ Μάκε, που 3 χρόνια μετά, ιδρύουνε μαζί το κίνημα Der Blaue Reiter.

Με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το 1914, καταφεύγει στην Ελβετία και τον επόμενο χρόνο επιστρέφει στη Μόσχα.

Το 1918 διορίζεται διευθυντής του Μουσείου Ζωγραφικής Μόσχας και παράλληλα διδάσκει Αισθητική στο Πανεπιστήμιο, ενώ ιδρύει το Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης, το 1919.

2 χρόνια μετά, εκδιώκεται ως ανεπιθύμητος, από το καθεστώς της Σοβιετικής Ένωσης και μετακομίζει στο Βερολίνο, χωρίς ποτέ να ξαναγυρίσει στη πατρίδα. Την επόμενη χρονιά διδάσκει τέχνη, στη Σχολή Βauhaus της Βαϊμάρης, μέχρι που τη κλείνουν οι Ναζί το 1933 κι έτσι αναγκάζεται να μετακομίσει στη Γαλλία, στο Νεϊγυ-Συρ-Σαιν, όχι πολύ μακριά από το Παρίσι.

Το 1939, το Μουσείο Jeu De Paume, αγοράζει το έργο του "Σύνθεση ΙΧ" ενώ, από την άλλη μεριά, πολλά έργα του καταστρέφει το Ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας.

Στις 13 Δεκέμβρη 1944, πεθαίνει, σε ηλικία 78 ετών και θάβεται στο Νεϊγύ-Συρ-Σαιν.

_____________________

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι πληροφορίες και οι εικόνες των πινάκων του Καντίνσκυ προέρχονται από το site http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=515